Kategori: Şiirler

Hâlâ bilmiyorum neden kördüm ki

Ben seni canımla sevmişim annem.

Yıllar sonra bin hasretle gördüm ki

Ben seni kanımla sevmişim annem.

Nice hüsranlarla yaşanan yalan

Nihayet geriye hasret var kalan.

Çoğunca ömrünün ufkuna dalan

Ben seni sanımla sevmişim annem.

Ömür defterinden dilersen silde

Yine ben söyleyim, muhakkak bilde.

Senden hatıralar nakleden dilde

Ben seni tanımla sevmişim annem.

Ben şimdi yılların ardına bakan

Yenik ve yorgunum, gözyaşı akan.

İçimi sonsuz bir hasretle yakan

Ben seni şanımla sevmişim annem.

Hep böyle çileli, zor bu kördüğüm

İçinden çıkılmaz hâl var gördüğüm.

Bin bir hayal ile  aşkla ördüğüm

Ben seni anımla sevmişim annem.

                Hamit Hayal / 04.05.2026

Benim kaderimin en güzel vesmi

Alan gözlerinde hep hüzün vardı.

Kalbimi titretir annemin resmi

Dalan gözlerinde hep hüzün vardı?

Mana ve maddeyle kurulur denge 

Yeniden bakınca hak verdim benge.

Sanki bürünmüşte kudret bir renge

Çalan gözlerinde hep hüzün vardı?

Kalır mı bilmem ki arkamda izim

Özünde ummandır öykümüz bizim.

Her kim diyorsa ki hayal bu çizim

Yalan, gözlerinde hep hüzün vardı?

Sırlar dünyasından huy ve natura

Sığmaz ya döktüğüm bir kaç satıra.

Rengin bir ömürden bin bir hatıra

Kalan gözlerinde hep hüzün vardı?

Ne bir sitem etti ne sözünde taş

Ömür bir yolcuydu, geldi geçti yaş.

Hüzünü coşturan bir kaç damla yaş

Salan gözlerinde hep hüzün vardı?

                Hamit Hayal / 03.05.2026