Hamit HAYAL

Bu aşkın yarası sevdamdan çağlar,
Sende aşka ümit bağladın mı hiç?
Neden bu şehirde güller kan ağlar,
Neden kalbim yanar, hasret dolar iç.

Hükmünce ağlatman beni meziyet,
Tükendi adı aşk olan son hecem.
Sonu gelmez düşler bana eziyet,
Yıllar sonra bile her gün her gecem.

Kanadı kırılmış hangi kuş var hür,
Bu şehir bir zindan, düşlerim tehir.
Ayrılık hükmüne gözlerin mühür.
Sevdan bende çile, bilmez bu şehir.

Sen beni hasretle yakmadan önce,
Gönlüm bir tazimde, kalp niçin anar;
Sen benim gözümden akmadan önce,
Sevda ne bilmezdim, gül niçin kanar?

Ebedi hasretim güz düşmüş yüzün,
Gözümün ucunda bir damla yaş ve
Ne kaldı geriye senden tek hüzün,
Sendin benim için ilk ve son neşve.

Yıllar şimdi sensiz bir sona akar,
Ben yazdığın hükmün çıktım dışına.
Aşkın son mevsimi, saçlarımda kar,
Sürgünüm sevdanın en zor kışına.

Hamit Hayal / Gönen / 21.12.2013

Ateş dudağından bir gül tonuna
Olan gözlerinle bir yüküm yazdın.
Sen benim ömrümün baştan sonuna
Dolan gözlerinle bir hüküm yazdın.

Bir tadımlık ömür, kısa bir cüzden
Aşk umma bahtımla karılan güzden?
Rengin bir simadan, engin bir yüzden
Kalan gözlerinle bir hüküm yazdın.

Senden bir nişane engin hülyama
Nice mevsimleri kattın dünyama.
Körkütük sarhoşken bir gün rüyama
Dalan gözlerinle bir hüküm yazdın.

Ayrılık yenilmez, hasret yamanda
Sevmek insafsızdır, vermez amanda.
Sevdamız yetimdir. Öksüz zamanda
Kalan gözlerinle bir hüküm yazdın.

Ben hâlâ bağlıyım sevda ahtıma
Başımda taç oldun, kondun tahtıma.
Sen benim kadersiz, yorgun bahtıma
Yalan gözlerinle bir hüküm yazdın.

Hamit Hayal / Gönen / 18.12.2013

Biliyorum, gönül kapın açılmaz,
Sonu gelmez bir ezayı hak ettim.
Kader benim alın yazım, kaçılmaz,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Yıllar sonra gözlerimden akarken,
Ben ruhunda bir boşluğa bakarken;
Mutlu musun beni böyle yakarken?
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Yıllar sürdü bir serapta ağlanmak,
Ölüm imiş sensiz aşkta dağlanmak.
Aşk ezelden bir çözümsüz bağlanmak,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Bir gün gelir ağlayan göz kururmuş,
Yıllar geçse hicran kalpte dururmuş.
Aşkta saat ayrılığa vururmuş,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

İçte korku. aklımda bin düşünce,
Kalp mi kırık, bir yaramı döşünce;
Yıllar sonra bir gün gözden düşünce.
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

İdraksizim, görecek bir göz nerde,
İç yakan köz, vuslat için söz nerde.
Hani nerde, hakikat ne, öz nerde,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Bundan sonra bilsen nolur halimi,
Mevla’m aşkın hüzün çözen âlimi.
Yanmak kolay, pişmez kalbin zalimi.
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Ölüm zaten bende, bekler dirimi,
Bir sevdan yur gönlümdeki kirimi.
Arıyorum düşmez kalkmaz pirimi,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.2013

Dünya artık benim için bir hiçte,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.
Ne yaram var ne küskünüm ben içte,
Neden yandım neden kandım bir bilsem

Yeri geldi taç edildim, kınandım,
Ben de herkes gibi aşkla sınandım.
En sonunda bir Allah’a inandım,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Bir rüyaya dalan olmak istemem,
Eğri yolda kalan olmak istemem;
Hakikat var, yalan olmak istemem,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Merhametsiz kalbim bir taş olmakla,
Göğe ermez başım bir baş olmakla.
Kim nailse, gözünde yaş olmakla,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Bu bir öykü ağlamak var sonunda,
Bilmiyorum hangi rengin tonunda?
Göçmen kuşlar siz bir dala konunda,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Alıp gider hal başımdan aklımı.
İnsan yanlış, yalan dünya haklı mı?
Bir gün çözmek var çözülmez saklımı,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Hangi tabip bu yarayı sararmış,
Bir aynada gördüm, yüzüm sararmış.
Bu ne haldir böyle özüm kararmış?
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Yüreğimi sevgin ile ör benim,
Yüce Rabbim ahvalimi gör benim.
Bu âlemde kalan bir tek kör benim,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Kaldır şöyle bir başını göklere,
İbret için dalsın gözün köklere.
Çul dururken büründüğüm kürklere,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Hamit Hayal / Gönen / 16.12.2013

Sen gönlümü düşürdün bir tuzağa,
Beni nice boş hayale daldırdın.
Kudretim yok, aklım ermez uzağa,
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın;
Beni nice boş hayale daldırdın.

Saçlarında yel eser, gül kokulu.
Hasretlerim yenilmez his dokulu.
Bir ömürlük bitmiyor aşk okulu,
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın;
Beni nice boş hayale daldırdın.

Kimi dertten ağlar, kimi sevinçten,
Kim muhtaç değildir sevmeye içten?
Aklında ne kaldı ben denen hiçten,
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın;
Beni nice boş hayale daldırdın.

İsyanımdır sana böyle susuşum,
Ne ecelden ne ölümden pusuşum.
Bir sitemdir benim her kan kusuşum;
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,
Beni nice boş hayale daldırdın.

Kalbimde duruyor attığın çengel,
Bir tutam sevgi ver, kalmasın engel,
Ya ben tükeneyim ya bir gün sen gel;
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,
Beni nice boş hayale daldırdın.

Hasretim zihnine bir fitne soksun,
Sen beni bilmezsin, aşkıma toksun;
Ne yalan söyleyim, zaten hiç yoksun.
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,
Beni nice boş hayale daldırdın.

Her gün sürer gider çile düşümde,
Gel sen de bir vuslat dile düşümde;
Bu son mevsim sevdan ile düşümde.
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,
Beni nice boş hayale daldırdın.

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.2013