Ve bir gün anlarsın kalbin yanınca

Sevmek mi bir daha, yanmak mı içten
Bir aşkın verilmiş sözünde kaldın.
Bir güneş doğmuyor demek ki hiçten
Uzak bir emelin özünde kaldın.

Ne seni düşünür ne seni arar
Gönlümde hüzündür verdiğin zarar.
Aşkı var etmiyor her kavli karar
Sadece gerçeğin özünde kaldın.

Dünyada ne varsa sende var derdim
Gülerdin gülerdim, kalmazdı derdim.
Sırrımı şu akan zamana verdim
Aşkın son mevsimi, güzünde kaldın.

Ne zulmüm olmuştur sana ne hilem
Ben seni kaderden saymışım çilem.
Eskimez bir ümit, tükenmez dilem
Bir gülün öteki yüzünde kaldın.

Neden böyle olur neden kanınca
İnsan bir hayali gerçek sanınca…
Ve bir gün anlarsın kalbin yanınca
Sen sanki bin yıllık hüzünde kaldın.

Hamit Hayal, Gönen / 12.01.2016

Çok uzak, erilmez bir düş gibisin

Düşün, Allah için bir lahza düşün
Gözümde hiç dinmez bir yaş gibisin.
Neden esiriyim ben bunca düşün
Merhamet ne bilmez bir taş gibisin.

Belki sen böylesin yine yarında
Ne buldum bilmem ki gül-i zarında.
Sen güldün ben yandım aşkın narında
Nice hasretime bir eş gibisin.

Uzaksın sen beni yakan o kızla
Zamanla değiştin, döndün de hızla.
Düşme hiç yakamdan, kalbimde sızla
Yüreğime düşmüş bir kış gibisin.

Keşke çığlığımı sen olsan duyan
Çözül bu gafletten, sonsuza uyan.
Neden böyle yarım kalır her rüyan
Karışık, çözülmez bir iş gibisin.

Namıma yazılmış bir selam alsam
İzin ver bir günde kapını çalsam.
Ne zaman ümitle hayale dalsam
Çok uzak, erilmez bir düş gibisin.

Hamit Hayal / Gönen / 08.01.2016

İçimde bir ışık söndü, ağladım

Beklediğim şafak sökmez bir daha
Ruhum hasretinle yundu, ağladım.
Daldım da yaşanmış düne bir daha
Her hatıram hicran sundu, ağladım.

Ne sadece dünde kalan bir çağ bu
Ne yıkılan ne de çöken bir dağ bu.
Tükenen bir ömür, kopan bir bağ bu
Aşkın hükmü beni yendi, ağladım.

Razıyım geçse de her anım yasla
Bir daha düşünmek düşmeyi, asla.
Bir türlü bitmeyen şu zalim fasla
O eski fırtına dindi, ağladım.

Yine girdim hasret dolu bir yola
Aşkın son güzü bu, vermeden mola.
Ayrılık, bayramın mübarek ola
Varlığın yokluğa döndü, ağladım.

Neye değdi söyle ömrümü yemen
Sadetin vaktinde; “Ayrılık”. Demen.
Düşüp de yollara gelmedin, hemen
İçimde bir ışık söndü, ağladım.

Hamit Hayal / Gönen / 21.12.2015

Alevde, ateşte, korda sen varsın

Artık benimlesin hayalde, düşte
Hüzün âleminde orda, sen varsın.
Razıyım, her demde aklıma düşte
Meşgul et zihnimi yor da, sen varsın.

Bir nehir misali hissimde akın
Hem senden ırakta hem sana yakın.
Anmasan da beni, unutma sakın
Kızıl da, Mavide, mor da sen varsın.

Çaresiz yanarken hep böyle özüm
Sabahlar olmuyor, dalmıyor gözüm.
Aşkın kördüğümü beklerken çözüm
Basitte, kolayda, zorda sen varsın.

Sonsuza akarken aşk denen nehir
Hasretin sonu yok, düşlerim tehir.
Yeni bir sabahı beklerken şehir
İstersen alemden sor da, sen varsın.

Seni getirmiyor zamanın hızı
Aşkımda hicransın, kalbimde sızı.
Ömrümün hasreti, ah peri kızı
Alevde, ateşte, korda sen varsın.

Hamit HAYAL / Gönen / 19.12.2015

O engin hasreti hep duya duya

Sevgili, bugünkü aklım olsaydı
Elini elime almak isterdim.
Dalmazdım bir başka gönül düşüne
Bir ömür seninle kalmak isterdim.

Yıllar aktı gitti, vermedi aman
Ne sen varsın artık ne eski zaman.
Öyle bir hasret ki yenilmez, yaman
Bir günde kapını çalmak isterdim.

Senden hâlâ bende bir ağır tesir
Yaşandı saysam ne, hayatım kesir.
Sanki bir bendeyim, ruhumla esir
Engin gözlerine dalmak isterdim.

Ne yellere sığdın gülüm ne sele
Dertsin benim için, bitmez mesele.
Yaz bu gelip geçer, güzde el ele
Bende her gül gibi solmak isterdim.

O engin hasreti hep duya duya
Bir çöl serabında koşardım suya.
Sadece bir hayal ya da bir rüya
Seninle bahtiyar olmak isterdim.

Dünyada kaldı mı bir liman, nerde
Ben hâlâ ordayım, düştüğüm yerde.
Aşkta son oyun bu, inerken perde
Muradıma nail, ölmek isterdim.

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.2015

1 49 50 51 52 53 178