Oya Gönen’de Gönen’de

Gül dudakta inci dişler,
Boya Gönen’de Gönen’de.
Nice mahir eller işler,
Oya Gönen’de Gönen’de.

Hasret türküleri yanık,
Çağlar engin aşka tanık.
Bu mübarek toprak kanık,
Suya Gönen’de Gönen’de.

Gönen’de şafak sökünce,
Kuşlar uyanır gökünce.
Gül bağlı asil kökünce,
Soya Gönen’de Gönen’de.

Sevmek, güle gönül vermek,
Haktır bir murada ermek.
Döner nice düğün dernek,
Toya Gönen’de Gönen’de.

Sitemimi ettim tehir,
Gel kucakla beni şehir.
Gözlerimden döktüm nehir,
Çaya Gönen’de Gönen’de.

Sevgi ebed, aşk ezeli,
Her çağı bir gül bezeli.
Benzer muhteşem güzeli,
Aya Gönen’de Gönen’de.

Hamit Hyal / Gönen / 07.08.2014

Ağladım, çıkmazda aradım dünü

Sen olurdun benim alnımda kader,
Silmezdim, bugünkü aklım olsaydı.
Dünyamda ne hüzün ne bunca keder,
Bilmezdim, bugünkü aklım olsaydı.

Aç kalsaydım keşke, giyseydim de çul,
Değerim olmazdı indinde bir pul.
Sevgili, ben senden başkasına kul,
Olmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Ağladım, çıkmazda aradım dünü,
Gördüm ki sahteymiş dünyanın ünü.
Ömründen eksiltip en güzel günü,
Almazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Pişmanlığım olsa da hep eğerler,
Artık bir hiç keşfettiğim meğerler.
Sevgili aşkından bunca değerler,
Çalmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Her hırsım karşımda şimdi bir çete,
Ruh nedir bilmiyor, bağlanmış ete.
Beni esir alan sonsuz gaflete,
Dalmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Ruhum bir virane, bedenim sayrı,
Nasıl bekleyeyim ben senden hayrı.
Ne senden kopardım ne senden ayrı,
Kalmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Hamit Hayal / Gönen / 06.08.2014

Aşkın sayfasına kim düştü hüküm

Seninle ortak bir şarkımız vardı,
Sadece ayrıydı aşımız bizim.
Ne ayrılık ne bir farkımız vardı,
Akrandık, aynıydı yaşımız bizim.

Dünyada her şeyin var ya bir sonu,
Hüzün şiirimde tükenmez konu.
Şimdi bir meçhulde ararken onu,
Aşka son kurbandır başımız bizim.

Bu ayrılık bizi bir hâl ederken,
Açıktır, kapanmaz kapılar derken;
Güz düştü dağlara, kar yağdı erken,
Bir hakikat olmaz düşümüz bizim.

İnsan olmayınca özünde mahir,
Dilimiz isyanda, duygumuz zahir.
Anladım ki sevda bir densiz kahir,
Kaderden imtihan işimiz bizim.

Gök çöktü üstüme, kurudu köküm,
Yıllar geçti hâlâ ağırdır yüküm.
Aşkın sayfasına kim düştü hüküm,
Toprakta yalnızdır taşımız bizim.

Hamit hayal / Gönen / 06.08.2014

Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı

Hasret ve ayrılık çile getirir,
Nasıl dolmasın ki gözümün arkı.
Mazimde ne varsa dile getirir,
Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı.

Bir tek mana kalır, çekilir cisim,
Ne zaman aklıma düşse bir isim.
Kalbim yaralanır, mağdurdur hissim,
Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı.

Alır gider beni bir gurbet ele,
Çoğunca bir mızrap değince tele.
Hicran yele döner, gözyaşım sele,
Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı.

Ne bir rüyadır bu ne bir oyunca,
Gönlümde bir yere seni koyunca;
Sevmek kader oldu ömür boyunca,
Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı.

Uçtun kuş misali, dönmedin geri,
İçimde boşluk var, dolmuyor yeri.
Bense muzdaripim o günden beri,
Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı.

O şarkı mazimdir derdim ya fakat
Tükendim kalmadı bende bir takat.
Bir yanımda vurgun bir yanım sakat,
Hâlâ aklımdan hiç çıkmaz o şarkı.

Hamit Hayal / Gönen / 05.08.2014

Nice fermanları yazan bakışlım

Tükendi aşkımla umudum sevgi,
Bir boşluğa bakan o gözlerin var.
Senden hatıramda bir yudum sevgi,
Birde beni yakan o gözlerin var.

Nice fermanları yazan bakışlım,
Sana gün değmesin nazan bakışlım;
Ömrün son mevsimi, hazan bakışlım,
Ağladıkça akan o gözlerin var.

Her şey bir gölgeden öte, derinde,
Helâl bir sevgiydi alın terinde.
Bu aşkın şüphesiz en zor yerinde,
Hâlâ beni yıkan o gözlerin var.

Cevaplar aradım aşkın pirinde,
Onunda yüreği kalmış şirinde.
Beni yakmıştın ya günün birinde,
Hâlâ şimşek çakan o gözlerin var.

Hasretim erilmez, aşkın çapında,
Ne ince duygular vardı yapında.
Boş yere beklemem gönül kapında,
Şanı göğe çıkan o gözlerin var.

Hamit Hayal / Gönen / 04.08.2014

1 83 84 85 86 87 172