Kategori: Tarih ve Kahramanlık Şiirleri

İmanın sarsılmayan kudreti ile yetin,
Uyan yüce milletim, şafaktan önce uyan.
İçimizde bir savaş gamdan, kederden çetin,
Susturulmuş çığlığın var mı tonunu duyan?

Neden uzun geceler, şafak sökmüyor, niçin,
Bizi bizden çalan bir düzenin uşağıyız.
Şimdi savaş dağlarda değil sevdamız için,
Tarih yapan bir neslin yenilmiş kuşağıyız.

Gafletin cephesini, öze varmak düşünde,
Vatan coğrafyamıza vurup imandan mühür.
Dalga dalga yayılan zulmü yarmak düşünde,
Yenmeden olmayacak başlarımız dik ve hür.

Anladım ki sahipsiz vatan bir sahip arar,
Toprağı aşk edinip baktım garip ekene.
Belki henüz vermedi tarih kesin bir karar;
Kim varsa burda bizden önce garip sekene.

Biz bir millet olarak, neyi ve nasıl yaptık,
Bekleyen güçlükleri çözüyor mu aklımız?
Hiç şüphesiz var olan ve bir Allah’a taptık,
Hangi dillerde destan, kaldı mı bir saklımız?

Yine de ey ellerim, beynim birlikte çalış,
Bir gaflete dalmaya gelmiyor yalan dünya;
Masumiyet yenilir, mazlumda düşer, alış,
Belki hiç yetmeyecek bir günde kalan dünya.

Masumiyet nerede, hangi elde vurulur,
Nice günahkâr nefsi tatmin için eğilsek;
Bilmeliyiz yeni bir dünya nasıl kurulur,
Kim vatanın sahibi, sen, ben ve biz değilsek.

Akmalıyız dillerden, gönül etmeli zikir,
Uçurumdan dönmeli artık yenilmiş talih;
Bu millette tek yürek, aynı iman, tek fikir,
Yeni baştan yapmalı, yazmalı masum tarih.

Nice rüyalarımı zaman tehirler gibi,
Bize reva gördüler bir avuç cüce düşü;
Aşkın sonsuzluğuna akan nehirler gibi,
Ülkemi yeni baştan fethetmek yüce düşü.

Köhne ve kokmuş düzen ile hemhal hilesi,
Kolay değil yürümek Allah’a koşan yolda;
Ehl-i iman bir asrın kundaktaki çilesi,
Bitsin yüce Allah’ım, sen bize rahmet olda.

Elbet nice Fatihler, ne Yavuzlar çıkarak,
İlahi bir rahmetle yeşerecek han kökler;
Biliyorum ki bir gün gafletleri yıkarak,
Perdelenmiş gözlere kapı açacak gökler.

Hamit Hayal /Gönen / 14.06.2013

Bir zamanlar tarihte ilahi şanla varken,
Kıskanırdı coşkunca akan nehirler bizi.
Toprağı vatan yaptık, talih nişanla varken,
Öptü, bağrına bastı yerde şehirler bizi.

Ezelde Hakla yandık, ebette Hakla yansak,
Düne bağlansa gönül zamanın nur selinden.
Dile gelse de zaman, Hakkı birlikte ansak,
Birlikte tutsak aşkın arşa varan elinden.

Düşmeyen hangi kale var gönlümüzde aşka,
Bilirim kuşatmadan hasretin her rengini.
Yarın ki dünya bile yaşanan dünden başka,
Bulacak sevgililer sevgiliyle dengini.

Tarih denen akışı tatmak var iken düşte,
İşledik insanlığın gönlüne hür nakışlar.
Her çocuk anar bizi ve anneler gülüşle,
Kolay olmadı sönmüş ocakları yakışlar.

Bir ibret aynasına dalıp bakan ela göz,
İnleyen yarasıyla bir melûlce kanarken.
Yüreğinde bir ateş, hâlâ diri yanan öz;
Sanki bir efsaneden alev alır anarken.

Talih döndü tarihte, garip kaldı adımız,
Sanki son secdesinde vuslat etti son hanlar.
Bir damla gözyaşını kucaklarken yâdımız,
Arz edildi ta arşa arzdan kutsal andımız.

Devirdik tek hamlede yere inmez başları,
Kucaklandı, emsalsiz ruhsat ile insanlar.
Bir nura kavuşturduk beden denen taşları,
Artık gönül dilinde buluşltu tüm lisanlar.

Biliyorum dünya da ne varsa hep çürüyor,
Nice düzenler var ki bir hamlede evrildi.
İrademiz dışında kader defter dürüyor,
Kalmadı saltanatlar, bir gün sessiz devrildi.

Ey bahtım; Sen yine de hakikat ile arın,
Ara bul, enginlerde bekler seni bir füsun.
Bu dünya kurulacak yeni baştan ve yarın,
Allahın inayeti yeter, gerekmez efsun.

Bu millet ile yine çekip de hasretle ah,
Tarihi yapmak için şafakta başlar akın.
Yine biziz zamanın beklediği zorlu şah.
Düşeceğiz yollara zamanın fethi yakın,

          Hamit Hayal / Gönen / 14.05.2013

Ocağım tutuşsun, kül olsun bir an,
Yıkılmış, virane bir handır vatan.
Mazlumun cennette gül olduğu an,
Çözülmez bir esrar, nihandır vatan.

Omuzlar üstünde yere düşen baş,
Vatan kara toprak, vatan kara taş.
Vatan kalp ağrımız, gözümüzde yaş,
Asırlar, seneler, bir andır vatan.

Kimi kudret ister, kimi bir asa,
Toprağa düşmekten etmeyiz tasa.
Kim ki kalbi yanar, bürünür yasa,
Allah’a emanet her candır vatan.

Gökler yere inse, yer çökse eğer,
Nice hasretlere bir vatan değer.
Vatan aşka ülkü, yanmakmış meğer,
Türklüğe bir mülk-i cihandır vatan.

Hamit Hayal / Gönen / 13.05.2013

Bir ebedi yarışta düşmeyecek var mı, kim,
İnsanlık tarihinde köklerim sırla başlar;
En yüce ülkülerden tarih denen birikim,
Bir Allah’a taatta, düşse eğilmez başlar.

Bir iman kavgamız var, dünden yarına sonsuz,
Biz yalnız O’ndan kuvvet alarak aştık çağlar;
Türk dünyada ayakta kalamaz yalnız O’nsuz,
Bizi Allah’a yalnız Türklük hasleti bağlar.

Biliyorum bu dünya bir değirmen ve elek,
Milletler var olmanın düşünde bir yarışta;
Nice zor zamanlarda düştük, ağlattı felek,
Yinede yüz dönmedik kavgada ve barışta.

Sadet ve şerefiyle bir tek millet var kutlu,
Hakikat kitabında yazılmış var adımız;
Bu yüzden biz ölümü karşılarken hep mutlu,
Doğmak kökten bir talih, ölmek gökte andımız.

Hakka açılan kapı ilk adım var eşikte,
Bizim zaman ve zemin, kâinat ve dünyada.
Bugün adına vatan denilen hür beşikte,
Aslına dönmek denen fethi görüp rüyada.

Biz yine encamında malik olup bir mülke,
Yaşanmış hatıradan dün kalan kutlu millet;
Muktedir devirlerden şimdi kutsal bir ülke,
Hak ve hakikatiyle şan alan kutlu millet.

        Hamit Hayal / Gönen / 18.01.2013