Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bir bahardır sevmek belki yâdında
Meftun olur canan için can işte.
Varsın olsun aşkın hüzün tadında
Gerçek değil, bir hayale kan işte.

Yine döndün söz verdiğin ahtından
Bir yel esti, demek düştün tahtından.
Yıllar yılı gün görmeyen bahtından
Şikâyet et her dem kül ol, yan işte.

Gölge ol sen vuslat için izimde
Ben bu aşkı büyütmüşüm dizimde.
Oysa gerçek kader denen çizimde
Her şey sanki vurgun yemiş san işte.

Gülün bana, kaderim siz olunda
Çok isterdim tutunmayı kolunda.
Say ki beni bir mecnunun yolunda
Ömür nedir, bir tadımlık an işte.

Gül vefasız, kıymet bilmez peride
Anladım ki bir gün dolmaz yeri de.
Dönüp baktım, bu dünyadan geride
Ne mi kaldı? Bir virane han işte.

Hamit Hayal / Gönen / 22.05.2018

Ne kaldı geriye gülün nazından?
Say ki bir divane, del ettin beni.
Sevda baharından, aşkın yazından
Bir günde koparıp el ettin beni.

Bir manası aşkın kaldı mı desen
Ne o gün gelecek artık ne de sen.
Şu yüce, yol vermez dağlardan esen
Arzusuz, emelsiz yel ettin beni.

Kader mi, özüne bakmalı asıl
Cevapsız kaldı her neden ve nasıl.
İlkinde kim vardı, sonda kim vasıl
Ummandan ummana sel ettin beni.

O mağrur başını bir gül eğince
Senin bu hallerin gönlüm neyince?
Sanki isyankâr bir mızrap değince
Hicrandan inleyen tel ettin beni.

Zaten ağlatırsın, sen hep busunda
Vurgunum, öyle say beni pusunda.
Çözülmez, kördüğüm saklı usunda
Ruhumu öldürdün, çöl ettin beni.

Hamit Hayal / Gönen / 18.05.2018

Yine hüzün değdi şu hallerime,
Sevgilim, bu aşkın neresindesin?
Bir mana versen de suallerime
Gözümden dökülen katresindesin.

Şimdi biraz titrek alevde ünün
İnkâr etsen bile benleydi dünün.
Şunun şurasında zevalde günün
Bir adım sonraki metresindesin.

Dağıttın saçını verdinde yele
Esrarın dokundu hicrandan tele.
Varlığın bir hayal, yol gurbet ele
Aşkın nakşedilmiş portresindesin.

Sen her serzenişi isyanım san da.
“Bitsin bu ayrılık” Diyor lisanda.
Bir bahar düşüm var bu son nisanda
Elife ram olmuş ötresindesin.

Hamit Hayal / Gönen / 27.04.2018

Kırık kalbin melaline
İnce batan şiirsin sen.
Aşkın sonsuz mealine
Mana katan şiirsin sen.

Sözün özü düşer dile
Bir destandır senin ile.
Aşkın kavgasında bile
Silah çatan şiirsin sen.

Irak kalma, er ehline
Aşkın bir şey der ehline.
Çal kapıyı ver ehline
Bir kalp atan şiirsin sen.

Kader aşka saat kurdu
Seninle zamanlar durdu.
Hasretimin anayurdu,
Anavatan şiirsin sen.

Kırık kalbin melaline
İnce batan şiirsin sen.
Aşkın sonsuz mealine
Mana katan şiirsin sen.

Hamit Hayal / Gönen / 14.04.2018

Erilmez bir gönül kapısı çaldım
İlenmiş yıllara götürdün beni.
Ak kâğıt üstünde resmine daldım
Çilenmiş yıllara götürdün beni.

Ne artık sen şensin ne de ben şadım
Tükendi seneler bak adım, adım.
Engin ummanlardan aşkı bir tadım
Dilenmiş yıllara götürdün beni.

Bilmesin ayrılık nedir eşinden
Sürükledin beni her gün peşinden.
Uyanmak kolay mı vuslat düşünden
Belenmiş yıllara götürdün beni.

Duy artık sesimi, ne olur anla
Sizi hayal ettim, yaşadım, zanla.
Divane bir gönül, yanmış bir canla
Melenmiş yıllara götürdün beni.

Hayatla ölüm bir, kalmadı farkta
Coşkun gözyaşımı almıyor arkta.
Hâlâ anlamadın, bir küskün çarkta
Bilenmiş yıllara götürdün beni.

Hamit Hayal / Gönen / 10.02.2018