Güzün var senin şehir

Belki zaman yenecek, açacak ya aramı
Hatıramdan silinmez yüzün var senin şehir.
Kadim zamandan beri onulmaz bir yaramı,
Neden sokaklarında hüzün var senin şehir?

Ey Gönen, ey sevgili, nice gönlümdeki yar,
Kader rüzgârlarımın savurduğu son diyar;
Kudretten mi düştün, belki gönlün ihtiyar,
Yaşamaya verilmiş sözün var senin şehir.

Bir kader mührü sanki zamanlara adınca,
Bildiğim hep aydınlık şafakların tadınca;
Gurbetim olan şehir ansam da hep yâdınca,
Sırlar alemi denen özün var senin şehir.

Yağmurlarla ıslanmış, rahmetinle sözde yaş,
Belki de kaderin bu, ta derinde, özde yaş;
Neden Gönen denince saçımda kar, gözde yaş,
Yüreğinde bir ateş, közün var senin şehir.

İçten içe yanmada, savrulmadayken küller,
Aydan simalar gördüm kuşanmış rengin tüller;
Bütün ihtişamıyla belki açacak güller,
Oysaki yaşanacak güzün var senin şehir.

Ağlayan gözlerimden hayat buldukça yaşta,
Bütün faniler göçer, Gönen kalır en başta;
Bir gün yazarlar seni adın bir bengi taşta,
Kaderden bir kitapta cüzün var senin şehir.

                  Hamit Hayal/Gönen/ 06.09.2009

Ey gümüş şehir

Hayale daldığım bu gümüş şehrin,
Kudret ikliminde kanmaya geldim.
Adı Harşit olan sonsuz şah nehrin,
Ruhumda izi var anmaya geldim.

Ey şehir gördüm ki sarmış da dağlar,
İrem bahçesinde gül açmış bağlar.
Ayrılık yıl değil, sürse de çağlar,
Hayali hakikat sanmaya geldim.

Yıllar yılı yaktın beni narınca.
Anladım boş değil sevdan varınca.
Çok uzun yolda ben topal karınca,
Bahtiyar kalbimi sunmaya geldim.

Gönül dolu sevgilerle aktım ben,
Yükselen bir kudret ile yaktım ben.
Dönüp te arkama her gün baktım ben,
Hasretten arınıp, yunmaya geldim.

İnleyen bir nağme titreyen telde,
Bu gümüş şehirden hasret var elde,
Gurbette savruldum, kavruldum yelde,
Ah çekip derinden yanmaya geldim.

Hamit Hayal / Gönen / 27.02.2011

Pişman değilim

Ben senin bir çift sözüne,
Kandım ya pişman değilim.
Özümle baktım özüne,
Yandım ya pişman değilim.

Erken getirdin güzünü,
Yaşatıyorsun hüzünü.
Göstermediğin yüzünü,
Andım ya pişman değilim.

Su yolunda kırık testi,
Gönlümde fırtına esti.
Geldi geçti bir hevesti,
Sandım ya pişman değilim.

Yaşamak zor hederimle,
Başbaşayım kederimle.
Ben ömrümü kaderimle,
Sundum ya pişman değilim.

Hamit Hayal / Gönen / 10.02.2011

Diyorlar

Yakarmış ateşi aşkın derinden,
“Muhakkak bir gönül çaldın” diyorlar.
Sevda bu yüreği söker yerinden.
“Sen derin sevdaya daldın” diyorlar.

Sevsen de gidermiş emekler boşa,
Anladım zor imiş gelince başa.
Yıllar akar gider bulanır yaşa,
“Bir zalim elinde kaldın” diyorlar.

Vuslat bir ümide dönse de bazen,
Bahar gelir geçer,yaz sonu hazan.
Savrulmak bir ömür kader de yazan,
“Tutma göz yaşını doldun” diyorlar.

Dönülmez bir yolda halden hallere,
Ey gönül sen beni attın ellere.
“Şeyda bülbül gibi gonca güllere,
Bağlanıp bin bir dert buldun” diyorlar.

Sönmez bir yangınla yakıp da özde,
Silinmez izlerin gönül de göz de.
“Sadakat kalmamış verilen söz de,
Bir vefasıza kul oldun” diyorlar.

Hamit Hayal / Gönen / 08.02.2011

Şiiirler

Zihnimde bir gölgeye dönecek aşkın dendi,
Son mevsiminde ömrün güzün şiirleri var.
Ne varsa ellerimde, avucumda tükendi,
Şimdi bu son plakta hüzün şiirleri var.

Yalnızlıklar içinde ara, bul ve bana er,
İstediğim ömründen sadece bir avuç yer.
Bir tutam gül misali birazcık sevginden ver,
Sende beni hep yakan gözün şiirleri var.

Gurbet diye gezdiğim aradığım her ilde,
Peşinde bir gölgeyim, zihninde beni bil de.
Sana ben sevdiğimi söylediğim bu dilde,
Sevgiliye verilmiş sözün şiirleri var.

Ben dalıp kayboldukça yüreğinin ağında,
Rüyalarım son bulur,yollarım Kaf dağında.
Belki de kaderime dönen söz dudağında,
Yalan değil hakikat, özün şiirleri var.

Bütün limanlarda ben aradıkça isminle,
Bazen bir fani beden, beni çeken cisminle.
Anladım ki baş başa kaldığım son resminle,
Gözümde bir mah olan yüzün şiirleri var.

               Hamit Hayal- 20.01.2008:Gönen

1 … 230 231 232 233 234 235