Allah’ı anda

Gün gelir insanın biter rüyası

Onu bekleyen son yerde uyanır.

Herkesin muhakkak var bir hülyası

Ne idim ne oldum derde uynanır.

Kader bu hakikat, itaat naçar

Bu bir fırsat değil, sanmaki kaçar.

Her yolcu vaktine son bir cüz açar.

Bilen var mı insan nerde uyanır?

Hak böyle emretti, yazdı kalemde

Sebep sonuç ilke düstur âlemde.

Bakan görür, bilir, bulur ma’lemde

Her gamsız, kedersiz derde uyanır.

Ey nefsim hicret et, Allah’ı anda

Hayat ve hakikat mana bu handa.

Bir yanda gölge var, sisler bir yanda

Gözünde o sessiz perde uyanır.

                 Hamit Hayal, 29.08.2025