Vatan sevmek elbet aşkın en zoru

                                     Türkün sonsuzlaşan çocuklarına

Sonsuzluk yolunda belki bir fasıl
Ebedi bir yaza hazan şehidim.
Daha ne gördün sen, cennet var asıl
Der mutlu bir kader yazan şehidim.

Kalbinde taşırdın ateşten koru
Vatan sevmek elbet aşkın en zoru.
Cevabını buldu şimdi her soru
En güzel sevgili Nazan, şehidim.

Omuzda taşınan her ölüm yükte
Ürper bu imandan, ey küfür ürk te.
Var olmak sırının hikmeti Türk’te
Aşkın bengi taşa kazan, şehidim.

Varsın ateş dolsun neslimin koynu
Emin ol bükülmez yetimin boynu.
Kuvvet ve kudretle her kirli oynu
Coşkun bir imanla bozan şehidim.

Dile gelin dile ey kalpsiz taşlar
Düşer mi bu vatan, düşse dik başlar.
Bir engin hasrettir gönülde yaşlar
Gözümden damlarsa bazen, şehidim.

Hamit HAYAL / Gönen / 29.01.2016

Seni sevmek bende iman, Türkiye’m

Bu vatan bu millet, aşkım ve ülküm,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.
Tattığım sonsuzluk, ebedi mülküm,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Yarını olmayan, tarihi köksüz,
İnsanı vatansız, kuşları göksüz;
Milletler bilirim bir garip, öksüz,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Allaha duam var, şükreder dilim,
Kitaplar yazdıysam, yaptıysam ilim;
İnandım, yükselen bahtımdır ilim,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Zirvesi göklerde, dağların yüce.
Ey nefsim, imana baş eğmiş cüce;
Türkiye’m içimde dönmüş bir güce,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Bir aşksın içimde, hakikate denk,
Savaşlar çağırsın, davet etsin cenk;
Yaşama sevincim, arzumdaki renk.
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Varlık kavgasında hasretimiz bir,
Bu çağın özünde varken bunca kir;
Açık gönül kapım, gir kalbime gir
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Hakikat düşünde bir gün umduğum,
Tek aşkımsın, nice sevgi sunduğum.
Çok olmuştur gözyaşında yunduğum,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Şair sor baban kim, nerede atan,
Şehittir kalbinde sonsuza yatan.
İdrak edip, inandığım son vatan,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Dilimde ki duam, sanatımda tarz,
Üstümde mavi gök, altımdaki arz;
İlk iman ettiğim, bağlandığım farz,
Seni sevmek bende iman, Türkiye’m.

Hamit Hayal / Gönen / 12.03.2014

Vatan, tarihin dili sevdanın aziz yurdu

Vatan, tarihin dili, sevdanın aziz yurdu,
Şafağın bahtımızdan nurla söktüğü diyar.
Nice hülyaya dalan bahtınca hayal kurdu,
Uğrunda yıldızların gözyaşı döktüğü yar.

Vatan, ezelden baki, zirvesi gök dağların,
İmanlara bir mührün kazıldığı son zemin.
Sonsuzluk kapısında ne hükmü var çağların,
Kaderin Arştan Arz’a yazıldığı son zemin.

Vatan, kâm almak değil bir rüyada felekten,
Son süngü savaşında vuslatı var bilenin.
Alır bizi bu toprak, geçeriz bir elekten,
Yazılan her destanda adı vatan çilenin.

Vatan, ateşin düşüp yaktığı an iç değil,
Allah ile uhuvvet, haşrolmak yeni baştan,
Belki bir hakikati elde tutmak hiç değil,
Manalar âlemine maddeden koşan kuvvet.

Vatan, nice kazılmış isim kalan bir taştan,
Her kim diyorsa yalan, kölesi olmak arz’ın.
Levh-i mahfûzda kader yazılır yeni baştan
Bir mana sevgilisi bulmaktır adı farzın.

Vatan aşka düşülen son hüküm, bağlayan söz,
Bir süngünün ucunda eceli bulmak taat.
Bir gün toprak dolsa da vuslata ağlayan göz,
Her kader secdesinde dönülmez tek itaat.

Vatan, Rabbe sunulan bir bağlanış aslında,
Allah’ı anmak ya da kalbin dilince zikir.
Cennete açılan ilk kapı hüküm faslında,
Topraktan kök almakmış özü sözü bir fikir.

