Hamit HAYAL

Razıyım bir ömür her yakışına,
Beni ateşlere atıver gitsin.
Bu âlem değmez mi yar bakışına,
Beni de gönlüne katıver gitsin.

Şayet eğer isem bir gün başını,
Ağlatırsam, akıtırsam yaşını;
Ela göz üstünde hilâl kaşını,
Benim için şöyle çatıver gitsin.

Dert dediğin ara ara azarda,
Belki çare bir kitapta yazarda;
İstiyorsan gönül denen pazarda,
İnsaf bilmez ele satıver gitsin.

Dünyada var ise, aşktan ne üstün,
Yaşama sevincim, gönlümde süstün.
Mademki kalbime kalbinle küstün,
Bir acı misali batıver gitsin.

Bırak gönlüm hasretinle çilesin,
Hak katından bir vuslatı dilesin.
Ben seni hep sevdim, böyle bilesin,
Ne olur elimi tutuver gitsin.

Hamit Hayal / Gönen / 18.07.2013

Böyle her gün bürür müydü içimde,
Sen gönlümü alsaydın bu acılar?
Bunca hasret çürür müydü içimde,
Gitmeyipte, kalsaydın bu acılar?

Gönül seni arar, gözüm bakmazdı
Dil kavrulmaz, ateşlerde yakmazdı.
Böyle her gün sel sel olup, akmazdı,
Düşlerime dalsaydın bu acılar.

Yüreğimde alev alev azdığın,
Bir kader mi alnımıza kazdığın?
Silinirdi hüküm diye yazdığın,
Koşup bana gelseydin bu acılar.

Kalp yaralar, gönül kırar şehirler,
Yol inletir, gurbet beni zehirler.
Gözlerimden çağlamazdı nehirler,
Bir kenarda bulsaydın bu acılar.

Sonu bahar, her ömür kış olsa da,
Bir gün açar güller yine, solsa da.
Her günüm bir eleminle dolsa da,
Fark etmezdi, gülseydin bu acılar.

Bir ömür var ak saçtaki tellerde,
Bu kör bıçak artık başka ellerde.
Yara açar, kanar mıydı gülerde,
Sen yanımda olsaydın bu acılar?

Hamit Hayal / Gönen / 16.07.2013

Hatırlarım, ayrılıktan bir çağdı,
Bu hasretin şahidi bir yüzün var.
Neden benim saçlarıma kar yağdı,
Neden benim yüreğimde hüzün var?

Güzellerin değişmiyor hiç huyu,
Bu sevda içine düştüğüm kuyu.
İsterdim ki gözlerimde dal uyu,
Hâlâ bekler, çözülmedik gizin var.

El sanır ki bir dünyamız var bizim,
Söyle, hangi bir hülyamız var bizim?
Kısa süren bir rüyamız var bizim,
Neden böyle çekilemez nazın var?

Elâ gözlüm, cemali ak sevdiğim,
Elbet bilir her şeyi hak sevdiğim.
Hicranınla sen beni yak sevdiğim,
Vuslat için verilmiş bir sözün var.

Hatırlarım, ayrılıktan bir çağdı,
Bu hasretin şahidi bir yüzün var.
Neden benim saçlarıma kar yağdı,
Neden benim yüreğimde hüzün var?

Hamit Hayal / Gönen / 16.07.2013

Keşke olsa aşkın söyler bir dili,
Gözlerimden akıp gitti, bilmedim.
Neden böyle vefasız her sevgili,
Neden bir gün yakıp gitti, bilmedim.

Koptu iki gönlü tutan bağlarda,
İki gözüm iki çeşme ağlarda.
Bir yuvasız kuş misali dağlarda,
Neden bir gün yıkıp gitti, bilmedim.

Acılardan arta kaldı sözlerin,
Günahı ne sevip yanan özlerin?
Ruhumda bir fırtınadır gözlerin,
Neden bir gün bakıp gitti, bilmedim.

Asır değil, sanki bir an içinde,
Boğulmuşum sevdanla kan içinde.
Behey gönlüm hasretle yan içinde,
Neden bir gün çıkıp gitti, bilmedim.

Yüreğime ayrılıklar katmışım,
Sanma beni bir günaha batmışım.
Bu sevdayla nice hasret tatmışım,
Neden bir gün çekip gitti, bilmedim.

Hamit Hayal / Gönen / 16.07.2013

Kimin için bitse bir gün bu rüya,
“Ecel şerbetini içti”; Denecek.”
Var olandan alır, vermez bu dünya,
“Herkes ektiğini biçti.”; Denecek.”

Bir çıkrık misali döner başımız,
Genç ihtiyar hiç fark etmez yaşımız.
Bilmiyorum her ne ise düşümüz,
“Hiç vakit kalmadı, geçti”; Denecek

Nice tok yüzünden güngörmez açlar,
Tahtlar devrilecek, düşecek taçlar.
İşaret verince ak düşmüş saçlar,
“Kimi eğri yolu seçti”; Denecek.

Nice hüsran tatmış, sevdaya kurgun,
İnsan yüreğinden alır bir vurgun.
Her kim aşk ararken düşerse yorgun,
“Günahtan arınmış, uçtu”; Denecek.

Hakikat ne düşte, ne de bir falda,
Nefsim şu yorulmuş yollara dalda.
Omuzlar üstünde giderken salda,
“Dünyaya doymadı, açtı”; Denecek

Hakikat öncüsü, yüce pir adam,
Tarih neler gördü, nice mir adam;
Adı  Hayal Beyi olan bir adam,
“Bu dünyadan geldi geçti”; Denecek.

Hamit Hayal / Gönen / 15.07.2013