Vatan

Bahtıma yazılmış mukaddes mülküm
İlk ve son adımı attığım toprak.
İmanla yoğrulmuş en yüce ülküm
Vatan her duyguyu tattığım toprak.

Belki de kaderin en güzel cüzü
Cennetten bir misal burada yeryüzü.
Ne zaman kalbime düştüyse güzü
Nice hasretime kattığım toprak.

Benzim solar belki, sararır betim
Ruhumla yanarım, muzdarip etim.
Şafak sökmesini bekler her yetim
Uğrunda belaya çattığım toprak.

Çok bayramlar tattık, ağladık yasta
Kem talih dedim ben her arsız kasta.
Sevmekle vurgunum, gülüne hasta
Nice aşka dilek tuttuğum toprak.

Ya sonsuz hayaldir ya da bir rüya
Vatan bir âlemdir, farklı bir dünya
Sevenler de ölür, hakikat bu ya
Koynunda sonsuza yattığım toprak.

Hamit Hayal / Gönen / 04.02.2016

Bu çağ gözyaşından ne verdi başka

Kutlu bir menzilde Hira, Nur Dağı
Neden yürümeyip, duruyor Türkler?
Düşündüm muhteşem yeni bir çağı
Dünyayı yeniden kuruyor Türkler.

Kanatlı bir atlı gelir mi dize
Çağlar yol veriyor, çekilip bize.
Kadere doğru bir yol çize çize
Yeniden bir mühür vuruyor Türkler.

Elbet yenmek için vardır her sorun
Gelmek elzem oldu üstünden zorun.
Dede tarih yazdı, devraldı torun
Yeni bir bakışla yoruyor Türkler.

Kalpler hakikate meyildi çünkü
Gövde düştü, başlar eğildi çünkü.
Bir zamanlar böyle değildi çünkü
Nurlu şafaklara varıyor Türkler.

Hakikat zannedip hayali kaşka
Sanki bir masalda gelmişti aşka.
Bu çağ gözyaşından ne verdi başka
Düşün, yaraları sarıyor Türkler.

Bu davaya baş koyup, can verenler
Geri döndü tarihten Alperenler.
Su üstüne seccadeler serenler
Artık kıblesini arıyor Türkler.

Hamit Hayal / Gönen / 02.02.2016

Hükümden ağırdın, çileden zordun

Bırakmadın bana bir söz bir hece
Kavurup götüren bir yel gibisin.
Tufanlar yağmış ta sanki her gece
Savurup götüren bir sel gibisin.

Aşkın gecesine tutulan ışık
Kurulan cümleler kadar zor ve şık.
Ben sana kalbince meftun bir âşık
Sen selamsız geçen bir el gibisin.

Yıllardır bu böyle, değil ki bir an
Daha yıllar geçse sönmez bu niran
Ben yenik yıkılmış, kalbimce viran
Sen süslü bahçede bir gül gibisin.

Ümidim diriydi, hayallerim sağ
Zaman hicret etti, kalmadı o çağ.
Nerde bülbül, hani o şefkatli bağ
Duygusuz, hissetmez bir çöl gibisin.

Gücümü tükettin, nefsimi yordun
Hükümden ağırdın, çileden zordun.
Bir zaman içime düşmüş bir kordun
Alevsiz, dumansız bir kül gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 31.01.2016

Vatan sevmek elbet aşkın en zoru

                                     Türkün sonsuzlaşan çocuklarına

Sonsuzluk yolunda belki bir fasıl
Ebedi bir yaza hazan şehidim.
Daha ne gördün sen, cennet var asıl
Der mutlu bir kader yazan şehidim.

Kalbinde taşırdın ateşten koru
Vatan sevmek elbet aşkın en zoru.
Cevabını buldu şimdi her soru
En güzel sevgili Nazan, şehidim.

Omuzda taşınan her ölüm yükte
Ürper bu imandan, ey küfür ürk te.
Var olmak sırının hikmeti Türk’te
Aşkın bengi taşa kazan, şehidim.

Varsın ateş dolsun neslimin koynu
Emin ol bükülmez yetimin boynu.
Kuvvet ve kudretle her kirli oynu
Coşkun bir imanla bozan şehidim.

Dile gelin dile ey kalpsiz taşlar
Düşer mi bu vatan, düşse dik başlar.
Bir engin hasrettir gönülde yaşlar
Gözümden damlarsa bazen, şehidim.

Hamit HAYAL / Gönen / 29.01.2016

Bize düşen yanmak olsa da hüküm

Kalbimin çilesi, ebedi yüküm
Sevgili, ben yine seni severdim.
Bize düşen yanmak olsa da hüküm
Sevgili, ben yine seni severdim.

Ne sevdalar aldı ne aşka sığdın
Önüme aşılmaz hasretler yığdın.
Üstüme dağlardan düşen bir çığdın
Sevgili, ben yine seni severdim.

Yıkımmış bir gülün bülbülü terki
Neyleyim ben senden olmayan erki.
Bu ibret nefsime hep şunu derki
Sevgili, ben yine seni severdim.

Seninle aramda bir sevmek akti
Bakışın saadetin en sonsuz nakti.
Ayrılık olsa da bir akşam vakti
Sevgili, ben yine seni severdim.

Ta fecrin vaktine kadar her gece
Bir huzur bırakmaz, beni yer gece.
“Ölüm budur işte, sevmek”: der gece
Sevgili, ben yine seni severdim.

Meyledemem birkaç cümlelik aha
Yıldızlar ötede, küsmek zor mah’a
Kader yazmayacak belki bir daha
Sevgili, ben yine seni severdim.

Hamit Hayal / Gönen / 28.01.2016

1 45 46 47 48 49 172