Hamit HAYAL

Ayrılık muhakkak bu aşkta hüküm,
Hayal’i sen dendiğinde kaybettin.
Gücüm yetmez, o kudretli tahakküm,
Hayal’i sen yendiğinde kaybettin.

Hüsrandayım, boş artık her teselli,
Ne yağmurlar gördü gözüm ne seli.
Kaç yıl oldu son fırtına eseli,
Hayal’i sen dindiğinde kaybettin.

Önüm arkam sağım ya da solumdan,
Darbelendim, tutan yoktu kolumdan.
“Yönüm aynı, bir”; Dediğin yolumdan,
Hayal’i sen döndüğünde kaybettin.

Nicesinin yolu düştü bu hana,
Kim erişti bilmiyorum nihana.
Ayrılığın gölgesi şu cihana,
Hayal’i sen düştüğünde kaybettin.

Ömür sürdü, durulmadı bu akış,
Her safhası bir ızdırap bir yakış;
Cemaline gözlerimde son bakış,
Hayal’i sen söndüğünde kaybettin.

Hamit Hayal / Gönen / 11.08.2014

Yıllardır zihnimde bir yüz, aşina,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?
Mevsimler terk etti, bir güz aşına,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Bıraktığın yara derin bağrımda,
İsmine yazılmış vuslat çağrımda.
İlk göz ağrımdın sen ilk kalp ağrımda,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Ben senin gözünde belki bir sağım,
Seninle tükendi ilk gençlik çağım.
Bir türlü kopmuyor şu gönül bağım,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Yıllarca başımda hep yeller esti,
Bu aşkın sarhoşu, bir bendim mesti.
Ne zaman uyandım, kırıldı testi,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Artık yüreğimde umutsuz sevgim,
Keşke bir anlasan, hudutsuz sevgim.
Neyleyim, tükenir bu mutsuz sevgim,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Zaman yüreğimde alevdi, kordu,
Günlerim vefasız, aylarım yordu.
Aşkın hakikati bendemi zordu,
Ne diye sevdim ben seni ne diye?

Hamit Hayal / Gönen / 10.08.2014

Beni felek meftun kıldı zatına,
Ermek isterdim hep, yaşarsam eğer.
Gönlümden bin minnet gökler katına,
Dermek isterdim hep, yaşarsam eğer.

Değmedeyim artık aşkın güzüne,
Beni mahkûm ettin derin hüzüne.
Ah sevgili! Ben yüzümü yüzüne,
Sürmek isterdim hep, yaşarsam eğer.

Ne hükmü var artık çilemi saysam,
Tutar mıydın beni gönlünden kaysam?
Son sarhoşluk demi, ne olur aysam,
Yormak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Benim için üfle bir inleyen ney,
Hayatın zor yanı bana düşen pey.
Nasıl bir duygudur hasret denen şey,
Sormak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Şu gurbet bir yana, sıla bir yana,
Bundan sonra girsem de boş rüyana.
Kışlar bitsin, bir baharda dünyana,
Varmak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Güle hasretinden bir bülbül ağlar,
Bu mevsim al giymiş, donanmış bağlar.
Biliyorsun, yol vermedi şu dağlar,
Yarmak isterdim hep, yaşarsam eğer.

Gözümde tütmez mi evlad-ı ayal,
Dediler; “Dünyadan sende bir pay al.”
Gerçeğim olmadı ömrümce hayal,
Görmek isterdim hep, yaşarsam eğer.

Hamit Hayal / Gönen / 08.08.2014

Sen olurdun benim alnımda kader,
Silmezdim, bugünkü aklım olsaydı.
Dünyamda ne hüzün ne bunca keder,
Bilmezdim, bugünkü aklım olsaydı.

Aç kalsaydım keşke, giyseydim de çul,
Değerim olmazdı indinde bir pul.
Sevgili, ben senden başkasına kul,
Olmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Ağladım, çıkmazda aradım dünü,
Gördüm ki sahteymiş dünyanın ünü.
Ömründen eksiltip en güzel günü,
Almazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Pişmanlığım olsa da hep eğerler,
Artık bir hiç keşfettiğim meğerler.
Sevgili aşkından bunca değerler,
Çalmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Her hırsım karşımda şimdi bir çete,
Ruh nedir bilmiyor, bağlanmış ete.
Beni esir alan sonsuz gaflete,
Dalmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Ruhum bir virane, bedenim sayrı,
Nasıl bekleyeyim ben senden hayrı.
Ne senden kopardım ne senden ayrı,
Kalmazdım, bugünkü aklım olsaydı.

Hamit Hayal / Gönen / 06.08.2014