İbret al

Hakikat bu değil bilde ey nefsim

Yeşilkən kurumuş daldan ibret al.

İncecik kördüğüm dilde ey nefsim

Başı sonu hüsran haldan İbret al.

 

İnsan âleminde ne var ne yokta

Ümitler hep akim, emeller çokta.

Sırlar âleminden koyda bir nokta

Kızıl, koyu, kara, aldan ibret al.

 

Çözülmezdir, elde ne varsa yutan

Kalmıyor dünyada kök salıp, tutan.

Şöyle bak aynaya, kendinden utan

Servet ve varidat, maldan ibret al.

 

İnsan neyi umar solmuş bir izden

Kudret ehli kulluk bekliyor bizden.

En hafif günahlar başlarken dizden

Neden söylemiyor, lâldan ibret al.

 

Dogruyu zıddıyla var etmede Hak 

Zanneden yanılır ne yüz ne cüz ak.

Sonunda gidilen yere doğru bak

Omuzlar üstünde saldan ibret al.

                    Hamit Hayal / 08.02..2026

Dilerdim sevgili

Gerçegin ötesi, bir düşün derim

Bitmez gurbetldere attığın yıllar.

Nasıl unutulur, bir düşün derim

Ömrümü ömrüne kattığın yıllar.

 

İnsan kaderinde ne varsa Haktan

Öyle temizdin ki, beyazdın aktan

Kudretin eksildi, yetmedi maktan

Hüzün ve elemden tattığın yıllar.

 

Senin bu haline kim aç ve tokta

Olmayan bir aşk mı aradın yokta?

Nihayet yenilip, koydun bir nokta

Gönlümde sonsuza yattığın yıllar.

.

Arayan ne bulsun aşkın güzünde

Bir sadet kalmadi solgun yüzünde.

Demiştim, yanarsın sende hüzünde

Haktan bir kuvvete çattığın yıllar.

 

Dilerdim sevgili bulda bir çözüm

Aşkın derununda yanmasın özüm.

Ömrüm yaralandı, pul oldu sözüm

Her dem bir efkâra battığın yıllar.

                Hamit Hayal / 08.02..2026

Kalmaz

Ne ihtişam kalır ne sahte ünler

Maziden kalbimde bir izin kalmaz.

Elbette sonunda geçecek günler

Çözülür kördüğüm, bir gizin kalmaz,

 

Allahın verdiği kudrettir deva

Aldatmasın seni heves ve heva.

Bu zulmü görürken sen bana reva

Artık söylenecek bir sözün kalmaz.

 

Ömrün çöllerinde gölge ararken

Ne hallere düştüm yara sararken.

Oysa bir zamanlar kavli kararken

İlhamın tükenir, bir sezin kalmaz.

 

Akıl Ferman yazar yaralı histe

Saadetler dilerim, gel kalma siste.

Aç bana derdini, kalbimden iste

Unutulup gider, bir özün kalmaz,

 

Vaktin artık tükenişin çağında 

Esir misin bir sevdanın ağında.

Hasretin kal olur, eskir bağında

Karşıma çıkacak bir yüzün kalmaz.

                Hamit Hayal / 31.01.2026

Düşmek bu hâle

Bir ışık yak, bir işaret ver bana

Yine bugün yüregimde hüzün var.

Dilerim gönülden bir gün er bana

Hatıramda hiç silinmez yüzün var.

 

Yine gözlerinle gülüşler sacsan

Bir gün zaman yine döner mi başa?

Şu karlı dağlardan bana yol açsan.

Ne olur dokunsan gözümde yaşa. 

 

Allah her Kudret  bir kudret verir

İnsan meylettikçe doğruya Hakla.

Yüksek zirvelerde yürekler erir

En güzel hasletler düsmez mi akla.

 

Seninde özün bir saadet yurdu

Bir gülüşün ötesinde sözün var.

Peşine düştüğüm hayal bir nurdu

Kuvvet ve kudrete Malik özün var

 

Her kim ne ararsa var ve özünce

Nicedir gurbette düşmek bu hale.

Kördüğümler bir hiç, aşkı cözünce

Hep böyle boyun mu büküyor lale?

                Hamit Hayal / 30.01.2026

Tarih yolu

Daha en başında “Tarih Yolu”nun

“En büyük ülkümdür milletim” yazar 

Vatan coğrafyam Türk Anadolu’nun

“Himmetiyle bitti zilletim” yazar 

 

Bitti zannettiğim yol en başında

Bilemedim, gurbet beni çağırmış.

Akıp gitti ömrüm gözüm yaşında

Silemedim, gurbet beni çağırmış.

 

Zaman nasıl hicran yazmış adına

Hüzün değmiş aşkın engin tadına.

Güle meftun bülbül düşmüş. yadına

Çilemedim, gurbet beni çağırmış.

 

Aşkın bu hâline kalbim mi ne der

Hislerim tarumar, aklım derbeder.

Dağ olur sırtımda sevmekle keder

Gelemedim, gurbet beni çağırmış.

 

Hicret et özüne, kendine gelde

Mazimde ne vardı, ne kaldı elde

Ömrümü savurdum bir esrik yelde.

Gülemedim, gurbet beni çağırmış.

                Hamit Hayal / 10.05.2023

1 … 15 16 17 18 19 … 241