Kategori: Ayrılık Şiirleri

Anla artık, düşlerime gir de sen,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.
Beni hasret yaktı gülüm, bir de sen,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

İstemem yoluma gonca güller ser,
Dağlar düze iner, rüzgâr yol keser.
Gönlümde gurbetten yorgun bir eser,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Hasretime mühür diye bastığım,
Bir resmin var, başucuma astığım.
Islanır her ağladıkça yastığım,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Bir gönül verip de aldığım yıllar,
Bir bulut ardında daldığım yıllar;
Göç etti gönlünde kaldığım yıllar,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Yollar uzun ince, aşka varılmaz,
İsyanım var, gönlünde dağ yarılmaz.
Benim gönlüm sevdiğine darılmaz,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Sevda sularımız artık sığ gibi,
Gençlik gitti, kalmadı bir tığ gibi.
Gün batımı hasretim var çığ gibi,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Acıların girdabında dönerim,
Geçti artık, fayda etmez önerim.
Perde iner, bir çift gözde sönerim,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Bir vicdan kalmamış karada akta,
Çok zamandır müjdelerden uzakta;
Çırpınırım düştüğüm bir tuzakta.
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Eylülde ağlamak aşka itaat,
Ekim geldi geçti, etmedi vaat.
Kasım isyanıma kurdu bir saat,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Yalancı baharın küskün selimi,
Öze düşen bir yorgun yaz yelimi?
Gül bıraktı, sen de bırak elimi,
Sensin benim gözyaşımın sebebi.

Hamit Hayal / Gönen / 01.11.2013

Bu dünyada erilmez aşktan gurbeti olan,
Bir yürekte yaşarım ben gurbeti içimde.
Sen de benim gibiysen başka gurbeti olan,
Hasret dolu yaşarım ben gurbeti içimde.

Çile denen bu yolda bâtıni ve zahiri,
Dolup boşalan gözde tadarım ben kahiri.
Vuslat benim derdimin evveli ve ahiri,
Hasret dolu yaşarım ben gurbeti içimde.

Ezeli bir âlemin belki ta en başında,
İman etmiş her kalbin çilesi gözyaşında.
İstemem, bilme benim hasretim kaç yaşında.
Hasret dolu yaşarım ben gurbeti içimde.

Gurbet sanki ebedi vatandan ayrı kalma,
Bir ilahi kelamda Haktan bir selam alma.
Gurbet sırrı çözülmez engin hayale dalma,
Hasret dolu yaşarım ben gurbeti içimde.

Hamit Hayal / Gönen / 31.10.2013

Aşkta bile bir kutluluk yok sensiz,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.
Hayatımda bir mutluluk yok sensiz,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Kabul etmem dilinde ki inkârı,
Ömrüm ziyan, hayallerim gün kârı;
Ben olsaydım keşke aşkın hünkârı,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Bu bir hüzün çağı ya da öyle bil,
Sen de beni gönül defterinden sil.
Bütün şarkılarda hicran söyler dil,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Seni seven âşık nasıl kalsın sağ,
Asrımda kayboldum, sildi beni çağ.
Önüme yığdığın varken bunca dağ,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

İster sitem eyle, ister beni yak,
Kimin yüzü kara, kimin yüzü ak?
Artık düşlerinden uyanmaya bak.
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Ne şöhret istedim, ne bir ün sensiz,
Gecelerim biter, başlar gün sensiz;
Bu gün de yalnızım, zaten dün sensiz,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Kırıldı tuttuğum dal diyemedin,
Gün doğar, değişir hâl diyemedin;
Ben seni sevmiştim, kal diyemedin,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Yıllardır önümde gezerken başım,
Gözümün arkında kalmadı yaşım.
Ne bir hayalim var, artık ne düşüm,
Bülbül güler, gül ağlarmış bana ne.

Hamit Hayal / Gönen / 30.10.2013

Sevda oyunumda indi son perde,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?
Ezelden duçarım aşk denen derde,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Sevginde bağ idim, sevdanda köktüm,
Ayağında yerdim, başında göktüm.
Bahtıma güz değdi, yel vurdu çöktüm,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Anla artık sana gönül vermişim,
Seni sevmek bir masalda dermişim,
Ben gönlüne her rüyamda ermişim.
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Ben mi ettim bu günahı, biçtim ben,
Senin için düştüm kalktım, içtim ben.
Seni tanımadan önce hiçtim ben,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Gözle yaktın, ağlatında dille sen,
Kader dedim indirdin de sille sen;
Benim sevdam, aşkım dedim ille sen,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Zaman şimdi bilmem hangi zeminde,
Artık yoksun, kaldın bir aşk deminde.
Hicranım var gözlerimin neminde,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Bir gün arar iken aşkta önümü,
Özün değdi, kaybettim ben yönümü.
Bu sevda ömrümde bir güz dönümü,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Cüz içinde cüz var, ara her bapta,
Sevda için Hak ne yazmış kitapta?
Kalbim yara, gönlüm düşmüş bitapta,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Artık bir sedaya bile gücüm yok,
Artık bir edaya bile gücüm yok.
Artık bir vedaya bile gücüm yok,
Benim için ağlar mıydın, bilseydin?

Hamit Hayal / Gönen / 29.10.2013

Dilimde tarifsiz şeyi söyleyim,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.
Biliyorsun, artık neyi söyleyim,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Ayrılığın yarası var içimde,
Beni sana sevdan bağlar içimde;
Hazan vurdu, bir gül ağlar içimde,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Sensin zalim pusuları kurduran,
Sensin beni kör kurşunla vurduran.
Zaman akıp gitti, var mı durduran,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Pusularda barikatlar yıkardım,
Ne ah eder, ne sevmekten bıkardım.
Ölüm gelsin, ömrü gözden çıkardım,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Biliyorum, dünyada yok Onsuzluk,
Rahmet Onda, sevgi Onda sonsuzluk.
Güller soldu, her mevsim bir tonsuzluk,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Eski bir hikâye çağları aşar,
Ferhat dağlar deler, Kerem yol aşar.
Hasret hiç ölmezmiş, ayrılık yaşar,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Perde indi, ağlamaktan göz bitti,
Ayrılık bir ferman yazdı, öz bitti;
Bitti işte, en sonunda söz bitti,
Güz düştü, bu aşkın mevsimi döndü.

Hamit Hayal / Gönen / 28.10.2013