Hamit HAYAL

Kim seni sevebilir, dünyada benden başka,
Sen yoksan, gurbet denen illere düşeceğim.
Tutunacak bir dalım, kalmadı senden başka,
Seni sevmek yüzünden dillere düşeceğim.

İtham etsen de beni, bilmediğim bir şeyle,
Ne diyeyim ben sana, benimle gönül eğle.
Hâllerim ile hâllen, derdimi derdin eyle,
Yoksa ben çok vefasız kullara düşeceğim.

Neden böyle değiştin, anlamıyorum neden,
Yenilerek düşmem mi, seni bir mağrur eden?
Sen ruhumu öldürdün, ben geride bir beden,
Al kalan ömrümü de sallara düşeceğim.

Sen eski sen değilsin, yüreğimle sınadım,
Hayat direndi bana, kalmadı bir inadım.
Bir yorgun kuş misali, taşımıyor kanadım,
Bu âlemde çekilmez hâllere düşeceğim.

İster ol, ister olma, ömür zaten akacak,
Söyle hasretin beni az mı, çok mu yakacak?
Bir kader dönümünde, bilsem sensin bakacak,
Belki senin yüzünden fallara düşeceğim.

Ben seni murat ettim, seninle kalacağım,
Bir gönül verebilsen, bir gönül alacağım.
Bir sen kaldın uğrunda hayale dalacağım,
Sonunda mecnun olup, çöllere düşeceğim.

Düşün, bu andan geri bir bakacak olursan,
Sen benim gözlerimden hep akacak olursan;
Kader derim, ömrümü hep yakacak olursan,
Ben nice çile dolu yıllara düşeceğim.

Şayet bulabilirsen, benden hâlleri düzgün,
Mutlu olurum, görmek istemem seni üzgün.
Adına sevmek denen bir aşkım var ki özgün,
Bana bir gönül açsan, yollara düşeceğim.

Hamit Hayal / Gönen / 22.08.2013

Vefasız olmayan bir gül,
Bulamadım, bulamadım.
Dünyada solmayan bir gül,
Bulamadım, bulamadım.

Gülme bana netti isem,
Ben gözünde bitti isem.
Neyi murat etti isem,
Bulamadım, bulamadım.

Sevdim bir gözü elâyı,
Aldım başıma belayı.
Dünyada var mı kolayı,
Bulamadım, bulamadım.

Varlığımda, hiçimde sen,
Derunumda, içimde sen.
Bir tarifsiz biçimde sen,
Bulamadım, bulamadım.

Hicranınla yanar özüm,
Kalbim inler, çağlar gözüm.
Ben bu kördüğüme çözüm,
Bulamadım, bulamadım.

Hamit Hayal, Gönen / 20.08.2013

Bu kadar mı ağır çilesi aşkın,
Kendimi bilmeden, geçti seneler.
Bir ırmak aldı da özümden taşkın,
Gözümü silmeden, geçti seneler.

Daha kaç yıl sürer bu zor esaret,
Tükendi kalmadı bende cesaret.
Yıllarca beklerken senden işaret,
Bir ömür gülmeden, geçti seneler.

Nasıl tarif etsem, neyi andıran,
Üfleyip, içimde ateş yandıran;
Bir vuslatın hayaliyle kandıran,
Hakikat olmadan, geçti seneler.

Ayrılık hasrete hüküm kıldırdı,
Gönül azabında, kalbim çıldırdı.
Kahırlar mahvetti, derdin yıldırdı,
Süresi dolmadan, geçti seneler.

Bir alev içimde, belki bir narsın,
Kara saçlarıma ak düşmüş karsın.
Sen benim gönlümde isminle varsın,
İnsafa gelmeden, geçti seneler.

Hamit Hayal / Gönen / 19.08.2013

Anla, bir hakikat seni sevdiğim,
İnsan sevdiğine bir gül bağışlar.
Sensin yollarına ömür serdiğim,
Dinmedi gözümde her gün yağışlar.

Belki de sadece hayal ettiğim,
Gönül kapısını aç gülsün yüzün.
Umut yıllar önce ilk kaybettiğim,
Senden aldığım ilk dert eski hüzün.

Kucakla özünden bir ağla beni,
Gülen bir sevdayla işte sen busun.
Sen benim sevdiğim ol, bağla beni,
Aşkın kelamından birkaç katre sun.

İnanmak istersen ederim yemin,
Rüyalarım var benim senle ördüğüm.
Kalbim bu sevgiden o kadar emin,
Çözülmez bir aşk bu, belki kördüğüm.

Hamit Hayal / Gönen / 19.08.2013

Bütün anılarda seni aradım
Daldığım bu şehir sisler içinde.
Bir ömür aktıktan çok yılar sonra
Yorgun ve yaralı hisler içinde.

Uzak bir köşede gülen yüzünle
Zaman gözlerinde bir yorgun nehir.
Dalmışım bir ufka derin hüzünle
Seni benden alan bu hüzzam şehir.

Göklerde kuşların çığlıkları var
Toplanmış bir yerde kara bulutlar;
Benim aradığım ufkumda bir yar,
Neden bir hakikat olmaz umutlar?

Şimdi anılarda suskun bir masal,
Bu şehirde mühür kalmış izlerin.
Kaderin verdiği her hüküm yasal
Bir türlü çözülmez neden gizlerin?

Bu şehirde aşkın kırık her dalı
Elemler muzdarip, kederde yorgun.
Bütün güller şimdi bir kuru çalı
Yalnız ben değilim, kaderde yorgun.

Bu şehrin çürümüş kasveti ağır
Bu vurgun gecede ay benden ırak.
Gönül bir yalnızlık türküsü çağır
Sevda adresime bir mektup bırak.

Yüce gök katından bir aşkı dilen
Ne zaman dağılır bilmem ki bu sis?
Bu şehirde yok mu bir adres bilen
Duygularım çöktü, taşımıyor his.

Ne zaman yağdı bu şehire son kar
Ne zaman açtı son bahar gülleri?
Sen hâlâ bir gölge, yüzünde vakar
Tutuşmaz diyorsun aşkın külleri.

Bir vuslat demini dilim heceler
Bir hicran kargısı, bir döştesin sen.
Aşkın şafağına uzak geceler
Elimden alınmış bir düştesin sen;

Hamit Hayal / Gönen / 30.04.2013