Kategori: Şiirler

Yazdım adını

Sımsıcak barkımız şimdi virane
Hasreti kahrıma öz ettin annem.
Ne kaldı geriye? Bir garip hane
Gönlün melalini köz ettin annem.

İnsan ömrü kısa, bir anlık derken
Öyle bir duygu ki neden hep erken?
Zaman mevsimleri ad arda yerken
Sensiz baharları güz ettin annem.

Çekmiyor zamanı artık bir tartı
Ne kadar ağırmış kaderin şartı.
Ağlattın ya yirmi sekizde martı
Kahrımı bir iken yüz ettin annem.

Ömrümce ararken aşkı izinde
Sonsuz hülyalarım kaldı dizinde.
Ne yaman yorulmaz bu sancı zinde
İçimde dağları düz ettin annem.

Ararken sevginin gerçek tadını
Terennüm kadermiş her gün yadını.
Ummandan bir dehre yazdım adını
Askın destanından söz ettin annem.
                             Hamit Hayal 

Aşkın yazından

Yine kaderimle baş başa kaldım
İslenmiş yıllara götürdün beni.
Aklıma düşünce maziye daldım,
Hislenmiş yıllara götürdün beni.

Tarifsiz bir güzel hilal kaşıyla,
Destansı güllerin mağrur başıyla.
Bu aşkın kaderi, hep gözyaşıyla,
Islanmış yıllara götürdün beni.

İçime işlemiş, derdim veremde,
Aslı’dan eserdir bu hal Kerem’de.
Çağlar zaman, akar gönül deremde,
Süslenmiş yıllara götürdün beni.

İdrak, izanımdan sonra usumda,
Kaybettim bu aşkı bir derin suda.
Görünmez bir düşman gibi pusuda
Seslenmiş yıllara götürdün beni.

Sen yoksan da ümit bu en azından,
Bir teselli bulur gönlüm hazından.
Ne kaldı geriye aşkın yazından
Sislenmiş yıllara götürdün beni.

                                   Hamit Hayal

Her şey mi sancıdır

Nefsin bu halinde isyan var sanki
Sığmazdı zamanın bir ana gönül.
Yaşamın yoksulluk demine yan ki
Gülmedi ne sana ne bana gönül.

Yağmadı saçına kar bir rüyada
Sevmeyi yaşamak var bir rüyada.
En sonunda kaldı yar bir rüyada
Dağıldık bir yandan bir yana gönül.

Yokluğa sitemkar, ya vara dair
Hasret olup yakan her nara dair.
Kim destan yazmadı bir yara dair
Canana meyil var, ya cana gönül.

Nice duygularım şimdi is yüklü
Emelim perişan, ümit sis yüklü.
Ne olursa olsun, insan his yüklü
Verir misin buna bir mana gönül.

Kimin yanmıyor bu alemde bağrı
Her şey mi sancıdır her şey mi ağrı.
Kalplere dokunur sisli bir çağrı
Veda zamanıdır bu hana gönül.
                          Hamit Hayal

Dönecek bir gün

İnecek bir ucu gökteki perde,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.
Kalbin hakikati bulduğu yerde
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Neyi arıyoruz biz gözyaşında
İbret her faninin yalnız taşında.
Herkes bir rol almış ta en başında
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Kaderin elinde kim değil esir
Ölüm vicdanlara etmez mi tesir?
Derin bir hikâye, sonsuz bir nesir
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Bu alem bir veda evinden zemin
Zaman akıp gitti buradan demin.
Kim değil bir yolcu olmaktan emin
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Hakikat bir sırdır, nedende neden
Ruha giydirilmiş bir köhne beden.
Dünyayı kendine yar ve mülk eden,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

                             Hamit Hayal

Adıydı Mehmet

Maziyi andım da, sanki bir düştü
Ne şanlı çağların adıydı Mehmet.
Kara topraklara bir gül mü düştü
Devrilen dağların adıydı Mehmet.

Nice bir ülküyü ararmış beşer
Zaman ne insafsız, yaramı deşer.
Bir gül ol yeniden, bahtımda yeşer
Vatandan bağların adıydı Mehmet.

İman ve itaat mümin için şan
Mürşidi kâmildir Resulü Zişan.
Allah’tan Hakikat ehline nişan
Vuslata ağların adıydı Mehmet.

Baharını görmüş, en taze yaşta
Yazılmış destanlar bir bengi taşta.
Kaderin hükmüne yürürken başta
Oğuzda beylerin adıydı Mehmet.

Davadır insanı toprağa katan
Zaten alnımıza yazılmış vatan.
Mukaddes bir aşkla sonsuza yatan
Ebedi sağların adıydı Mehmet.

                            Hamit Hayal

1 … 86 87 88 89 90 … 231