Kategori: Şiirler

Sen benim alnımda kader mi, nesin,
Gölgeden bir sırra daldın da gittin.
Sonunda hasret var, ayrılık kesin,
Benden yüreğimi aldın da gittin.

Ben çöl serabında ararken suyu,
Bir ömür dilensem vermez kör kuyu.
Dert etme derdimi, aşka dal, uyu,
Benden yüreğimi çaldın da gittin.

Kudretim yetmedi aşk denen güce,
Özlem kadar büyük, dağ kadar yüce.
Şimdi ben gözünde bir yorgun cüce,
Gönül gözyaşımı saldın da gittin.

Her seven bir arsız gönül taşıyor,
Bu yük artık bende beni aşıyor.
Sormadın kim öldü, kimler yaşıyor,
Leyla’ya bir Mecnun kıldın da gittin.

Kuşlar uçmak için gelir dünyaya,
Neden kapıldım ben bir boş hülyaya?
Sen beni daldırıp bir zor rüyaya,
İçimde bir yara kaldın da gittin.

Hamit Hayal / Gönen / 101.12.2013

Hasret nedir, ayrılığı tarif et,
Vefa bilmez kara taşta var mıdır?
Karşılıksız yakmak değil marifet,
Gözlerimden akan yaşta var mıdır?

Dinsin artık yüreğimde boranlar,
“Hayır”, Demez düşlerimi yoranlar.
Çaresiz dert sensiz geçen zor anlar.
Genç ihtiyar her dem yaşta, var mıdır?

Sevda baharımda coşkun sel gibi,
Bir rüyaydın, esip gittin yel gibi.
Sen de bu hâl bir vefasız el gibi,
Nice düşmüş garip başta var mıdır?

İçimde erilmez bir yara kalan,
Bir hakikat olmadın sen, hep yalan;
Sadaka misali gönlümü alan,
Bir kuru ekmekte, aşta var mıdır?

Bilme beni hasretini çilerken,
Zaman bir gölgeye katıp, silerken;
Vurgun gönlüm bir vuslatı dilerken,
Aşkın kapısında, kışta var mıdır?

Gönül defterinden düş beni, bırak,
Sen bana yasaksın, ben sana ırak.
Her aşkın sonunda bir zalim firak,
Hayal ve hakikat, düşte var mıdır?

Hamit Hayal / Gönen / 30.11.2013

Sevgilim bu gece yak ta kınalar,
Nüzul yatağımda ömür törpüsü;
Bunaldım, içime doldu gınalar,
Kurmadın bir türlü gönül köprüsü.

Ayrılık menzilde bir küçük ara,
Ölümle kapanır her aşkta yara.
Kiminin bahtı kül, kiminin kara,
Çözülmez kördüğüm, zor örüntüsü.

Ayağına serdim bunca ülkeler,
Hani hiç çiğnenmez vardı ilkeler.
Kader mahkûm eder, hayat silkeler,
Bende ki sevdanın son görüntüsü.

Hastayım, varlığım bir boş yatakta,
Ben mi günahkârım, sen mi batakta.
Bir gün kesişecek yollar çatakta,
Yüzünde aşkımın masum örtüsü.

Hamit Hayal / Gönen / 30.11.2013

Kalbimi coşturan bir masalda sen.
Aşkından ömrüme yıllar ekledim.
Düşlerde koşturan bir masalda sen,
Bir türlü dönmez bir gölge bekledim.

Dilinde bir ferman, gülüşün ağı,
Ömrün son güneşi bir kızıl demde,
Aşkın geldi geçti en güzel çağı.
Şimdi bir perdeden gölge didemde.

Her acı şarkıda seni bulurum,
Senden geri kalan bir belgin isim.
Sır vermez düşlerde hep kaybolurum,
Sonrası zaten hiç, bir ölgün cisim.

Ben zaten meçhulüm, halim çözümsüz,
Ne zaman başladı bu bitmez gece.
Kalbim idrak etmez, gönlüm özümsüz,
Aşkın dirayetsiz, sevgin bilmece.

Bir gün zaman çekilecek aradan,
Sarhoşum ben, uykulara dalmamda;
Belki ölmem bu aşk denen yaradan,
Fakat artık yüreğinde kalmamda.

Emir yüce yerden, yüküm ezeli,
Her aşkı kudretten bir kalem yazar.
Kader geri dönmez, hüküm ezeli.
Sen benim derdimi bilsen ne yazar.

Hamit Hayal / Gönen / 29.11.2013

Bu dünyada nerde olursan ol da,
Sormuyorum artık “ neden, nerdesin?”
Bir gün döneceksin, gözlerim yolda,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Belki bu son ilham aşkın güzünden,
Bu hale düştüysem senin yüzünden.
Sevgimin resmini çizdim, hüzünden,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

İnancıma kattığım tek beden sen,
Seni sevdim, bir tek seni, neden sen?
Aşkı “Ateş”; Diye tabir eden sen,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Ömür geldi geçti, bir anlar kaldı,
Aşk tükendi, aşksız ne hanlar kaldı.
Seni benden başka kim anlar kaldı?
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Ben seni sevdiğim için mi küstün,
Hiçbir aşk olamaz aşkımdan üstün.
Hülyamda bin renktin, gönlümde süstün,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Hasretimle durgun bir gülü sevdim,
Ben sevdaya kurgun bir gülü sevdim;
Aslında ben vurgun bir gülü sevdim.
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Belki ben bu anda senden umutlu,
Mutlu musun, ya da ne kadar mutlu?
Anladım aşk ancak seninle kutlu,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Hamit Hayal / Gönen / 29.11.2013