Hatıramdan silinmez bir yüz kaldı

Bulamadım hâlâ Aslı Han’ımı
Bir muamma, çözülmedik giz kaldı.
Dert bağladı onmaz dört bir yanımı,
Mevsimlerden geriye bir güz kaldı.

Kaderime versin dedim bir aman,
“Bin yıl sürsün senin” dedi “ağlaman.”
Bir sel gibi akıp gitti şu zaman,
Ne dağlar var şimdi ne de düz kaldı.

Bugün ayrılığın son yıl dönümü,
Çıkmazdayım, göremedim önümü,
Sende yoksun düne yöndüm yönümü;
Geride bir tutulmadık söz kaldı.

Kimin için, neye ümit bağlaman,
Anla gönlüm boş bir hayal çağlaman;
Kaç yıl sürer bundan sonra ağlaman,
Aşkın kitabından son bir cüz kaldı.

Varlık yokluk katılır ve karılır,
Ferhat olsa bu zor dağlar yarılır,
Sevda ülkesine nasıl varılır,
Yolda değil, yüreğimde iz kaldı.

Ey sevgili var mıdır bir sor derdim,
Bir tul-i emeldir benim zor derdim;
Bir alevdir, bir ateştir, kor derdim,
Ümit bitmiş, tükenmiş bir öz kaldı.

Kar sesi var, yaz çekildi dağlardan,
Güller soldu, bülbül göçtü bağlardan;
Doludizgin sevdiğim ilk çağlardan,
Hatıramdan silinmez bir yüz kaldı.

                  Hamit Hayal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir