“Bu dünyadan geldi geçti”; Denecek

Kimin için bitse bir gün bu rüya,
“Ecel şerbetini içti”; Denecek.”
Var olandan alır, vermez bu dünya,
“Herkes ektiğini biçti.”; Denecek.”

Bir çıkrık misali döner başımız,
Genç ihtiyar hiç fark etmez yaşımız.
Bilmiyorum her ne ise düşümüz,
“Hiç vakit kalmadı, geçti”; Denecek

Nice tok yüzünden güngörmez açlar,
Tahtlar devrilecek, düşecek taçlar.
İşaret verince ak düşmüş saçlar,
“Kimi eğri yolu seçti”; Denecek.

Her cemale bir nur, yüzü ak eden,
Dünyada var mıdır aşkı hak eden?
Ruhta hırs tükenir, toprakta beden,
“Nice kervan kondu, göçtü”; Denecek.

Bir gün bu öykünün sonu gelince,
Irmak selle coşar, dağlar yelince.
İnsan verdiğiyle gider elince,
“Dünyada yaşamak güçtü”; Denecek.

Nice hüsran tatmış, sevdaya kurgun,
İnsan yüreğinden alır bir vurgun.
Her kim aşk ararken düşerse yorgun,
“Günahtan arınmış, uçtu”; Denecek.

Tadarız bir bundan, birazda ondan,
İnsana acılar kalır her tondan.
Gafil bihabersiz bekleyen sondan,
“Kurulu saate kaçtı?”; Denecek.

Hakikat ne düşte, ne de bir falda,
Nefsim şu yorulmuş yollara dalda;
Omuzlar üstünde giderken salda,
“Dünyaya doymadı, açtı”; Denecek

Hakikat öncüsü, yüce pir adam,
Tarih neler gördü, nice mir adam;
Adı Hamit Hayal olan bir adam,
“Bu dünyadan geldi geçti”; Denecek.

Hamit Hayal / Gönen / 15.07.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir