Mutlu ol çekerken ben bu azabı

Bir gönül dilinde Hakka niyazdım,
En yakın tavrımı takınmadır bu.
Yıllarca hep derin bir hasret yazdım,
Sanma ki sitemdir, yakınmadır bu.

Çağlara direnir her sabır taşı,
İsyan sayarım ben Hakka dik başı.
Mağfiret dilenmek gözümün yaşı,
Gölgeyim edepten, sakınmadır bu.

Yıllar böyle geçti yara sararken,
Sözümüz tükendi kavl-i kararken.
Sonsuz adreslerde seni ararken,
Yorgun ve ümitsiz bakınmadır bu.

Ebedi sevmiştim, çıraktım sana,
Sılamı, sevdamı bıraktım sana;
Bu hüküm kaderden, ıraktım sana,
Günah işlemekten çekinmedir bu.

Ve bir gün gelecek ben yokum artık,
Ne hasretim kalır ne kokum artık;
Kalbine saplanmış bir okum artık,
Bir rüzgâr misali dokunmadır bu.

Demek açılmıyor her gönül babı,
Mutlu ol çekerken ben bu azabı.
Ayrılık yazıyor aşkın kitabı,
Dudaktan kalbe bir okunmadır bu.

Hamit Hayal / Gönen / 13.08.2014

Ne oldu, nereye gitti bu şehir

Sende gönül denen o süslü kapı,
Ne delişmen gündüz ne uslu gece;
İnsanda çözülmez, karışık yapı,
Her gündüz ardında bir puslu gece.

Kalemim kırıldı yol çize çize,
Ayrılık dediğim gelmiyor dize.
Bir nişane, gönül mahkûm bir ize,
Yol vermiyor dağlar, sisli bu gece.

Sevdama kat derim varsa varından,
Hep böyle bizarım aşkın narından.
Gönlümün çilesi gül-i zarından,
Çözülmez kilitler, paslı bu gece.

Sana sevdam hudutsuzdur, fevki yok,
Yüreğimin o ilk anki şevki yok;
Artık aşkın senden sonra zevki yok,
Gördüm ki her seven yaslı bu gece.

Kurtuluş olur mu içince zehir,
Ağladım, gözümde coşkun bir nehir.
Ne oldu, nereye gitti bu şehir,
Herkes mi kahrınca hisli bu gece.

Alında bir yazı, hüküm bu çağrı,
Kimi kalpten yanar kiminin bağrı,
Ne zaman başladı bilmem bu ağrı,
Kül olup yanacak Aslı bu gece.

Ebedi bir gidiş, yok artık dönmek,
Kaderdir gün gelir ışıkta sönmek.
Dediler yakasız giy bir ak gömlek,
Başlıyor ayrılık faslı bu gece.

Hamit Hayal / Gönen / 12.08.2014

Kim erişti bilmiyorum nihana

Ayrılık muhakkak bu aşkta hüküm,
Hayal’i sen dendiğinde kaybettin.
Gücüm yetmez, o kudretli tahakküm,
Hayal’i sen yendiğinde kaybettin.

Hüsrandayım, boş artık her teselli,
Ne yağmurlar gördü gözüm ne seli.
Kaç yıl oldu son fırtına eseli,
Hayal’i sen dindiğinde kaybettin.

Önüm arkam sağım ya da solumdan,
Darbelendim, tutan yoktu kolumdan.
“Yönüm aynı, bir”; Dediğin yolumdan,
Hayal’i sen döndüğünde kaybettin.

Nicesinin yolu düştü bu hana,
Kim erişti bilmiyorum nihana.
Ayrılığın gölgesi şu cihana,
Hayal’i sen düştüğünde kaybettin.

Ömür sürdü, durulmadı bu akış,
Her safhası bir ızdırap bir yakış;
Cemaline gözlerimde son bakış,
Hayal’i sen söndüğünde kaybettin.

Hamit Hayal / Gönen / 11.08.2014

Aşkın hakikati bendemi zordu

Yıllardır zihnimde bir yüz, aşina,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?
Mevsimler terk etti, bir güz aşına,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Bıraktığın yara derin bağrımda,
İsmine yazılmış vuslat çağrımda.
İlk göz ağrımdın sen ilk kalp ağrımda,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Ben senin gözünde belki bir sağım,
Seninle tükendi ilk gençlik çağım.
Bir türlü kopmuyor şu gönül bağım,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Yıllarca başımda hep yeller esti,
Bu aşkın sarhoşu, bir bendim mesti.
Ne zaman uyandım, kırıldı testi,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Artık yüreğimde umutsuz sevgim,
Keşke bir anlasan, hudutsuz sevgim.
Neyleyim, tükenir bu mutsuz sevgim,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Zaman yüreğimde alevdi, kordu,
Günlerim vefasız, aylarım yordu.
Aşkın hakikati bendemi zordu,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Hamit Hayal / Gönen / 10.08.2014

Gerçeğim olmadı ömrümce hayal

Beni felek meftun kıldı zatına,
Ermek isterdim hep, yaşarsam eğer.
Gönlümden bin minnet gökler katına,
Dermek isterdim hep, yaşarsam eğer.

Değmedeyim artık aşkın güzüne,
Beni mahkûm ettin derin hüzüne.
Ah sevgili! Ben yüzümü yüzüne,
Sürmek isterdim hep, yaşarsam eğer.

Ne hükmü var artık çilemi saysam,
Tutar mıydın beni gönlünden kaysam?
Son sarhoşluk demi, ne olur aysam,
Yormak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Benim için üfle bir inleyen ney,
Hayatın zor yanı bana düşen pey.
Nasıl bir duygudur hasret denen şey,
Sormak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Şu gurbet bir yana, sıla bir yana,
Bundan sonra girsem de boş rüyana.
Kışlar bitsin, bir baharda dünyana,
Varmak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Güle hasretinden bir bülbül ağlar,
Bu mevsim al giymiş, donanmış bağlar.
Biliyorsun, yol vermedi şu dağlar,
Yarmak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Gözümde tütmez mi evlad-ı ayal,
Dediler; “Dünyadan sende bir pay al.”
Gerçeğim olmadı ömrümce hayal,
Görmek isterdim hep, yaşarsam eğer.

Hamit Hayal / Gönen / 08.08.2014

1 82 83 84 85 86 172