Hamit HAYAL

Seni var ettiğim bunca hülyaya,
Aldırsan ne yazar, aldırmasan ne?
Sonunda hep yarım kalan rüyaya,
Daldırsan ne yazar, daldırmasan ne?

Aç artık, bir daha kesme önümü,
Ne bahtım biliyor ne ben yönümü.
Sonsuz acılarla geçen ömrümü,
Doldursan ne yazar, doldurmasan ne?

Bir sevda uğruna geçmiştim serden,
Ayrılık var diyen bu hüküm nerden?
Artık bundan sonra düştüğüm yerden,
Kaldırsan ne yazar, kaldırmasan ne?

Elimde senden bir hasret kalmışken,
Git artık bu benden beni almışken.
Gözüm hazanda bir güle dalmışken,
Soldursan ne yazar, soldurmasan ne?

Nice gözyaşlarım döndü bir göle,
Bir Leyla düşünde kim düşmez çöle?
Sen beni aklınca bir garip köle,
Oldursan ne yazar, oldurmasan ne?

Ne yaram kapanır ne bunca ara,
Yıllardır yokluğun dönmüyor vara.
Ey benim kalbimde sızlayan yara,
Öldürsen ne yazar, öldürmesen ne?

Hamit Hayal / Gönen / 21.10.2014

Bilmek gerek ölüm hayat farkını,
Olmak istiyorsan yer benim gönlüm.
Gir gönlüme döndür aşkın çarkını,
Bulmak istiyorsan yer benim gönlüm.

Ya çiledir ya bir ölüm kargısı,
Yorar bir gün hayatın zor yargısı.
Bu alemde her yaranın sargısı,
Kalmak istiyorsan yer benim gönlüm.

Kara günde dost bilirsen yüzüm ak,
Manayım ben, bir başını çevir bak.
Her bakışı ibret kılmış yüce Hak,
Almak istiyorsan yer benim gönlüm.

Benim senle olmadı hiçbir zorum,
Sevgi nedir bilir misin, tek sorum;
Ne yok dedim ben rüyana ne yorum,
Dalmak istiyorsan, yer benim gönlüm.

Aşk üstüne Allah kurmuş yapımı,
Ondan başka kim ne bilsin çapımı.
Seni her gün hep bekleyen kapımı,
Çalmak istiyorsan, yer benim gönlüm.

Hamit Hayal / Gönen / 15.10.2014

Biraz hüzün verir her solmuş resim,
Ben seni hep sevdim sözünde Eylül.
Nihayet kalbime düşen son mevsim,
Aşka bir vedadır özünde Eylül.

Ne verirse versin hayat her derste,
Her gönül muhtaçtır birazcık meste.
Çözülmez muamma, bir engin beste,
Bir kader hükmünün cüzünde Eylül.

Şu vurgun mevsimden geri git biraz,
Ne aldın hayattan, aşktan mı bir haz?
Şimdi bir efsane ve bir masal yaz,
Belki bir başlangıç güzünde Eylül.

Sevgiler biter mi, kopar mı bağda,
Gülün yas var şimdi solduğu bağda.
İsterdim hep kalsın bir eski çağda,
Ayrılık ve hasret, hüzünde Eylül.

Artık göz ararken zengin günleri,
Yaşadık, kalmadı rengin günleri;
Elveda ey ömrün engin günleri,
Şimdi her sevenin yüzünde Eylül.

Hamit Hayal / Gönen / 30.08.2014

Aşkın dünyasında renkli neonlar,
Loşluğun içinde bir loşluk vardır.
Ne biz anlıyoruz aşkı ne onlar,
Boşluğun içinde bir boşluk vardır.

Ne olursa olsun aşkın bedeli,
Bırakmak olmasın tuttuğum eli.
Desinler gam yemem ömrümde deli.
Sarhoşluk içinde sarhoşluk vardır.

Sahte âlemleri at gönlünden at,
Düşünmek gökleri hep böyle kat kat.
Alanlar bilir ki bu dünyadan tat,
Hoşluğun içinde bir hoşluk vardır.

Yoksun artık seni yolcu edeli,
Elbet anlar aşkı bir gün her deli.
Değer verdim, şayet buysa bedeli;
Derim ki zalimde bir puştluk vardır.

Hamit Hayal / Gönen / 07.06.2014

Bin yıl geçse yüreğimden silinmez,
İz bıraktın, geldin geçtin ömrümden.
Aşk bir gönle nerde düşer, bilinmez,
Giz bıraktın, geldin geçtin ömrümden.

Seni sevdim bir tarifsiz biçimde,
Bir manam yok ve belki ben hiçimde,
Bir girdapta dertle döndüm, içimde
Öz bıraktın, geldin geçtin ömrümden

Bu dünyada gerçek değil her zahir,
Çekeceğim, kader olmuş bu kahir;
Bir sanattan öte yüce ve mahir,
Söz bıraktın, geldin geçtin ömrümden

Anlardın sen beni sevgi farkından,
Geçmek zormuş şu feleğin çarkından.
Yağmur dolup boşalacak arkından,
Göz bıraktın, geldin geçtin ömrümden

Bir yangın ki, üflendikçe hep azan,
Belki böyle ferman etti dert yazan;
Yüreğimde Eylül düşlü bir hazan,
Güz bıraktın, geldin geçtin ömrümden

Hayal bitti, vazgeçtim her emelden,
Yıktın sen bu aşkı gittin temelden.
Ah sevgili, hüzünlü bir cemalden,
Yüz bıraktın, geldin geçtin ömrümden.

Hamit Hayal / Gönen / 14.10.2014