Yaralı hüzün

Bu aşkın baharı sen olacaksan
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.
Gözümden gönlüme sen dolacaksan
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.

Nefsimin hevesi, hevası gibi
Öylesin, ruhumun devası gibi.
Sonsuz ümit, ömrün nevası gibi
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.

Kapılmak kaderse aşkın çarkına
Yaş dolsun istemem gözün arkına.
Sadet buyurursan gönlün barkına
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.

Ne zaman yandım ben bir engin özle
Gönlümün alevi görülmüş gözle.
Baş tacı ettiysen en yüce sözle
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.

Bir bahar değmezse, gülmezse yüzün
Bahtıma düşmekmiş kaderi güzün.
Alıştım ben sana yaralı hüzün
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.

Sen beni etsen de kurbanı hiçin
Isınmaz değil ya sevgimle için.
Razıyım ben seni sevdiğim için
Bitmesin bu hayat, hep böyle sürsün.

Hamit Hayal / Gönen / 11.06.2016

Bir koşan olur

Kader hasretimi düşünce kayda
Gönül defterinde bir nişan olur.
Her seven vuslata ermez, ne fayda
Kimi ölür kimi bir Zişan olur.

Evet, sevmek iyi güzel ve hoşta
Yalnızım, bıraktı beni o boşta.
Bir gün yakalarsın, peşinden koş ta
Her zoru muhakkak bir aşan olur.

Var ise hasretin ile gel bana
Dokunsun gönlünden esen yel bana.
Bir gün bağlayıp ta bunca bel bana
Deryalar misali bir taşan olur.

Hasreti yazdı da aşk bende nama
Gönül duçar oldu bir sonsuz gama.
Ömrün yırtığına ararken yama
Her heva heveste bir şaşan olur.

Keşke bilse hasretimin adını
Nasıl sevdim bilmem ben o kadını?
Kimi hüzzam bulur aşkın tadını
Kimi benim gibi perişan olur.

Bir ömür sürse de sonuna varış
Hep böyle hüzünle bitmez her yarış.
Kaderine küsme, kendinle barış
Her hayal peşinde bir koşan olur.

Hamit Hayal / Gönen / 09.06.2016

Trabzon

Maliksin sır denen yüce saklıma
Ey gönül yurdumda gülşen Trabzon.
Hasret alevinde her gün aklıma
Ne zaman kavrulsam düşen Trabzon.

Belki hiç solmayan ilk o gül tacım
Bir şuh kahkahaydı gönül ilacım.
Orda ilk hasretim, orda ilk acım
Onulmaz yaramı deşen Trabzon.

Ölüm elbet yalnız bedenler için
Hep kördüğüm derim nedenler için.
Bir aşk bu, bahta tac edenler için
Bir sonsuz kahkaha neşen Trabzon.

Rengin hatıralar var, nice anım
Aklıma düştükçe yanmaz mı canım.
Sağımda zor gurbet, hicran sol yanım
Ne olur bir mektup döşen Trabzon.

Ömrü var bu şehrin sevda ağımda
Kalbi tutkularım, kopmaz bağımda.
Aşkın düş mevsimi, gençlik çağımda
Gönlümde bir yere düşen Trabzon.

Hamit Hayal / Gönen / 02.06.2016

Bildiğin şehir

Senin bu hasretle kopmaz mı bağın
Bir güzelle kavl-i karar gibisin.
Bir kader hükmü mü, hüzün her çağın
Her Mayıs bir gülü arar gibisin.

Ey gönlüm kederler içinde ilen
Kimsin sen, var mı bir adını bilen?
Belki bitmeyecek bir ömür çilen
Hep böyle bir yara sarar gibisin.

Hayal et bu aşkın rengini mor da
Her seven yanar bir kızılda, korda.
Bir gönül kapısı açmak hep zorda
Sanki yüce dağlar yarar gibisin.

Hazan değip, hüzünlerle solmayan
Hangi gül var bir gün yeri dolmayan?
Yıllar sonra bile senin olmayan
Bir yarin zülfünü tarar gibisin.

Hüzün çiçekleri Mayısta açar
Bir gölge düşlersin, o senden kaçar.
Aşkın mevsiminde kalmış ta naçar
Bu aşka verilmiş zarar gibisin.

Kader bu, düşünü etmişte tehir
Hüzün yüreğinde bir arsız nehir.
Belki hiç olmadı bildiğin şehir
O şimdi nerdedir, sorar gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 28.01.2016

Gelir geçer yaz

Söyle bir hasret mi başını eğer
Neden böyle dolup taştı gözlerin?
Sanki yüreğine bir hüzün değer
Her yağmur sonrası yaştı gözlerin.

Sisli ülkelerden gel zengin çağa
Zaman bende saklı, bir rengin çağa.
Artık yol varmıyor o engin çağa
Sanki bir zor mevsim, kıştı gözlerin.

Bir meçhul hikâye öncesi için
Ardına düşmeye değer mi hiçin?
Yine hüzün dolu, sevdiğim niçin
Vermiyor bir türlü muştu gözlerin.

Ummanlar çalkayıp, hoş edip seri
Sormazlar mı bir gün kimin eseri?
Uğrunda mahvolmuş bunca serseri
Allah için elbet hoştu gözlerin.

Sen tattım sanırsın her aldıkça haz
Neden sonsuz değil bunca eda, naz?
Döner bir gün mevsim, gelir geçer yaz
En son gördüğümde boştu gözlerin.

Hamit Hayal / Gönen / 25.05.2016

1 … 112 113 114 115 116 … 241