Gönen akşamlarında

                                                                                                       Bir meçhul sevgiliye

Aşkımız bir masala dönse de, tutkum benim,
Bir alevden közün var Gönen akşamlarında;
Ne zaman sana dalsam tutulur nutkum benim,
Hasretimsin, özün var Gönen akşamlarında.

Nasıl sensiz kalarak başardım yalnızlığı,
Hayaline dalarak aşardım yalnızlığı;
Bahtsız sokaklarında yaşardım yalnızlığı,
Satır satır cüzün var Gönen akşamlarında

Yıldızları toplayıp verdim avuçlarına,
Seni sakladım düşte gönlümün uçlarına;
Aklına hiç geldi mi ak düşer saçlarına,
Bir ebedi güzün var Gönen akşamlarında

Sen yine aşka sığın, kiraz dudağın yansın,
Benim yaralı kalbim hıçkırıkla uyansın;
Bu yalnız sokaklarda beni bir sen duyansın,
Benim için hüzün var Gönen akşamlarında.

Aslında bir itiraf hicranları kusuşun,
Alnıma ölüm yazar bir siperde pusuşun;
Sende tutsak olmuşum, aşka sağır susuşum,
Unutulmaz yüzün var Gönen akşamlarında.

Kelepçeli düşlerde kalbimi aldın esir,
Deniz gözlü sevgili sarhoşluğuma tesir;
Yazsam şiir eksiktir, yetmez dil ile nesir;
Verilmiş bir sözün var Gönen akşamlarında.

                                 Hamit Hayal

Ümraniye yine yanar da içten…


Ümraniye yine yanar da içten,
Saati kurulmuş bir aşka ağlar;
Hasreti yaratmış sanki bir hiçten,
Mayısta vurulmuş bir aşka ağlar.

Gönül gurbetimde sılaya vargın,
Aşk yorgunu yürek dertlerle sargın;
Felek hep vefasız, kaderle dargın,
Sel iken durulmuş bir aşka ağlar.

Bunca hatırayı mümkün mü silmek,
Hüsrandır ümidi tükenmiş bilmek;
Sonunda boynuna dolayıp ilmek,
Hasretten yorulmuş bir aşka ağlar.

Ipıssız sokaklar, nerde bu şehir,
Hâlâ bıraktığım yerde bu şehir;
“Kudretim kalmadı” derde bu şehir,
Nicedir sorulmuş bir aşka ağlar.

Hikâyeler yarım kalınca inler,
Şimdi bir uykuya dalmışta binler.
Gönül artık ne söz, ne ferman dinler,
Hasretten karılmış bir aşka ağlar.

Elinde esirken bir nazın şehir,
Ne baharın kaldı ne yazın şehir;
Şimdi hicran söyler her sazın şehir,
Sonuna varılmış bir aşka ağlar.

Hamit Hayal

Gönen kaderimde bir gurbet şehir

Büyüyor içimde bir hasret her gün,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.
Felekten dert aldım, kaderden sürgün,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Uyumaz içimde bir eski sancı,
Kalbimde ölmez bir vuslat inancı;
Yolcuyum, yakamdan tutmuşta hancı,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Bilirim ötede bir vatan varmış,
Bu mevsim gül açmaz, dağları karmış;
İçimi memleket hasreti sarmış,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Yorgunum ve bende bir hal ki nice,
Bazen gözlerimde bir yağmur ince;
Kalbimin yası var, hasret sevince,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Ey kader başını kalbime yasla,
Düşmüşüm yolara, dönemem asla;
Benim imtihanım ateşle, yasla,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Gurbet kavgasında vurulmuşum ben,
Sanmayın sinmişim, durulmuşum ben;
Yolcuyum, sılama kurulmuşum ben,
Gönen kaderimde bir gurbet şehir.

Hamit Hayal / Gönen / 17.01.2013

Gönen’de sevdim

Sildim defterimden aşka isyanı,
Güllerin dengini Gönen’de sevdim;
Anmak çok zor elbet eski nisyanı
Sevdanın rengini Gönen de sevdim.

Gök yazı içinde gurbet tadınca,
Eskimez haslet var, ruhu kadınca;
Bu şehrin zihnimde derin adınca,
Sevgi de engini Gönen de sevdim.

Nice hikâyem var, gelmez gerisi,
Gürcüsü, Pomak’ı, Çerkez, Çerisi;
Kimden kudret almış bilmem perisi,
Gönülce zengini Gönen de sevdim.

Bir derin ovanın içinde, düzde,
Zaman bu şehirde yaz ile güz de;
Sevgiden bakışlar ararken yüzde,
Gül diken cengini Gönen de sevdim.

Yazılmış, silinmez kader alından,
Kimseler bilmesin gönül halından.
Geçme ömrüm tutun hayat dalından,
Varlığın benginin Gönen’de sevdim.

Korkum ayrı kalmak sevda ilinden,
Tutuşmak, kül olmak aşkın dilinden;
Ben kabrim üstünde biten gülünden,
Özümde yangını Gönen de sevdim.

                              Hamit Hayal

Diyar-ı Gönen

Engin sevgilerin kutsal diyarı,
Kudretin çağına ermede Gönen;
Hangi hanesinde hicran yarası,
Yıldızdan gülleri dermede Gönen.

En engin yürekle aslan bucağı,
Sanki bir annenin derin kucağı;
Bu şehrin tüterken kutsal ocağı,
Elbet yüreğinden vermede Gönen.

Has bahçe içinde yıldız gülleri,
Yüzüne bürünmüş ince tülleri;
O eski sevdanın sönmüş külleri,
Gördüm ki sefalar sürmede Gönen.

Bilmiyorum var mı deyip de keşke,
Gönende düşmemiş bir derin aşka;
Hayatı başkadır, sevdası başka,
Sevdalardan düş örmede Gönen.

Bildiğim ruhlarda inat ve ahtlar,
Her gönülde sultan, yürekte tahtlar;
Diyar- Gönen de yücelmiş bahtlar,
Nice güzel günler görmede Gönen.

Gök yazı içinde düzde bu şehir,
Elbette sevinç her yüzde bu şehir;
Ayrılık olmayan güzde bu şehir,
Sevgisiz kalmayı yermede Gönen.

Hamit Hayal / Gönen / 07.12.2012

1 2 3 4