Hamit HAYAL

Bir kızıl kor bekler içimde sönmek
Bir gönül vermişim ben senin için.
Kitabımda yazmaz, yok geri dönmek
Aşka yol sermişimin, ben senin için.

İçlerde bir ukde kalansız sevmek
Hasret düşlerini çalansız sevmek.
Bu dünyada yok mu yalansız sevmek
Ne ağlar örmüşüm ben senin için.

Bilmem bu gidişle bende hal nola
Çileye yürüdüm, vermedim mola.
Adı gurbet olan şu bitmez yola
Ölsem de, girmişim ben senin için.

Çaresi olmayan bu arsız derde
Bazen içimdeki ses, “Hüzün”, Derde.
Sen gidersin, sonra kapanır perde
Bunca mı körmüşüm ben senin için.

Dünyada var ise, ne aşktan üstün
Ben sana yanarken, sen bana küstün.
Derdime çareydin, kalbime süstün
Çok rüya görmüşüm ben senin için.

Hamit Hayal / Gönen / 07.02.2016

Kutlu bir menzilde Hira, Nur Dağı
Neden yürümeyip, duruyor Türkler?
Düşündüm muhteşem yeni bir çağı
Dünyayı yeniden kuruyor Türkler.

Kanatlı bir atlı gelir mi dize
Çağlar yol veriyor, çekilip bize.
Kadere doğru bir yol çize çize
Yeniden bir mühür vuruyor Türkler.

Elbet yenmek için vardır her sorun
Gelmek elzem oldu üstünden zorun.
Dede tarih yazdı, devraldı torun
Yeni bir bakışla yoruyor Türkler.

Kalpler hakikate meyildi çünkü
Gövde düştü, başlar eğildi çünkü.
Bir zamanlar böyle değildi çünkü
Nurlu şafaklara varıyor Türkler.

Hakikat zannedip hayali kaşka
Sanki bir masalda gelmişti aşka.
Bu çağ gözyaşından ne verdi başka
Düşün, yaraları sarıyor Türkler.

Bu davaya baş koyup, can verenler
Geri döndü tarihten Alperenler.
Su üstüne seccadeler serenler
Artık kıblesini arıyor Türkler.

Hamit Hayal / Gönen / 02.02.2016

Bırakmadın bana bir söz bir hece
Kavurup götüren bir yel gibisin.
Tufanlar yağmış ta sanki her gece
Savurup götüren bir sel gibisin.

Aşkın gecesine tutulan ışık
Kurulan cümleler kadar zor ve şık.
Ben sana kalbince meftun bir âşık
Sen selamsız geçen bir el gibisin.

Yıllardır bu böyle, değil ki bir an
Daha yıllar geçse sönmez bu niran
Ben yenik yıkılmış, kalbimce viran
Sen süslü bahçede bir gül gibisin.

Ümidim diriydi, hayallerim sağ
Zaman hicret etti, kalmadı o çağ.
Nerde bülbül, hani o şefkatli bağ
Duygusuz, hissetmez bir çöl gibisin.

Gücümü tükettin, nefsimi yordun
Hükümden ağırdın, çileden zordun.
Bir zaman içime düşmüş bir kordun
Alevsiz, dumansız bir kül gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 31.01.2016