Hamit HAYAL

Solup gitti her sadetin resimi,
Nice mamur, güller yurdu bağdın sen.
Şimdi değil artık aşkın mevsimi,
Güvendiğim bir yıkılmaz dağdın sen.

Hayat rüya, bu âlem bir viranda,
Bir yel gibi kırıp gittin bir anda.
Kim arayıp aşkı bulmuş niranda,
Hangi ümit ile çöle yağdın sen?

Neyleyim ben hislerimi zül eden,
Bir zalimdin, beni yakıp kül eden.
Aşkın mevsiminde sevip, gül eden,
Yüreğimde ölmemiştin, sağdın sen.

Ömrün baharına, güze elveda,
Dağlar sıralanmış, düze elveda.
Bir zaman yandığım yüze elveda.
Bir efsane, yaşanmış bir çağdın sen.

Gözlerimde perde, saçlarımda kar,
Ne şöhretim kaldı bende ne vakar.
Hasret denilen şey zalimdir, yakar,
Bir dönülmez ufka doğru ağdın sen.

Hamit Hayal / Gönen / 11.06.2017

Kalbinle tazim et, ruhunla sar ki,
Bu aşkın en başta oluşundasın.
Eskimez hislerle, seneler var ki,
Gözümün yaşlarla doluşundasın.

Bazen bir rüyada, rengin süslerle,
Bin bir hatırasın, örtük sislerle.
Adına pişmanlık denen hislerle,
Ak düşen saçları yoluşundasın.

İçten bir alevi örtmüş küllerin,
Sırrını çözdüm ben o zor tüllerin.
Aşkın baharında kızıl güllerin,
Hüzün değmiş gibi soluşundasın.

Nasıl unutursun o eşsiz ünü,
İnsanın olmaz mı bir sevme günü?
Kalbimin, mazide kalsa da dünü,
Arayıp, bir yerde buluşundasın.

Hamit Hayal / Gönen / 04.06.2017

Bıraktın dağların ardında beni,
Yıllar var hasretin avucundayım.
Aşkın bir elemle kardın da beni,
Şimdi ben yolların en ucundayım.

Yıllar var önümü dağlar keser de,
Ne gönülde rahat, ne coşku serde.
Aşktan bir ilhamsın sen her eserde,
Vuslat hayalinin hurucundayım.

Ne ortak bir bakış, ne ortak payda,
Sevda mı zarardır, sevmek mi fayda?
Yapraksız bir takvim gibi bu ayda,
Sevmek hislerimin orucundayım.

Var ol benim ile gölgeme sığın,
Sevgi mi istersin, bende bir yığın.
Adı sensin kalbimdeki her çığın,
Ben zaten kaderin sonucundayım.

Hamit Hayal / Gönen / 20.05.2017

Bir eski sevdaya vurgun sözlerde,
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.
Şimdi bir damla yaş yorgun gözlerde,
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.

Sonu gelmeyecek bir zor yarıştın,
Bazen bir kavgaydın, bazen barıştın.
Ne zaman yokluğa dönüp, karıştın,
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.

Engin hayallerin rengi solunca,
Şimdi neye yarar hüzün olunca.
Sanki bir hazan bu, gözüm dolunca,
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.

Aşk renksiz çöllerde bir içli vaha,
Gördüm, çekilecek çilem var daha.
Gökte güne baktım, daldım da maha,
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.

Meçhuller karıştı her solgun ize,
Hüzün bugün fikir veren gül bize.
Sevgili, ömrümde ilk olan size
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.

Bir gün kaderime işlenen nakış,
Resimlerde kalan bir başka bakış.
Bir başka hüzünsün, bir başka yakış.
Önce ben ağladım, sonra bu şehir.

Hamit Hayal / Gönen / 09.05.2017