Kategori: Ayrılık Şiirleri

Nice yıllar bıraktıkça ardımda,
Senden başka özlediğim kim olur?
Ayrılık var, gelmiyorsa yardımda,
Yollarını gözlediğim kim olur?

Asıl bundan sonra hayat zor şimdi,
Gönül yanmış, yüreğimde kor şimdi;
Soracaksan ne haldeyim, sor şimdi,
Bir yaraysan, gizlediğim kim olur?

Mahkûm ettin beni başka bir ana,
Senin gibi kıyan var mı bir cana?
Alev oldun, ateş oldun her yana,
Yüreğimi közlediğim kim olur?

Ölüm hayat arasında perdesin,
Belki de o hiç erilmez yerdesin;
Bir gönlüde, bilmiyorum nerdesin?
Uzaklardan izlediğim kim olur?

İmdat etmez dilendiğim yatırlar,
Unutulsam, kim var beni hatırlar?
Hicran dolu yazdığım şu satırlar,
İkrar verip, sözlediğim kim olur?

Aşk mı kaldı diye soran var ise,
Senden başka beni yoran var ise;
Yüreğimde bunca boran var ise,
Dert bir iken yüzlediğim kim olur?

Hamit Hayal / Gönen / 03.05.2014

Bilmek mi istersin, hangi düşünce,
Ve hangi nedenle senden vazgeçtim?
Ben aşk denen bir çıkmaza düşünce,
Ruhum ve bedenle senden vazgeçtim.

Atlas libas gözümde pul olunca,
Gölge düştü yüzüne çul olunca;
Anlasaydın ben sana kul olunca,
Gül erken solunca, senden vazgeçtim.

Ne bileyim aç ruhumla tokluğu,
Ben bir dedim, sen istedin çokluğu.
Keşfedince varlıktaki yokluğu,
Hayal kırıklığı, senden vazgeçtim.

İçime bir alev düşer, köz yakar,
Beni bana verdiğin ilk söz yakar;
Bir ummana dalsam nice göz yakar,
Aşkta bir öz yakar, senden vazgeçtim.

Bir muradın varsa susma de sende,
Aramızda dağlar var gel desende;
Aşk ararsan bin bir renkte, desende,
Mutlu ol gül sende, senden vazgeçtim.

Sebebi terennüm eder dil baştan,
Ezelde var isen varsın bil baştan;
Dedim ki sevdiğim beni sil baştan,
Ey kalbi bir taştan, senden vazgeçtim.

Hamit Hayal / Gönen / 01.05.2014

Yere düşen hiç eğilmez başımdı,
İstiyorsan dünyamı da yık artık.
Yazdığım bu şiir son gözyaşımdı,
Yorgun yüreğimden çekil çık artık.

Belki hâlâ gözlerinde nemin var,
Kolay değil, aramızda yemin var.
Hâl müsait, kül olmaya zemin var,
Sende inle, benim gibi bık artık.

Böyle bitirmeye söyle ne değer,
Sana tutkun olan ölürmüş meğer.
Dünyandan çıkarım, razıysan eğer,
Göremezsin sen de beni sık artık

Zihnimde anılar, bağlayan sensin,
Burada her gece ağlayan sensin;
Gönülden gözüme çağlayan sensin,
Nolur bana kapı açsın Hak artık.

Keşke olmasaydı senle ilk anı,
Yanmaz mı insanın sevdikçe canı.
Nerede bu aşkın mutluluk yanı,
Dünya bana sensiz oldu yük artık.

Ölüm ile aramızda perdesin,
Gözlerimin daldığı her yerdesin.
Bilmiyorum bu dünyada nerdesin,
Gönül yaktın, boynumu da bük artık.

Zirvesi gökteyken düştü dağlarım,
Gençliğim tükendi, geçti çağlarım.
Sen aklıma her düştükçe ağlarım,
Gel benimle gözyaşları dök artık.

Ağır geldi kahrettiğim bu ceza.
Var mı benden başka çeken bir eza?
Çözülmez bir nihan, aşkıma seza,
Senden başka sevdiceğim yok artık.

Hamit Hayal / Gönen / 28.04.2014

Ya zamansız ya gördüğüm düş erken,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.
Anla beni yüreğimden düşerken,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

Vasıl olmak ister iken evmiştim,
Her tutkuna baş eğen bir devmiştim.
Aslında ben seni ne çok sevmiştim,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

Kölen idim başımdaki tacımla,
Her yaramda kanayan bir acımla;
Yalnız koydun beni gönül sancımla.
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

Bir hayalin arkasından koş artık,
Bilmiyorum, ağlasam da boş artık.
Ne kalbim şen, ne de gönlüm hoş artık,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

Hasret bulaşmasın diye hülyama,
Yine döndüm içimdeki dünyama.
Girme artık girme benim rüyama,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

Yalnızlık kaderim değildi benim,
Tutkun duygularım meyildi benim.
Neden boynum bükük, eğildi benim,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

İstiyorsan sen de bir yol çiz artık,
Düş yollara kaybolmadan iz artık;
Ne nihan var aşkta ne de giz artık,
Bundan sonra hayatımda yerin yok.

Hamit Hayal / Gönen / 26.04.2014

Gülen bir muamma, ağlayan bir sır,
Hâl içinde bir hâl vardır, dediler.
Onulmaz her yara geçse kaç asır,
Her gönlü yakan bir yardır dediler.

Beni unut gitsin, aşkımı sakla,
Hüzün bir kadermiş, gelmiyor akla.
Kim kimi ağlatır, bilmem ne hakla,
Sevdinse gönlün bir nardır dediler.

Yar her ayrılığa ettikçe meyil,
İçimde isyan var, elimde değil.
Kalbimde bir yara, başım sen eğil,
Aşılmaz zor dağlar kardır, dediler.

Nice efsaneler hep duya duya,
Vuslatı tatmadan biter her rüya.
Kim var bir serapta kavuşmuş suya,
Bir hayalden öte zordur, dediler.

Yel aldı, boranlar bıraktı köksüz,
Kanadım kırıldı, kaldım ben göksüz.
Dünyam bir virane, her rüyam öksüz,
Bakıp ta görmeyen kördür dediler.

Hamit Hayal / Gönen / 10.12.2013