Hamit HAYAL

Nice anılarla yüklü dünümüz,
Dağlar düştü, tükendi son yokuşlar.
Bir hoş sada kalsın burda ünümüz,
Gurbet bitti, dönsün artık son kuşlar.

Kadehinden ayrılık sun içeyim,
Yüreğimde elem ile keder var.
Soracaksan eğer nasıl, niceyim,
Alnımızda yazılmış bir kader var.

Bu esrarın düğümünü çöz diye,
Nice yoldaş yıldızları yakmışım.
Tükenmişim, nasıl görmez göz diye,
Gök katından bir diyara akmışım.

Yüreğimi bir kor alev yakarken,
Bu oyunun acı bitti son demi.
Geceydi ve sen uykuya dalarken,
Üsküdar’dan kalktı sensiz son gemi.

Çalmıyor da artık kapı zillerim,
Rol almadım sensiz hiçbir oyunda.
Bir vuslata son niyazda dillerim,
Üstümde bir gölge, selvi boyunda.

Hep kalbimde taşıyorum ağrını,
Bir bilseydin aşk insanı ne eder?
Ben köşemde beklerken son çağrını,
Yüreğimde belki de bu son keder.

Gelinlik giymişsin rengi ak imiş,
Öğren artık zindanında çürüdüm.
Demek beni böyle yakan Hak imiş,
Ölüm denen hükme yalnız yürüdüm;

Hamit Hayal / Gönen / 01.05.2013

Çöz artık aşkımın okunuşunu,
Düşlerine kar mı yağdı sevdiğim?
Unutmam kalbime dokunuşunu,
Düşlerine kar mı yağdı sevdiğim?

Yeridir vefasız, zalimsin densen,
Bir kalbi yaralı, mahzun eden sen.
Ömrümü ağlattın, yaktın neden sen,
Düşlerine kar mı yağdı sevdiğim?

Yakardın kalpleri, dudağın değsin;
Şimdi kim var sana boynunu eğsin,
Bir benim gönlümde sultansın, beysin,
Düşlerine kar mı yağdı sevdiğim?

Ayrılık dediğin bir damla yaşmış,
Denizler doldurdu, gözünden taşmış.
Hasretin gölgesi boyundan aşmış,
Düşlerine kar mı yağdı sevdiğim?

Hayat nedir zaten, kısa bir şarkı,
Durmayıp dönecek feleğin çarkı.
Bundan sonra dolar gözümün arkı,
Düşlerine kar mı yağdı sevdiğim?

Hamit Hayal / Gönen / 29.04.2013

Sağımda mutluluk, solumda hüzün,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.
Gözümün önünden gitmiyor yüzün,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Gönlüm dudağına düşen bir sözde,
Aşkımı aradım daldığım gözde.
Ne baharlar geldi, geçti ne güzde,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Kabul et kalbimin sevda arzını,
Aşılmaz gördükçe ben aşk tarzını.
Anladım sevmekmiş aşkın farzını,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Bir yangından sonra kalır ya isi,
Gönül dağlarımda bir aşkın sisi.
Bu gizli sevdanın bende ki hissi,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Benden beni alan, bir sevgi veren,
Kim var senden başka ruhuma eren.
Uzakta bir yıldız, göklerde peren,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Şu kara toprakta, taşta sen varsın,
Gözlerimde akan yaşta sen varsın.
Hasret listesinde başta sen varsın,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Hep hayal ettiğim eşsiz bir resim,
Yıllarda bir renksin, aylarda isim.
Adınla başlıyor bence her mevsim,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Sen beni kendine bir bende eden,
İnce ruh üstünde zarif bir beden.
Seni sevmem için var bin bir neden,
Ben seni hep sevdim İzmir güzeli.

Hamit Hayal / Gönen / 28.04.2013

Yol vermezdin akıp giden yıllara,
Kabuk tutmaz yaraları sarardın.
Seni ne çok sevdiğimi bilseydin,
Beni her gün düşlerinde arardın.

Belim bükük, başım öne eğilmiş,
Bitti artık vicdanımda duruşmam.
Bu bir güneş tutulması değilmiş
Uzun sürdü kaderimle vuruşmam.

Kederim var ayrılığın tonunda,
Hasretimi mahşerde kim tartacak?
Çalınacak gönül kapın sonunda,
Bir gün senin kalp ağrın da artacak.

Çözemedim içimde kör bağları,
Yakar beni ayrılıktan her yalım.
Aşmış sevinç kervanların dağları,
Kimin için bunca caka, bu alım?

Oyun bitti, oynadım ben şaşkını,
Perde indi, ümitlerim kül artık.
Aslında ben hak etmedim aşkını,
Benim için ağlıyorsan gül artık.

Hamit Hayal // Gönen / 26.04.2013

Vurgun yemiş bir sevendir şair de,
Duyguların ve cisminle sen varsın.
Yazdığım her hüzün dolu şiirde,
Anla artık gül isminle sen varsın.

Yitirdiğim aşkı geri vermiyor,
Çok zamandır yaralar bu çağ beni.
Hasretime hayalinde ermiyor,
Ölmüşüm ben biliyorsan sağ beni.

Yazacağım vurgun yemiş Kerem’i,
Benim aşka eksilmezse imanım.
İçim hasta, ben tatsam da veremi,
Yazmak benim sığındığım limanım.

Özü aynı ters aksa da nehirin,
Yeter bana aşk denilen tek hece.
Var sen şimdi gir koynuna şehirin,
Ellerini çek yakamdan, düş gece.

İlhamımı hak eylesin yaradan,
Bir sebebi var sunmuş “İsra”yı.
Bir bütün gör, çekip alma aradan,
Aşkım için yazdığım her mısrayı.

Bir sır kalsın şairliğin edası,
Aslı Han’la dolup taşsın özümüz.
Şair gider, kalır engin sedası,
Bizim aşka bir hüccettir sözümüz.

Kalp ürperir, kalem yanar ağlasam,
Bu dünya da nice gönül var kırıki
Uzun oldu ben sözümü bağlasam,
Yazmalıyım, her kader bir hıçkırık.

Hamit Hayal / Gönen / 26.04.2013