Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bu yüzden tanımsız, tarifsiz isyan
Ne Aslı çığ bildi, ne sen sel güzel.
Sen bende varlıksın, ben sende nisyan
Mağrurdur dağlardan esen yel güzel.

Belki anlamadın beni sen bile
Sevmeye felaket de sen, ben çile
Aşk böyle hâl alır, düşünce dile
Bilmez hasretimi bilmez el güzel.

Şimdi hazanında sevdiğim çağlar
Durdu hep yerinde, göçmedi dağlar.
Gönlümü gönlüne bilsen ne bağlar
Sarı saçlarından bir tek tel güzel.

Şimdi zaman aramızda bir perde
Düşer kalkar gönül, sevdiğim derde.
Vefası olmayan bu zalim yerde
Hasret vatan oldu, gurbet el güzel.

Anladım ki sen olmadan aşk zor da
Yandım ben yaktığın her dem bir korda.
Neden böyle ben buradayım, sen orda
Çık artık düşlerden, bir gün gel güzel.

Hamit Hayal / Gönen / 09.01.2017

Yıllar var boşlukta kalan elimi
Alsan neye yarar, almasan neye?
Bu son mevsiminde aşkın yeli mi,
Salsan neye yarar, salmasa neye?

Ben aşkı içimde hep duya duya
Bir engin gönülle sevmiştim güya.
Zamanda bir anmış en uzun rüya
Dalsan neye yarar, dalmasan neye.

Yengin hasretimdi, bir gün eresim
Tutkuyla eline bir gül veresim.
Eski anılarda küskün bir resim
Kalsan neye yarar, kalmasan neye?

Bu aşkı kalbinde sende duy, iste
Arzular çağlasın, uyansın histe.
Beni bahtım gibi bir kara siste
Bulsan neye yarar, bulmasan neye?

Ben sevdim seveli gözümün arkı
Çevirir paslanmış bir gönül çarkı.
Ömür zaten hüzün, bir öksüz şarkı
Çalsan neye yarar, çalmasan neye?

Hatıralar belki biraz öykülü
Duydun mu yeniden tutuşan külü?
Bende bir zamanlar sevdim bir gülü
Solsan neye yarar, solmasan neye?

Hamit Hayal / Gönen / 06.01.2017

Hiç gitmiyor, neden dağlar hep orda
Sanma gönülden bir ağa sürgünüm.
Sanki yanar özüm azgın bir korda
Kaf’tan uzak bir zor dağa sürgünüm.

Ne şafağı vardır ömrün ne günü
Ayrılık var belki, hasret tek ünü.
Burda sevdam arıyorum hep dünü
Bir kader bu, viran bağa sürgünüm.

Kahır eker, bin bir çile biçerim
Sorma gülüm ben ne yer ne içerim?
Hasretim var, çürür her dem içerim.
Say bir yanı tutmaz sağa sürgünüm.

Nice gurbet, nice çölde sürünen
Yol mu kaldı söyle aşka yürünen.
Ah sevgili! Bin bir hale bürünen
Aşkı bilmez viran çağa sürgünüm.

Hiç gitmiyor gülüm dağlar hep orda
Sanma gönülden bir ağa sürgünüm.
Sanki yanar özüm azgın bir korda
Kaf’tan uzak bir zor dağa sürgünüm.

Hamit Hayal / Gönen / 01.01.2017

Bir gün sende terk edersin bu anı
Yüreğine hüzün sarıp, gidersin.
Hakikate döndürmeden rüyanı
Nice Kafdağı’nı yarıp, gidersin.

Senin için susar dili çarkların
Artık bir manası kalmaz farkların.
Dolar bir gün gözündeki arkların
Ayrılığı aşkla karıp, gidersin.

Mühür vardır kapıların zilinde
Yurdun çöker, viran olur ilinde.
Bir ayrılık türküsüyle dilinde
Ömrün son katına varıp, gidersin.

Meçhulün ötesi, bir başka nevde
Belki bilmiyorsun, ağlarmış devde.
Lisanın mabedi gönülden evde
Gülleri dalında kırıp, gidersin.

Buruktur bilirim hüzünün tadı
“Ayrılık”; Diyorlar onun da adı.
Dostu terk edersin, silersin yadı
Sanki bir kurşunla vurup, gidersin.

Mesut ve bahtiyar her ibret alan
Gafildir sonsuzluk düşüne dalan.
Sevmek yalan, sevda yalan, aşk yalan
Bir olmaza hayal kurup, gidersin.

Hamit Hayal / Gönen / 26.12.2016

Bunca yıl var gözlerimden akışın
Gözün ırmağında bir yaşa döndüm.
Aklımdan çıkmıyor beni yakışın
Sonunu yaşarken hep başa döndüm.

İstedim ömrümce kuşat beni sar
Varlığım armağan, ruhumda ısrar.
Sevgilim sürse de bin yıl bu esrar
Yenildim, yeniden savaşa döndüm.

Yaşandı oyunum, indi son perde
Rüzgâr fısıldamaz efsun bu yerde.
İlk aşk, ilk heyecan, ilk hüzün nerde
İlhamım tükendi, bir taşa döndüm.

Gönlünün ucunda eğilmez dağlar,
İçimde çözülmez, kördüğüm bağlar;
Sevdamın son demi, hazan bu çağlar,
Sanki bir ummanda sarhoşa döndüm.

Bu dünya değirmen, şu zaman elek,
Düşmedi yakamdan kudretin felek.
Şimdi düşlerimde bir süslü melek,
Çevrende pervane hep boşa döndüm.

Hamit Hayal / Gönen / 25.03.2007