Bu dünyanın değil mümini handan

Bir yenik sevdayla bitti son sefer
Mehter hicranları vuruyor şimdi.
Sonsuz uykusunda yalnız bir nefer
Hüzünle kalbimi buruyor şimdi.

Talih bize çok mu gördü yaşamı
Zafer sarhoşunun vurgun akşamı.
Bağdat’ı kaybettik, yitirdik Şam’ı
Gözümde yaş yeni kuruyor şimdi.

Yükseliş düşüşe evrildiği gün
Yönümün geriye çevrildiği gün.
Zafer taçlarının devrildiği gün
Hatıramda taze duruyor şimdi.

Ne ruhum ayakta, yücede ne ser
Kim ölmeyi ister, kim ümit keser?
Yorgun coğrafyamda gam yeli eser
Nerde kaldım diye soruyor şimdi.

Bu dünyanın değil mümini handan
Kaldı mı nur için geçecek candan?
Mazlumlar ağlarken zalim bir yandan
Kim bilir ne düşler kuruyor şimdi.

Gelmiyor içimden koyulmak işe
Çare yok ağzımda dökülen dişe.
Ne zaman yol döner yeniden Niş’e…
Bu hikâye beni yoruyor şimdi.

Hamit HAYAL / Gönen / 27.01.2016

Elveda dünyanın hüzün çağına

Sırrını çözmüşüm ben her nihanın
Nice müşkülleri aşarken düşün.
Ey seven! Sen beni yüce cihanın
Paslı efkârından taşarken düşün.

Neşe ve hüzünle her gelip geçen
Belki de;”Pişmanım”, der gelip geçen.
Verilmiş bir ömrü yer gelip geçen
Beni şu hallere şaşarken düşün.

Doğruluk ideal bir fikir iken
Ya olursa kalbe batan bir diken.
Dünya yıkılırken bir fidan diken
Hak ile vuslata koşarken düşün.

İbret olsun derim ölen sağına
Batıl tasavvurun düşmek ağına…
Elveda dünyanın hüzün çağına
Kıbleye yönelmiş, yaşarken düşün.

Kimler neye açtır, kim neye tokta
Her tadımlık ömrün sonu bir nokta.
İnandık amenna, korkumuz yokta
Şu dünya gözümden düşerken düşün.

Hamit Hayal / Gönen / 23.01.2016

Ve bir gün anlarsın kalbin yanınca

Sevmek mi bir daha, yanmak mı içten
Bir aşkın verilmiş sözünde kaldın.
Bir güneş doğmuyor demek ki hiçten
Uzak bir emelin özünde kaldın.

Ne seni düşünür ne seni arar
Gönlümde hüzündür verdiğin zarar.
Aşkı var etmiyor her kavli karar
Sadece gerçeğin özünde kaldın.

Dünyada ne varsa sende var derdim
Gülerdin gülerdim, kalmazdı derdim.
Sırrımı şu akan zamana verdim
Aşkın son mevsimi, güzünde kaldın.

Ne zulmüm olmuştur sana ne hilem
Ben seni kaderden saymışım çilem.
Eskimez bir ümit, tükenmez dilem
Bir gülün öteki yüzünde kaldın.

Neden böyle olur neden kanınca
İnsan bir hayali gerçek sanınca…
Ve bir gün anlarsın kalbin yanınca
Sen sanki bin yıllık hüzünde kaldın.

Hamit Hayal, Gönen / 12.01.2016

Çok uzak, erilmez bir düş gibisin

Düşün, Allah için bir lahza düşün
Gözümde hiç dinmez bir yaş gibisin.
Neden esiriyim ben bunca düşün
Merhamet ne bilmez bir taş gibisin.

Belki sen böylesin yine yarında
Ne buldum bilmem ki gül-i zarında.
Sen güldün ben yandım aşkın narında
Nice hasretime bir eş gibisin.

Uzaksın sen beni yakan o kızla
Zamanla değiştin, döndün de hızla.
Düşme hiç yakamdan, kalbimde sızla
Yüreğime düşmüş bir kış gibisin.

Keşke çığlığımı sen olsan duyan
Çözül bu gafletten, sonsuza uyan.
Neden böyle yarım kalır her rüyan
Karışık, çözülmez bir iş gibisin.

Namıma yazılmış bir selam alsam
İzin ver bir günde kapını çalsam.
Ne zaman ümitle hayale dalsam
Çok uzak, erilmez bir düş gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 08.01.2016

İçimde bir ışık söndü, ağladım

Beklediğim şafak sökmez bir daha
Ruhum hasretinle yundu, ağladım.
Daldım da yaşanmış düne bir daha
Her hatıram hicran sundu, ağladım.

Ne sadece dünde kalan bir çağ bu
Ne yıkılan ne de çöken bir dağ bu.
Tükenen bir ömür, kopan bir bağ bu
Aşkın hükmü beni yendi, ağladım.

Razıyım geçse de her anım yasla
Bir daha düşünmek düşmeyi, asla.
Bir türlü bitmeyen şu zalim fasla
O eski fırtına dindi, ağladım.

Yine girdim hasret dolu bir yola
Aşkın son güzü bu, vermeden mola.
Ayrılık, bayramın mübarek ola
Varlığın yokluğa döndü, ağladım.

Neye değdi söyle ömrümü yemen
Sadetin vaktinde; “Ayrılık”. Demen.
Düşüp de yollara gelmedin, hemen
İçimde bir ışık söndü, ağladım.

Hamit Hayal / Gönen / 21.12.2015

1 46 47 48 49 50 172