Ne sonsuz durur?

Yeter rızasını kazansam hakkın,
Nicedir sahteden ben sah istemem.
Gönül var gönül’e manaca yakın,
Derdim var, üstüne bir ah istemem.

Hilaf-ı hakikat yoktur sözümde,
Hak vardır arayın benim özümde.
Derin hasretlerle yanmış yüzümde,
Görünenden başka bir mah istemem.

Boşalan şişeden gam içe içe,
Hayatta karışıp gitmek var hiç’e.
Ne ızdırap dolsun, ne ukde içe,
Hakikatten başka bir rah istemem.

Allah’a imandır en haklı gurur.
Bakan göz dökülür, tutan el kurur.
Yıkılmaz olan ne, ne sonsuz durur,
Nebiyi Zişan’dır, ben şah istemem.

Sonsuzluk adına boşa ördüğüm,
Nasıl çözülecek bu zor kördüğüm.
Yıllar yılı hep nefsimle gördüğüm,
Kör şeytan’a lanet, günah istemem.

Derin mi yaşarım, yoksa sademi,
Nefes mi tükenir, hayır vademi?
Neden toprak alır, vermez âdem’i,
İmandan başka bir silah istemem.

Çürütüp saltanat sürerken kurtlar,
Sahteymiş mukaddes bildiğim kutlar.
Lanet olsun size ey zalim putlar,
Ben Allah’tan başka ilah istemem.

                              Hamit Hayal

İbret aynasında

İbret aynasında andım tarihi,
Zaferle dolu her anımız bizim.
Yıllardır dönmeyen makus talihi,
Döndürmeye hazır canımız bizim.

O eski düzenler nasıl kurulur,
Kimi şaha kalkar, kimi vurulur,
Zaman nerde akar, nasıl durulur,
Yıkılmış, virane hanımız bizim.

Bir zamanlar doludizgin akında,
Uzak mesafeler her gün yakında.
Kılıçlar paslanmış şimdi bir kında,
Yeniden yazılsın şanımız bizim.

Verilmiş vaatler, alınmış sözler,
Yarına dalması gereken gözler;
Bugünü değil de, hep dünü özler.
Dökülmeye hazır kanımız bizim?

Kırılacak elbet bir gün inatlar,
Anka’dan alınmış sanki kanatlar;
Mohaç’tan Umman’a yüce sanatlar,
Resul-i Zişan’dır hanımız bizim.

Şafak sökmesine saatler kala,
Padişah secde de, kıyamda lala.
Serhat boylarında yine dört nala,
Sarılsın ön, arka, yanımız bizim.

Hamit Hayal /Gönen / 11.03.2011

Bir millet…

Allah’ı zikreder, gözünde yaşla,
Derin bir imanla bitmeyen taat;
Bir millet düşünün secde de başla,
Dün asırlar geçti, bugün kaç saat?

Gazada bir ömür, cihat’ta çağlar,
Dönülmez bir iman Allah’a bağlar.
Resul-i Zişan’ın züht’ünce ağlar,
Çilesi meşk idi, şimdi sefahat.

Rahmandır rahmeti veren ve alan,
Çürümüş bu düzen, nicedir yalan;
Ne kendine zulmet, ne de oyalan,
Hani hükümranlık, nerde şecaat?

Bir millet düşünün düne umursuz,
Mukaddes sürünür, imanı sursuz.
Bir millet düşünün bugünü nursuz,
Arş’ta hak ziyandır, arz’da fecaat.

Bir millet düşünün kendine esir,
Basiret bağlanmış, etmiyor tesir.
Muhteşem mazisi sonsuz bir nesir,
Yenilmez kader mi zulme itaat?

Bir millet düşünün gözyaşı dökmüş,
Bir millet düşünün Rabbe diz çökmüş.
Bir millet düşünün şafağı sökmüş,
Resul-i Zişan’dan almış şefaat.

Hamit Hayal / Gönen /11.03.2012

Dedin…

Bir gizli emelle özünü yordum,
“Nicedir inliyor bende iç” dedin.
Ben içten dilekle derdini sordum,
Uzaklara dalıp bana “hiç” dedin.

Hangi ömür vardır olmasın talan,
Artık gözlerine var mı bir dalan.
“Bu sevda bir heves, bu aşk bir yalan,
Ben ektim günahı, sende biç” dedin.

Ruhumsa inlesin sızlayan tende,
Yeter ki gönlümde hep varsın den de.
İstersen gururum kalmasın, yende,
“Tükendi, kalmadı bende güç” dedin.

Hani hep sorardım gözün elamı,
Sonunda tutuldum, buldum belamı.
Sense artık benden kesip selamı,
“Kaderime doğru gider göç” dedin.

Senin için zor dağları yararken,
Ne kudretin vardı beni sararken.
Yinede ben sende seni ararken,
“Bir ümit kalmadı bende geç” dedin.

Hamit Hayal / Gönen / 15.02.2012

Önce Allah’ı sevdim

İman dolu ruhumun kuşattığı bedenle,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.
Ben aklımın gösterip yücelttiği nedenle,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Ne hayat bir tesadüf, keşfedip gen’de beni,
Görmek istedim ruhla kuşatan tende beni.
Anladım ki hakikat yaratmış ben de beni,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Nice sırlara ayna kılan gönül gözümü,
Keşfedince anladım bende benin çözümü.
Bana benden çok yakın doldururken özümü.
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Yüreğim biliyorum örtüşmez dilsiz taşla,
Allah nuruyla bakan gönülden göze yaşla;
İman eden, yücelmiş, alnımda nur bir başla,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Kâinat dilince ben zikrim dönünce vecde,
Ruhum ve bedenimle alnım yapmalı secde.
Ölüm gelmeden önce, toprak dolmadan bec’de,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Elbet içimde sevinç, elem, keder, umutlar,
Kat kat aşılsa gökler ötesinde buutlar;
Nasıl ibret almazdım ağlayınca bulutlar,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Ey ezelin, ebedin sahibi yüce Allah,
Biliyorum sahipsin rahmetten güce Allah;
Ne zaman ki keşfettim meyletmez öce Allah,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Keşfeden gönül için çıkmış aradan perde,
Kim ki derman arıyor onulmaz denen derde;
Zaman, mekân üstünde, kuşatmış ve her yerde,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

Ey nefsim itaat eden edepten bir kul olda,
Anladım ben nedenim Rabbin dediği “ol” da.
Ben aklımın gösterip yürü dediği yolda,
Önce Allah’ı sevdim, sonra yine Allah’ı.

              Hamit Hayal / Gönen / 06.11.2011

1 … 230 231 232 233 234 … 241