Kategori: Şiirler

Aşkın baştan başa hicran, gözyaşı
Sanki bir tarifsiz şeymiş, öğrendim.
Hayat bana bir ders verdi seninle
Bir güzeli sevmek neymiş, öğrendim.

Hem ruhumla çilekeşim hem beden
Kim var seni benden başka dert eden?
Aşkın bu haline gönlüm bir neden
Boyun büküp başın eğmiş, öğrendim.

Hayale dal, ümitlerle yaşa sen
Belki yine tac oldun bir başa sen.
Bir gün hükmederken nice taşa sen
Kimi paşa kimi beymiş, öğrendim.

Bülbül için mevsim hazan olunca
Hüzün çiler her demde gül solunca.
Sonra bir gün gözlerin yaş dolunca
Yüreğine hüzün değmiş, öğrendim.

Bir günahı taşır gibi boynumda
Şimdi hasret alev olmuş koynumda.
Sonu hüsran ile biten oynumda
Kim ateşten gömlek giymiş, öğrendim.

Aşkın baştan başa hicran, gözyaşı
Sanki bir tarifsiz şeymiş, öğrendim.
Hayat bana bir ders verdi seninle
Bir güzeli sevmek neymiş, öğrendim.

Hamit Hayal / Gönen / 20.08.2015

Bir gün kuşatırsa seni iki şey
Tatlı bir yalanla, acı bir gerçek.
Giden dönmeyecek doğru söyler ney
Yalandan uzak dur, ateşten el çek.

Oku hasretinden yanmış içimi
Bir gül ötesinde hüzün her kokun.
Sevginin var mıdır başka biçimi
Gözlerimden akan yaşlara dokun.

Nice kızıl gülde baharın düşü
Sevda bu, her demi hüzün olunca.
Bir aşkın hasretle yan, yakıl, üşü
Ağlarsın değil mi bir gül solunca

Anlarsın farkını elem-i aşkın
Yakar yüreğini ağlayan devler.
Ne kalır geriye hasret mi taşkın
Yıkılır “Hülyamdı”; Dediğin evler.

Aşkın başı bahar, sonunda hazan
Kuruyan dudakta yarım kaldı söz.
Kalbime sevgini var elbet yazan
Yaradan olmazsa ağlar mıydı göz?

Hamit Hayal / Gönen / 11.08.2015

Bir türlü gelmiyor yolların sonu
Solundan savruldum sağına düştüm.
Sevdam bir hayalmiş, ararken onu
Aşkın hüzün değmiş bağına düştüm.

Öğret dedim bana yara sarmayı
Ferhat gibi bilmem dağlar yarmayı.
Hep hayal ederken bir gün varmayı
Ömrün aman vermez dağına düştüm.

Nice ümitlerle bu son dönümde
Belki bir meçhule döndü yönümde.
Gün biter, bir zaman kalmaz önümde
Aşkın yaralayan çağına düştüm.

Nasıl sevdim seni, görmez gözlemi
Beni yakacaksan yak ta, sözle mi?
Hâlâ bir başkadır aşkın özlemi
Kördüğüm, çözülmez ağına düştüm.

Hamit Hayal / Gönen / 10.08.2015

“Bir vefa kalmadı, kırıldı hatır
Zalimdi gönlümü alan”; Demişsin.
Bu son mektubunda hicran her satır
Aşkı sen bilmiştim, “Yalan”; Demişsin.

“Belki bir yaraydı hasretin tonu
Bir ölgün hikâye bu aşkın sonu.
En derin hislerle sevdim ben onu
Bir hiç ellerimde kalan”: Demişsin.

“Ne derler, merhamet ağlatır taşı
Boşa mı dökmüşüm ben bunca yaşı?
Sonu bir hüsranmış, hüzünmüş başı
Ömrümden ne varsa talan”; Demişsin.

“Esaret bağlanıp yanmak mı yara
Talih mi kör imiş, bahtım mı kara?
Nice meftun olur bir gül-i zara
Derin hülyalara dalan”; Demişsin.

“Seni mahkûm kıldım en acı aha
Açılmaz gönlümden bir kapı daha.
Sevgilim, bu dünya kalmadı şaha
Yanar hasretimi çalan”; Demişsin.

“Bütün hayallerim karıştı düne
Gönül sarhoşluğum döndü bir üne.
Küskünüm ömrüme doğmayan güne
Gülmez gözyaşımı salan”; Demişsin.

Hamit Hayal / Gönen / 03.08.2015

Ayrılık aklına gelmez mi senin
Kül olur, neşene hüzün karışır.
Gücü ne dudağa düşen busenin
Bir günde ömrüne güzün karışır.

Aşkın gerçeği bu, sonu bir anı
Sultanı ağlatmış, yakmıştır hanı.
Görünen sevdanın yalnız bir yanı
Yaş akar gözünden, yüzün karışır.

Aşkın girdabına her düşen ağlar
Kim tutar elinden, kim seni bağlar?
Gidersin sevdayla çağırsa dağlar
Yorgun bir çıkmazda düzün karışır.

Ne demiştim sana; “Gel benim ile”
Gözümde sel oldun, ömrümde çile.
Susarsın, hasretin düşer de dile
Her cümlen bin parça, sözün karışır.

O meftun halinle bir başka bak ta
Hüzün ol kalbimde, gönlümü yak ta.
Kim kalır sevmeden bir gün ayakta
Savrulur gidersin, özün karışır.

Hamit Hayal / Gönen / 02.08.2015