Kategori: Memleket Şiirleri

Hüzün bize kader, ağlarken dil şen
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.
Yine bir sevdayla gül açmış, il şen
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Şu kara toprağa bir ömür katan
Alp Arslan ceddindi, Fatihti atan.
Bir gül bahçesinde sonsuza yatan
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Toprağa düşerken bile en metin
Ruhun mu muzdarip, sızlar mı etin?
Dünyada ölmekten daha ne çetin
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Daha bir fidansın tazesin, dinçte
Dünyayı zül saydık, ölümü hiç de.
Çağlayan en derin hasret var içte
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Her öykün bir akıl, zarafet nükten
Kader mesul tutmuş Hak denen yükten.
Allah’a emanet her şehit Türkten
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Sarsılmaz irade, kalp iman dolu
Sarp dağlardan geçti istiklal yolu.
Bu kahraman millet, Türk Anadolu
Vatan sana minnettardır Mehmetçik.

Hamit Hayal / Gönen / 20.02.2016

Bahtıma yazılmış mukaddes mülküm
İlk ve son adımı attığım toprak.
İmanla yoğrulmuş en yüce ülküm
Vatan her duyguyu tattığım toprak.

Belki de kaderin en güzel cüzü
Cennetten bir misal burada yeryüzü.
Ne zaman kalbime düştüyse güzü
Nice hasretime kattığım toprak.

Benzim solar belki, sararır betim
Ruhumla yanarım, muzdarip etim.
Şafak sökmesini bekler her yetim
Uğrunda belaya çattığım toprak.

Çok bayramlar tattık, ağladık yasta
Kem talih dedim ben her arsız kasta.
Sevmekle vurgunum, gülüne hasta
Nice aşka dilek tuttuğum toprak.

Ya sonsuz hayaldir ya da bir rüya
Vatan bir âlemdir, farklı bir dünya
Sevenler de ölür, hakikat bu ya
Koynunda sonsuza yattığım toprak.

Hamit Hayal / Gönen / 04.02.2016

                                     Türkün sonsuzlaşan çocuklarına

Sonsuzluk yolunda belki bir fasıl
Ebedi bir yaza hazan şehidim.
Daha ne gördün sen, cennet var asıl
Der mutlu bir kader yazan şehidim.

Kalbinde taşırdın ateşten koru
Vatan sevmek elbet aşkın en zoru.
Cevabını buldu şimdi her soru
En güzel sevgili Nazan, şehidim.

Omuzda taşınan her ölüm yükte
Ürper bu imandan, ey küfür ürk te.
Var olmak sırının hikmeti Türk’te
Aşkın bengi taşa kazan, şehidim.

Varsın ateş dolsun neslimin koynu
Emin ol bükülmez yetimin boynu.
Kuvvet ve kudretle her kirli oynu
Coşkun bir imanla bozan şehidim.

Dile gelin dile ey kalpsiz taşlar
Düşer mi bu vatan, düşse dik başlar.
Bir engin hasrettir gönülde yaşlar
Gözümden damlarsa bazen, şehidim.

Hamit HAYAL / Gönen / 29.01.2016

Vatan ve milleten, kültür ve dine
Yüklendi sırtına her derdi Mehmet.
Bu bahtsız coğrafya ağlarken yine
Toprağın bağrında can verdi Mehmet.

Şu vefasız zaman her ömrü yerken
Bir kader hükmü bu, gül solar erken.
Son gece, ardından son şafak derken
Sanki bir sabaha gün erdi Mehmet.

Ne bu vatan düşer ne biter canlar
Aşkın sırrı burada, her bilen anlar.
Kalkın ey sultanlar, dirilin hanlar
Yol dönülmez olsa, giderdi Mehmet.

Tarih yine yazar bu coşkun cengi
Ne misli görüldü ne vardı dengi.
Şimdi çiçeklerde bir ölüm rengi
Bütün zamanların en merdi Mehmet.

Bilmeyiz, kimliği nedir zilletin
Küfür yoldaşıymış mutlak illetin.
Ne gam ne kasavet, bu zor milletin
Her biri bir aslan, her ferdi Mehmet.

Gafiller aldanır, kim sansa köksüz
Dağlar yere iner, kalmaz ya göksüz.
Yetimler bıraktı gül yüzlü, öksüz
Allah’a dönerken kederdi Mehmet.

Bir yanda Hak bilmez arsız, azanlar
Bir yanda fıtratı yüce nazanlar.
Tevhidi toprağa kanla yazanlar
Şahadet, alnında kaderdi Mehmet.

Hamit Hayal / Gönen / 14.09.2015

Gül dudakta inci dişler,
Boya Gönen’de Gönen’de.
Nice mahir eller işler,
Oya Gönen’de Gönen’de.

Hasret türküleri yanık,
Çağlar engin aşka tanık.
Bu mübarek toprak kanık,
Suya Gönen’de Gönen’de.

Gönen’de şafak sökünce,
Kuşlar uyanır gökünce.
Gül bağlı asil kökünce,
Soya Gönen’de Gönen’de.

Sevmek, güle gönül vermek,
Haktır bir murada ermek.
Döner nice düğün dernek,
Toya Gönen’de Gönen’de.

Sitemimi ettim tehir,
Gel kucakla beni şehir.
Gözlerimden döktüm nehir,
Çaya Gönen’de Gönen’de.

Sevgi ebed, aşk ezeli,
Her çağı bir gül bezeli.
Benzer muhteşem güzeli,
Aya Gönen’de Gönen’de.

Hamit Hyal / Gönen / 07.08.2014