İbret al
Hakikat bu değil bilde ey nefsim
Yeşilkən kurumuş daldan ibret al.
İncecik kördüğüm dilde ey nefsim
Başı sonu hüsran haldan İbret al.
İnsan âleminde ne var ne yokta
Ümitler hep akim, emeller çokta.
Sırlar âleminden koyda bir nokta
Kızıl, koyu, kara, aldan ibret al.
Çözülmezdir, elde ne varsa yutan
Kalmıyor dünyada kök salıp, tutan.
Şöyle bak aynaya, kendinden utan
Servet ve varidat, maldan ibret al.
İnsan neyi umar solmuş bir izden
Kudret ehli kulluk bekliyor bizden.
En hafif günahlar başlarken dizden
Neden söylemiyor, lâldan ibret al.
Dogruyu zıddıyla var etmede Hak
Zanneden yanılır ne yüz ne cüz ak.
Sonunda gidilen yere doğru bak
Omuzlar üstünde saldan ibret al.
Hamit Hayal / 08.02..2026