Vatan, sevmek bir gülü, elinden tutmak aşkın,
Tabur tabur dizilmek, Arş’a varmak kanatla.
Bir hıçkırık deminde ruhta coşku, dil aşkın,
Vatanı sevmek, ancak Allah’taki sanatla.

Vatan, yarında dünü ayakta tutan kökler,
Ricat edilemez bir manası sonsuz tutku.
Vatan engin gönülde Arş’a açılan gökler,
Bir savaş meydanında Rabbe adanan utku.

Vatan, imanda aşkta aklın dua bestesi,
Hakkın yüceldiği an iflâh etmezdi illet.
Tarih denen akışta destandan bercestesi,
Kaderden imtihanın, çarklarında bir millet.

Vatan, kara toprakta kalp ve alınla secde,
Sonsuz var olmak aşkı ve yarına hicrettir.
Ki şahadet ehlinden, gönül geldikçe vecde,
En mukaddes hallerin diyarına hicrettir.

Vatan, nice uzun kış sonunda bahar düşü,
Dünden hatıramızda kalmış masum resimler.
Aşkı çileyen bülbül, dallarda kuş ötüşü,
Esaret zincirini kırmış rengin mevsimler.

Vatan, manada asıl ruhunu bulmuş beden,
Hasret ve haslet tatmış iş ve imanda birlik.
Vatan yorgun düşleri dinç ve hakikat eden
Nizami bir ülküden kurulmuş düzen, dirlik.

Vatan, bir narin safta arz edilen her tekbir,
Bir kudret kaleminden kader kitabında cüz.
Rabbim bizi bizden al, yüreklere ver tekbir,
Yarın mahşer gününde solmaz sima, bir ak yüz.

Hamit Hayal / Gönen / 05.12.2013

Memleketim, benim gülen talihim

Bir kader bu dönülemez biçimde,
Derin sevdam bir sevgiyi çilermiş.
Her gece bir hasret ağlar içimde,
Ülkem için kutlu bir baht dilermiş.

Ayrılık yok, bir atadan, bir ök’ten.
Zaman şahit olsun, tarihten mühür.
Yenilemez sevgimiz var ta kökten,
Biliyorum memleket şen, insan hür.

Neden kimi baştır, kimi baş eğer,
Bulmasam da varlık, yokluk farkını.
Ölmek malum, yaşamaya ne değer,
Ne döndürür memleketin çarkını?

İçim yanık, hasret sarmış dışımı,
Gönül yakan türküler var sazlarda.
Bahar gelsin, alsın gitsin kışımı,
Sevdam tüter benim engin yazlarda.

Nice hasret yazar benim tarihim
Bir gün aşka dönecek ya umutlar;
Memleketim, benim gülen talihim,
Arzdan Arş’a gönlümdeki hudutlar

Hamit Hayal/ Gönen/ 23.10.2010

Çileli, yorgundur Bursa’da zaman

Dünün gölgesinde ihtiyar çınar,
Maziye vurgundur Bursa’da zaman.
Yanmış yüreklerde coşkun bir pınar,
Maziye kurgundur, Bursa’da zaman.

Belki düşler yalan, rüyalar kısır,
Bursa’da göçtü de saysam kaç asır.
Düşüş anlaşılmaz, çözülmez bir sır.
Çoğunca durgundur Bursa’da zaman.

Doğudan güneşi almışta Batı,
Hak temel üstünde batıldır çatı.
Ne zaman açılır göğün son katı,
Kadere dargındır Bursa’da zaman.

Ey şehir yaraşır bir kudreti sun,
Nerede efsunlar, ne yanda füsun?
Kökler çürümede, gövde de yosun,
Gönüllü sürgündür Bursa’da zaman.

Bu şehir zamanı tadıp ta dünden,
Nice saltanatlar sarhoşken ünden;
Geceyle yoğurdu, yaşattı günden,
Tarihten görgündür Bursa’da zaman.

Bursa bir milletin en yüce tahtı,
Güçlü bir irade bekliyor bahtı.
Eskir mi yazılmış sultanlık ahtı,
Biraz da kırgındır Bursa’da zaman.

Bursa olmak idrakine varılsa,
Bu aşk bir gün yeni baştan karılsa;
Anlıyorum, gök çökse, yer yarılsa,
Köklere sargındır Bursa’da zaman.

Daha kaç yıl sürer zamanda akış,
Doğmalı özünden doğru bir bakış.
Bir bahar bekliyor, belki bu son kış,
Çileli, yorgundur Bursa’da zaman.

Hamit Hayal / Gönen / 25.04.2013

1 2 3 4