Hamit HAYAL

Vurgun yemiş bir sevendir şair de,
Duyguların ve cisminle sen varsın.
Yazdığım her hüzün dolu şiirde,
Anla artık gül isminle sen varsın.

Yitirdiğim aşkı geri vermiyor,
Çok zamandır yaralar bu çağ beni.
Hasretime hayalinde ermiyor,
Ölmüşüm ben biliyorsan sağ beni.

Yazacağım vurgun yemiş Kerem’i,
Benim aşka eksilmezse imanım.
İçim hasta, ben tatsam da veremi,
Yazmak benim sığındığım limanım.

Özü aynı ters aksa da nehirin,
Yeter bana aşk denilen tek hece.
Var sen şimdi gir koynuna şehirin,
Ellerini çek yakamdan, düş gece.

İlhamımı hak eylesin yaradan,
Bir sebebi var sunmuş “İsra”yı.
Bir bütün gör, çekip alma aradan,
Aşkım için yazdığım her mısrayı.

Bir sır kalsın şairliğin edası,
Aslı Han’la dolup taşsın özümüz.
Şair gider, kalır engin sedası,
Bizim aşka bir hüccettir sözümüz.

Kalp ürperir, kalem yanar ağlasam,
Bu dünya da nice gönül var kırıki
Uzun oldu ben sözümü bağlasam,
Yazmalıyım, her kader bir hıçkırık.

Hamit Hayal / Gönen / 26.04.2013

Bulamadım hâlâ Aslı Han’ımı
Bir muamma, çözülmedik giz kaldı.
Dert bağladı onmaz dört bir yanımı,
Mevsimlerden geriye bir güz kaldı.

Kaderime versin dedim bir aman,
“Bin yıl sürsün senin” dedi “ağlaman.”
Bir sel gibi akıp gitti şu zaman,
Ne dağlar var şimdi ne de düz kaldı.

Bugün ayrılığın son yıl dönümü,
Çıkmazdayım, göremedim önümü,
Sende yoksun düne yöndüm yönümü;
Geride bir tutulmadık söz kaldı.

Kimin için, neye ümit bağlaman,
Anla gönlüm boş bir hayal çağlaman.
Kaç yıl sürer bundan sonra ağlaman,
Aşkın kitabından son bir cüz kaldı.

Ey sevgili var mıdır bir sor derdim,
Bir tul-i emeldir benim zor derdim.
Bir alevdir, bir ateştir, kor derdim,
Ümit bitmiş, tükenmiş bir öz kaldı.

Kar sesi var, yaz çekildi dağlardan,
Güller soldu, bülbül göçtü bağlardan.
Doludizgin sevdiğim ilk çağlardan,
Hatıramdan silinmez bir yüz kaldı.

Hamit Hayal /Gönen / 26.04.2013

Hicran dolu bir kadere bağlattın,
Artık yüreğinde bilsen ne olur?
Neden beni bir çıkmaz da ağlattın,
Artık defterinden silsen ne olur?

Hilal kaşlı, ela gözlü, tül yüzlüm,
Kara sevdan yakar beni kül yüzlüm.
Bilmem sen de ağlarmısın gül yüzlüm?
Artık bundan sonra elsen ne olur?

Ne bulursun bencileyin çırak ta,
Düş yakamdan, artık beni bırak ta.
Fani ömrüm bekler bir son durakta,
Artık bundan sonra gelsen ne olur?

Hasretimin dengi mevsimi geçti.
Sevmenin her bengi mevsimi geçti.
Bu aşkın gül rengi mevsimi geçti,
Artık bundan sonra solsam ne olur?

Hamit Hayal / Gönen / 24.04.2013

Ayrılık deminde yine baş başa,
Saatler vuruyor hüzün bu akşam.
Hasretin dönmede bir damla yaşa,
Gölgeye dalıyor yüzün bu akşam.

Sessiz bir fırtına yıkıp gidiyor,
Sevdiğim ne varsa bıkıp gidiyor.
Sevincim kalbimden çıkıp gidiyor,
Yüzümü yalıyor güzün bu akşam.

Aslında, özünde bir aşka kurgun,
Bir nehir misali sessiz ve durgun.
Yedim ya aşkından ağır bir vurgun,
Gönlümü alıyor, hazin bu akşam.

Sanki bir fısıltı buradayım derde,
Kuşatmış içimi, sarmış ya nerde?
Son demi akşamın, inerken perde,
Hayır, oyalıyor mazin bu akşam.

Bir sevgi ararken ben her şişe de,
Bilmedim en derin hüzün neşe de.
Bir hasret pususu bekler köşe de,
Gitmeyip kalıyor özün bu akşam.

Hamit Hayal / Gönen / 23.04.2013

Sus artık ağlatma, yakma içimi,
Kalbimden hüzünü sil istiyorum.
Kaldı mı aşkların böyle biçimi,
Seni sevdiğimi bil istiyorum.

Beni hep savuran öyle bir yel ki,
Tanımsız, tarifsiz bir coşkun sel ki.
Seven gider miydi diyorsun belki,
Merhamet, bir tatlı dil istiyorum.

Kimi yola düşmüş bir aşkı arar,
Kimi Ferhat olmuş, dağları yarar.
Senden beklediğim bir kavl-i karar,
Gönlünden bir vatan, il istiyorum.

Kim var senin gibi, aksın özünden,
Kim var senin gibi, baksın özünden.
Kim var senin gibi yaksın özünden,
Yetsin bu ayrılık, gel istiyorum.

Hayaller sığar mı birkaç satıra,
Bunca hasretim var gelmez hatıra.
Hiç olmazsa senden son bir hatıra,
Saçından bir tutam tel istiyorum.

Sen yine sitem et, dilinle taş at,
Bana özlediğim kaderi yaşat.
Sevdamız kördüğüm, çözülmez, başat,
Elimden tutacak el istiyorum.

Dolup boşalıyor gönül arkımız,
Taş plakta kalmış sevda şarkımız.
Bizim bu sevdayla başka farkımız,
Sende bir vefakâr hâl istiyorum

Belki ben sevdayı bilmez bir çırak,
Gönlünden gönlüme hâlâ yol ırak.
Hüsranı, elemi mazide bırak,
Bir vuslat düşüne dal istiyorum.

Dilimden döküldü bunca kelime,
Varlığından bir hiç geçti elime.
Sen benim bu garip, mecnun halime,
Arayıp bir çare bul istiyorum.

Kimse girmez senden başka dünyama,
Bakma benim sonu gelmez hülyama.
Ne olur her gece sessiz rüyama,
Gönül penceremden dol istiyorum.

Keşke bir pişmanlık olsaydı yargın,
Kalbimi öldürdü hasretten kargın.
Bir ömür boyunca sol yanım dargın,
Elveda sevdiğim, yol istiyorum.

Hamit Hayal / Gönen / 20.04.2013