Kün vardı annem

Senle senelerin gönül dilinde

Kalbimi mest eden ün vardı annem.

Bir vefa borcumdur, nolur bilinde

Bahtiyar olduğum dün vardı annem.

Zaman ömrümüzü ederken talan

Sanki bir rüyada ve her şey yalan.

Her buse deminde gönlümü alan

Ne sadetler dolu gün vardı annem.

Tarifsiz, insanı şu meyyus eden

Ruhumuz çileli, muzdarip beden.

Bir perde ardına saklanmış neden

Uzaktan bekleyen çün vardı annem.

Beni yoldaş kılan son öksüz çağla

Ey gönül hüzün duy, ömrünce ağla.

Anne sevgisinden kopmayan bağla

Katına varan bir yön vardı annem.

Düşündüm en baştan  ilahi vazı

Ne kadar sürer ki bir ömrün yazı?

İster kader deyim ben ister yazı

Allah’ın katında kün vardı annem.

                Hamit Hayal / 10.01.2026