Kategori: Din ve Tasavvuf Şiirleri

Rabbimiz, imani kudretir yüküm,

Yenilmez hallerle sevindir bizi.

Sendendir kuluna davetin hüküm,

Yerilmez hâllerle sevindir bizi.

Tutunacak yoktur başka dalımız,

Seninle tat buldu önce balımız.

Bir nazarın yoksa nolur halimiz,

Erilmez hallerle sevindir bizi.

Mümin aşkı arar elbette yarda,

Bırakma ne olur kulunu darda.

Sadetler nasib et, sevginle sarda,

Görülmez hallerle sevindir bizi.

Mümini kâfirden ayıran farkla,

Yalandan arındır, riyadan sakla.

Ebedi davamız buluşmak Hakla,

Yerilmez hallerle sevindir bizi.

Hakkı bilmeyenler değer mi pula,

Rızana mazharsa, büründür çula.

Sonsuz nimetin var, bir nice kula,

Verilmez hallerle sevindir bizi.

          Hamit Hayal /  23.06.2026

Güzelsin ey hüzün bu asri anda
Hiç kuşkusuz “Yani” kadar güzelsin.
Hisler yorgun, ümitler var bir yanda
Kalpler yakan “Cani” kadar güzelsin.

Kalbim sitem eder candan, öz teyit
Hüznüm ömür destanında bir beyit.
Gözlerinden perde inmiş her meyyit
İkna olmuş “Kâni” kadar güzelsin.

Bu hayattan her ne varsa bazında
Yakmak varmış demek alın yazında.
Kim ne buldu ise bilmem hazzında
Dile düşmüş “Mani” kadar güzelsin.

Yollar vardır hiç bitmez ve bıkılan
Küskünlüğüm son zirvedir çıkılan.
Gök kubbesi kahkahayla yıkılan
Her kadersiz “Bani” kadar güzelsin.

Her hakikat bir ders verir özünde
Hüküm vardır kaderin son sözünde.
En sonunda bir damla yaş gözünde
Neyleyim her “Fani” kadar güzelsin.
            Hamit Hayal / 12.10.2023

Allah’a iman et ve dosdoğru ol
Gafiller menzile varamaz nefsim.
İmandır Allah’a götüren tek yol
Bilen Baska dostlar aramaz nefsim.

Menzilde zirveye varmaktır sevi
Kendini bilmeyen hamdır bir nevi.
Hakka yol almayan bir gönül evi
Tasavvur edemez, kuramaz nefsim.

Şah damarından da yakınken kula
Zaman ve mekanda bakma sen tula.
Kıymetin değişmez bürünsen çula
Altın olsan işe yaramaz nefsim.

Hüsran ve hayale bir ömür verdin
Onsuz mu dünyada murada erdin?
Bak ne diyor sana dinle bir derdin
“Dostun yarasını saramaz nefsim.”

Hazırlan seni sen yapacak cenge
Kendin ol, bürünme her fani renge.
Her kim ki hayatla kurmazsa denge
Maddeyi manayla karamaz nefsim.
                                      Hamit Hayal

Esiriydim vicdan denen azabın
Yüzüm kara, amellerim bir hiçte.
Rahmetinin yanında hiç gazabın
Ümit başka, fakat korkum var içte.

Varlığından kim bihaber, o fakir
Sanki neden dertleniriz kederden?
Himettine muhtaç iken bu hakir
Biliyorum, kaçılmaz ki kaderden.

Gaflet uykusundan daha ne ağır
Kurtar beni günahımın yükünden.
İniltime düşman zalim, dost sağır
Korkuyorum hakkımdaki hükümden.

Tadılacak bir ölüm var bekleyen
Rabbim olan Allahadır dönüşüm.
Sonsuz kudret kaderime ekleyen
Gözde başlar, kalpte biter sönüşüm.

Acizim ben, dilimde bir kelepçe
Varmam gerek doğru yolda en uca.
Dünya kazan, ben içinde bir kepçe
Sığmam mümkün değil ele, avuca.

Ey Allahım, azad eyle, beni çöz.
Bende nasibimi aldım hüzünden
Anlatamaz beni ağlamayan göz.
Vurgun yedim günahlarım yüzünden
                              Hamit Hayal

Zaman akıp gider, alınmaz önü
Nefsi Allah’a kul eylemek gerek.
Kıbleden yoksunun şaşmıştır yönü.
Böyle gafilleri neylemek gerek?

Var ise anlamaz bir insan türü
Suyu coskun taşır ırmağın gürü.
Kurtlara yem olur çobansız sürü
Dağılmasın diye heylemek gerek.

Derin hikmetlere yol alan zahit
Ta elest bezminde yaptığın ahit.
Çürüyen insana zamanlar şahit
Hak ne ise onu söylemek gerek.

Kim kendine gelir, döner özüne
Bu dünya görünür bir çöp gözüne.
Bir ömür bahşedip Allah sözüne.
Hakikat yolunu yeğlemek gerek.

Garibe sofra kur, yoksula yedir
İnleyen bir kalbi kazanmak nedir?
Uhut yücelmedir, şahlanmak Bedir
Bu fikri bir düstur peylemek gerek
                            Hamit Hayal