Hamit HAYAL

Seni sevdim, ne geçti ki elime,
Ömrümdeki yıllar, aylar, gün hüzün.
Sustun, söylemedin bir tek kelime,
Bir çıkmazda yaşadığım dün hüzün.

Hiç cevabı olmayan bir nasılı,
Aşkın yok mu güldüren bir fasılı?
Bir resmin var, aynı yerde asılı,
Neyleyim ki şöhret hüzün, ün hüzün.

Değişmezsin, geçirsen de bin evrim,
Var mı benim bunca yıldır bir cevrim?
Yaldızlar dökülüp, sönerken nevrim,
Bir pervane misali dön, hep hüzün.

Biliyorum, sen değilsin dert eden,
Ruhum tükenmede, yanma da beden.
Göster bana bilmediğim bir neden,
Benim sağım, solum, arkam, ön hüzün.

Döneceksin diye bir gün kollarım,
Çaresizim, yana düşer kollarım.
Artık sana varmayacak yollarım,
Bir hayal mi, bir gerçek mi, yön hüzün.

Hamit Hayal / Gönen / 11.06.2014

Gönül nezaketim, süssün de bana,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.
Bırak kelimeler küssün de bana,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Bir gün figan düşer, zor bir yel eser,
Varlığın yerinde kalmaz bir eser.
Duygular hıçkırır, kalp ümit keser,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Hakikat sun bana, bir murat alan,
Kimler geldi geçti, var mı bir kalan?
Gönlünde el olsam, gözünde yalan,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Hayalim başkaydı, varlığım ise,
Karıştı çözülmez bir yoğun sise.
Bırak gözlerimde kalsın bir çise,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Neden bizdik bir biriyle yoluşan,
Hangi duygular var gönle doluşan?
Aşk bu gülüm bir sevdayla oluşan,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Diyeceğin var mı, kaldı mı başka,
Benim içimde ki yangın bambaşka.
Kim muhtaç değildir bir tutam aşka,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Kiminin içinde var bir kara taş,
Kiminin özünde öne düşer baş.
Hasret demindeyim, gözlerimde yaş,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Bir ömür dalarım, olmam da bıkan,
Gözlerin değil mi gönlümü yıkan?
Arın bu günahtan, sevgimde yıkan,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Ak arasam bulunur mu karada,
Kalmışım ben bir arafta, arada.
Gözlerin var içimde ki yarada,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Gönlümde hüzünün adı içli ney,
Aklımı başımdan alır katre mey.
Tarifsiz emelim talihsiz bir şey,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Ne Keremle başlar ne Aslı ile,
Bizim hikâyemiz bir eski çile.
Sevdamı destan et, düşür de dile,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Hamit Hayal / Gönen / 09.06.2014

Bağlandım ben saçının her teline,
Bir çıkmazda koydun beni, dardayım.
Bilmiyorsun, gönlüm düştü eline,
Bir sevdaya döndün bende, nardayım.

Boşlukları tutuşturdun elime,
Ak ak düştün saçımda her telime
Ne söz kaldı artık ne bir kelime,
Her hayalim her düşümde, yardayım

Dert görünür hasretimi deşince,
Aşk yıldırım, şu gönlüme düşünce;
Fikrim bitti, kalmadı bir düşünce,
Şimdi bir yoklukta ya da vardayım

Kader ile ağlarımı örmüşüm,
Aşkı bilmeyecek kadar körmüşüm.
Gül deminde bir Leyla’yı görmüşüm,
Hem ateşte hem dağlarda kardayım.

Ömrüm sende, getir geri ver beni,
İçimde bir ince dert var, yer beni;
Bundan sonra sazlar sözler der beni.
Ne gün kaldı ne gecem var, zordayım.

Şu aşk nedir, bir diyarda saklı mı,
Mecnun bir gün çöle düştü, haklı mı?
Bir gül için yitirdim ben aklımı,
Zaman zemin bilmiyorum, nerdeyim?

Hamit Hayal / Gönen / 08.06.2014

Hani nerde dostla bağın,
Neden bunca ara gönül?
Yola düş geçmeden çağın,
Dostu dostta ara gönül.

Allah aşka etmiş ferman,
Zor olsa da bir gün varman.
Yıllar var ki bekler derman,
Sende ki bu yara gönül.

Hangi gönülde var büstün,
Kimden yüz çevirdin, küstün?
Hak katında aşk en üstün,
Yakar seni nara gönül.

Hüzün dışta değil, içte,
Özrün çare değil hiçte.
Görürüsün ne ektin, biçte.
Düşme bir gün dara gönül.

Dikerler bengi taşını,
Kaldır Allah’a başını.
Keşke bilsen gözyaşını,
Derdine bir çare gönül.

Bazen sarhoş, bazen kanık,
Senden başka var mı sanık?
Anlıyorum, gönlün yanık,
Hasretin var yara gönül.

Hamit Hayal / Gönen / 08.06.2014

Aşkın dünyasında renkli neonlar,
Loşluğun içinde bir loşluk vardır.
Ne biz anlıyoruz aşkı ne onlar,
Boşluğun içinde bir boşluk vardır.

Ne olursa olsun aşkın bedeli,
Bırakmak olmasın tuttuğum eli.
Desinler gam yemem ömrümde deli.
Sarhoşluk içinde sarhoşluk vardır.

Sahte âlemleri at gönlünden at,
Düşünmek gökleri hep böyle kat kat.
Alanlar bilir ki bu dünyadan tat,
Hoşluğun içinde bir hoşluk vardır.

Her insan mı susar, çıkmaz gıkları,
Bu yaşanan belki düş kırıkları.
Mazlumun ölmüştür hıçkırıkları,
Gördüm ki nefiste hep puştluk vardır.

Hamit Hayal / Gönen / 07.06.2014