Neden bir gün yakıp gitti, bilmedim

Keşke olsa aşkın söyler bir dili,
Gözlerimden akıp gitti, bilmedim.
Neden böyle vefasız her sevgili,
Neden bir gün yakıp gitti, bilmedim.

Koptu iki gönlü tutan bağlarda,
İki gözüm iki çeşme ağlarda;
Bir yuvasız kuş misali dağlarda,
Neden bir gün yıkıp gitti, bilmedim.

Dün kalmadı, hatıralar silindi,
Benim seni sevdiğim hep bilindi.
Gönlüm sevdi, dünyam nice dilindi,
Neden bir gün bıkıp gitti, bilmedim.

Acılardan arta kaldı sözlerin,
Günahı ne sevip yanan özlerin?
Ruhumda bir fırtınadır gözlerin,
Neden bir gün bakıp gitti, bilmedim.

Asır değil, sanki bir an içinde,
Boğulmuşum sevdanla kan içinde.
Behey gönlüm hasretle yan içinde,
Neden bir gün çıkıp gitti, bilmedim.

Yüreğime ayrılıklar katmışım,
Sanma beni bir günaha batmışım.
Bu sevdayla nice hasret tatmışım,
Neden bir gün çekip gitti, bilmedim.

Ela göz üstünde hilâl kaşını,
Mağrur isen kaldır artık başını.
Ummanları dolduran gözyaşını,
Neden bir gün döküp gitti, bilmedim.

Hamit Hayal / Gönen / 16.07.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir