Kategori: Ayrılık Şiirleri

Yine bugün gözlerine gözlerim,
Yenik yorgun ve ümitsiz dalarken;
Beni yaktı, mahveyledi gözlerin,
Ayrılığa kurgun saat çalarken.

Yazabilsem kitap olur her nesir,
Hiç gülmedin sana ümit bağlarken.
Biliyorsun, gönlüm sende bir esir,
Ve ben aşkın çıkmazında ağlarken.

Beni böyle bırakırsın sislerde,
Daha kaç yıl gözlerimden akarsın?
Vurgun yemiş gibi aklım, hislerde,
Beni böyle daha kaç yıl yakarsın?

Bir yaram var çaresiz ve ta içte,
Aldın benden kudretimi, erkimi.
Sanki her şey sensiz yalan bir hiçte,
Çok düşündüm bu dünyayı terkimi.

Keşke bulsam bir çıkar yol, bir ışık,
Neden böyle bir loşluğa düşmüşüm?
Dünyam yıkık, duygularım karışık,
Ben çıkmazda bir boşluğa düşmüşüm.

Bunca hüzün, hakikatim ziyanda,
Sen görmezsin derdime dert eklerken.
Bir yanda sen, isyanlarım bir yanda,
Her gecemde bir şafağı beklerken

Hamit Hayal / Gönen / 02.09.2014

Küskün geçti yıllarımın her biri,
Dikenler içinde gülü sevdamın.
Kalbimde bir yangın, hep böyle diri,
Savrulur yellerde külü sevdamın.

Bir emele koşar aklı düşlerim,
Belki gerçekleşmez haklı düşlerim.
Kimse bilmez benim saklı düşlerim,
Özü mihnet, çile dolu sevdamın.

Gözüm dolar içimdeki nehirden,
Ayrılığın bir farkı yok zehirden.
Sen gideli bu virane şehirden,
Artık uzun ince yolu sevdamın.

İçimde bir yangın azdı azalı,
Belki, benim hakikatim kazalı.
İsmini gönlüme yazdım yazalı,
Bir çözülmez sırdır hâli sevdamın.

Seni görüp sevdiğimden beri yok,
Yüreğimde başkasının yeri yok.
Bu dünyada senden başka peri yok,
Bu yüzden çözülmez dili sevdamın.

Gözlerin bir başka bahar mı arar,
Senden başka var mı yaramı sarar?
Ver artık sevdiğim bir kavl-ü karar,
Gözlerimden coşar seli sevdamın.

Hamit Hayal /Ümraniye / 21.09.2014

Biraz hüzün verir her solmuş resim,
Ben seni hep sevdim sözünde Eylül.
Nihayet kalbime düşen son mevsim,
Aşka bir vedadır özünde Eylül.

Ne verirse versin hayat her derste,
Her gönül muhtaçtır birazda meste.
Çözülmez muamma, bir engin beste,
Bir kader hükmünün cüzünde Eylül.

Şu vurgun mevsimden geri git biraz,
Ne aldın hayattan, aşktan mı bir haz?
Şimdi bir efsane ve bir masal yaz,
Belki bir başlangıç güzünde Eylül.

Sevgiler biter mi, kopar mı bağda,
Gülün yas var şimdi solduğu bağda.
İsterdim hep kalsın bir eski çağda,
Ayrılık ve hasret, hüzünde Eylül.

Artık göz ararken zengin günleri,
Yaşadık, kalmadı rengin günleri;
Elveda ey ömrün engin günleri,
Şimdi her sevenin yüzünde Eylül.

Hamit Hayal / Gönen / 30.08.2014

Her mısrası hicran dolu, şiirce,
Yenilip, sana diz çökerek yazdım.
İstedim her duygum olsun şairce,
Gözümden nice yaş dökerek yazdım.

Bir gölge misali sen bu âlemde,
Güllerde saklısın, yoksun lâlemde.
Ben yoruldum artık bitik kalemde,
Aşkı yüreğimden sökerek yazdım

Beni sensiz garip eden bu gurbet,
Yorulmuş ruhuma beden bu gurbet;
Şimdi anlıyorum neden bu gurbet,
Cezamı sürgünde çekerek yazdım.

Hakikat değilmiş sevgilim ahtın,
Yerle yeksan olsun taç ile tahtın.
Beni ağlatmakla güldü mü bahtın,
Önünde boynumu bükerek yazdım.

Hamit Hayal / Gönen / 29.08.2014

Ömrümde olmayan bir sonsuz düşte,
Kalmak istiyorum, sensiz olmuyor.
Mutluluk muhakkak bir sonsuz düşte,
Dalmak istiyorum, sensiz olmuyor.

Aşk neden insanı bir mahkûm eder,
Dünlerim gözyaşı, bugünüm keder.
Bu aşkta bir yetkin hüküm ki kader
Silmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Neden hep böylesin, aşkıma sağır,
Düşmem mi yollara, sen yine çağır.
Verdiğin her hüküm kahrınca ağır,
Ölmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Özümce ağlamak bir arsız his mi,
Gelme diyorsun hep, yolların sis mi?
Dünyada var mı bir mutluluk resmi,
Bulmak istiyorum, sensiz olmuyor.

Ne hüzünde varsın sen ne neşede,
Sessizce bekledim hep bir köşede.
Mutluluk ararken bu son şişede,
Gülmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Mecnun olmayana verilmez sırrın,
Bir hükmü sahipten, yerilmez sırrın;
Ardında ne var bu erilmez sırrın,
Bilmek istiyorum, sensiz olmuyor.

Hamit Hayal / İst-Ümraniye / 19.08.2014