Kategori: Din ve Tasavvuf Şiirleri

Dostlarla hemhal ol, insanla yakın

Dertlere yettiğin bu bayram olsun.

Ey gönlüm insanı itmekten sakın

Baş tacı ettiğin bu bayram olsun.

Ümitvar olmayan kalpler yeiste

Sevmek insanlıktır akıl ve histe.

Bugün bu karanlık zaman ve siste.

İstemem yittiğin bu bayram olsun.

Umutlar kalmasın ardında dağın

İnsanla hemhal ol, gönülde bağın.

Yarası kanayan bu çirkef çağın

Özünde tüttüğün bu bayram olsun.

Gitmiyor diyorsan işler yolunda

Hayata bakışın bir güz tonunda.

Nedametler dolu ömrün sonunda

İstemem bittiğin bu bayram olsun.

Sende bir ferdisin alemden cüzün

Gönül bir kâbe’dir, dönük mü yüzün.

Ehl-i İman kalpte her batıl hüzün

Terk edip gittiğin bu bayram olsun.

                Hamit Hayal, 27.05.2026

Allah’ın katında engindir rahmet

İzanla arayan muhakkak bulur.

İlahi lütfutur kalpte merrhamet

Mizanla arayan muhakkak bulur.

Haddini aşmayan kulda ar elbet

Zikriyle dirilen kullar var elbet

Odur ebedi dost, Odur yar elbet

Özenle arayan muhakkak bulur.

Nur ile bakan bir gözün sırrını

Kördüğümden öte sözün sırrını

Şu sonsuz âlemde özün sırrını

Çözenle arayan muhakkak bulur.

Akıl ve idrakla, fikirle Hakka

Ermek nasiptendir zikirle Hakka

Kalb ile yönelip şükürle Hakka

Ezanla arayan muhakkak bulur. 

             Hamit Hayal, 23.05.2026

Bir dava bu, savunarak sinemi

Siper edip gereceğim, Allahım.

Sana döndür, yürüt beni aaaaaaâ istesin

Ben nefsimi yereceğim, Allahım.

Aldananlar güman eder payeme

Ben bir hiçim, sığınmayın sayeme.

İman ettim, ömrümde tek gayeme

Ben seninle ereceğim, Allahım.

Sensiz geçen senelerim ömür yer

Dinim benim bu halime “Hiçlik” der.

Tut elimden kaldır beni, ümit ver

Katına yol sereceğim, Allahım.

Hakikatin çağrısına yön dedim

Arka değil, safım elbet ön dedim

Döneceksen bir Allah’a dön dedim

Rızandan gül derecegim, Allahım.

                Hamit Hayal / 02.02.2024

Hakikat bu değil bilde ey nefsim

Yeşilkən kurumuş daldan ibret al.

İncecik kördüğüm dilde ey nefsim

Başı sonu hüsran haldan İbret al.

İnsan âleminde ne var ne yokta

Ümitler hep akim, emeller çokta.

Sırlar âleminden koyda bir nokta

Kızıl, koyu, kara, aldan ibret al.

Çözülmezdir, elde ne varsa yutan

Kalmıyor dünyada kök salıp, tutan.

Şöyle bak aynaya, kendinden utan

Servet ve varidat, maldan ibret al.

İnsan neyi umar solmuş bir izden

Kudret ehli kulluk bekliyor bizden.

En hafif günahlar başlarken dizden

Neden söylemiyor, lâldan ibret al.

Dogruyu zıddıyla var etmede Hak 

Zanneden yanılır ne yüz ne cüz ak.

Sonunda gidilen yere doğru bak

Omuzlar üstünde saldan ibret al.

                    Hamit Hayal / 08.02..2026

Gün gelir insanın biter rüyası

Onu bekleyen son yerde uyanır.

Herkesin muhakkak var bir hülyası

Ne idim ne oldum derde uynanır.

Kader bu hakikat, itaat naçar

Bu bir fırsat değil, sanmaki kaçar.

Her yolcu vaktine son bir cüz açar.

Bilen var mı insan nerde uyanır?

Hak böyle emretti, yazdı kalemde

Sebep sonuç ilke düstur âlemde.

Bakan görür, bilir, bulur ma’lemde

Her gamsız, kedersiz derde uyanır.

Ey nefsim hicret et, Allah’ı anda

Hayat ve hakikat mana bu handa.

Bir yanda gölge var, sisler bir yanda

Gözünde o sessiz perde uyanır.

                 Hamit Hayal, 29.08.2025