Hakikat saklıymış, özünde buldum

Benim vuslatım bu dünya da değil,
Tükenmiş ömrümün güzünde buldum.
Bir aşk masalında, rüya da değil,
Kader kitabının cüzünde buldum.

Ben sana vurgunum, bahtımla sargın,
İşlemiş kalbime hasretten kargın.
Ölmeme bir ferman yazsa da yargın,
Ezelde verdiğin sözünde buldum.

Bir ucu uzanır, sende belamın,
Ruhuma işlemiş sevda kelamın.
Gelmesin bir mektup, bitsin selamın,
Kudreti ben elâ gözünde buldum.

Ömrümce mecnunum, Leyla mı arar,
Azmim var gönlümde, dağları yarar.
Nihayet duruldum, verdim bir karar,
Aşkı cemalinde, yüzünde buldum.

Sende bir rüyaya dal dilim ile,
Yazmalı bu aşkı bal dilim ile.
Çözdüm ben sırrını hâl dilim ile,
Hakikat saklıymış, özünde buldum.

Hamit Hayal / G önen / 24.01..2013

İzin ver

Son bir defa gönlünde yer aç bana,
Bir rüyaya dalışıma izin ver.
Taht ver yüreğinde, giydir taç bana,
Senden murat alışıma izin ver.

İsterseniz el âleme dilletin,
Duy sesini yüreğimde zilletin.
Ömrüm pençesinde geçti illetin,
Yar kapını çalışıma izin ver.

“Bir vefasız, o şimdi bir el densin,
Günahı var, gözlerinde sel” densin.
Yüreğinden yeter ki bir gel densin,
Gözyaşımı salışıma izin ver.

Bilmiyorum aşkın var mı âlimi,
Yıllar yılı elem oldu talimi.
Gömdüm artık içimde ki zalimi,
“Bir kader “ de, kalışıma izin ver.

Senden başka ne tutacak dal kaldı,
Ne de bende sabredecek hal kaldı.
Sükût etti gönül dilim lâl kaldı,
Sil gönlünden, ölüşüme izin ver.

Hamit Hayal / Gönen / 22.01..2013

Gül bakışlı sevdiğim

Ela gözlüm, gül bakışlı sevdiğim,
Aşkından kadersiz bir ağlar varmış;
Cemalinden gül nakışlı sevdiğim,
Daha yaşanacak ne çağlar varmış.

Duaya Rabbimle dertleşmek derim,
Benimde kalbinde olsa bir yerim;
Çekilip gözümden gittikçe ferim,
Anladım yolumda kor dağlar varmış

Paylaş kaderimi benimle bir an,
Hatıranda yer ver, unutma ve an;
İstersen gönlüme şöyle bir bak, yan,
Bir zamanlar mesut ne bağlar varmış.

Bir yaralı kalbe var mı ilacın,
Derdimi dert etsen, acımı acın;
Şimdi bir virane taht ile tacın,
Kalbini ateşte bir dağlar varmış.

Hamit Hayal / Gönen / 20.01.2013

Kutlu millet

Bir ebedi yarışta düşmeyecek var mı, kim,
İnsanlık tarihinde köklerim sırla başlar;
En yüce ülkülerden tarih denen birikim,
Bir Allah’a taatta, düşse eğilmez başlar.

Bir iman kavgamız var, dünden yarına sonsuz,
Biz yalnız O’ndan kuvvet alarak aştık çağlar;
Türk dünyada ayakta kalamaz yalnız O’nsuz,
Bizi Allah’a yalnız Türklük hasleti bağlar.

Biliyorum bu dünya bir değirmen ve elek,
Milletler var olmanın düşünde bir yarışta;
Nice zor zamanlarda düştük, ağlattı felek,
Yinede yüz dönmedik kavgada ve barışta.

Sadet ve şerefiyle bir tek millet var kutlu,
Hakikat kitabında yazılmış var adımız;
Bu yüzden biz ölümü karşılarken hep mutlu,
Doğmak kökten bir talih, ölmek gökte andımız.

Hakka açılan kapı ilk adım var eşikte,
Bizim zaman ve zemin, kâinat ve dünyada.
Bugün adına vatan denilen hür beşikte,
Aslına dönmek denen fethi görüp rüyada.

Biz yine encamında malik olup bir mülke,
Yaşanmış hatıradan dün kalan kutlu millet;
Muktedir devirlerden şimdi kutsal bir ülke,
Hak ve hakikatiyle şan alan kutlu millet.

        Hamit Hayal / Gönen / 18.01.2013

Gönen kaderimde bir gurbet şehir

Büyüyor içimde bir hasret her gün,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.
Felekten dert aldım, kaderden sürgün,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Uyumaz içimde bir eski sancı,
Kalbimde ölmez bir vuslat inancı
Yolcuyum, yakamdan tutmuşta hancı,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Bilirim ötede bir vatan varmış,
Bu mevsim gül açmaz, dağları karmış;
İçimi memleket hasreti sarmış,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Yorgunum ve bende bir hal ki nice,
Bazen gözlerimde bir yağmur ince;
Kalbimin yası var, hasret sevince,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Ey kader başını kalbime yasla,
Düşmüşüm yolara, dönemem asla;
Benim imtihanım ateşle, yasla,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Gurbet kavgasında vurulmuşum ben,
Sanmayın sinmişim, durulmuşum ben;
Yolcuyum, sılama kurulmuşum ben,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Hamit Hayal / Gönen / 17.01.2013

1 … 229 230 231 232 233 … 245