Hamit HAYAL

Kalbimi kalbine bağlattın, ama,
Bir gün isyanımla baş edemezsin.
Sen beni bir ömür ağlattın, ama,
Gözümü hep böyle yaş edemezsin.

Hasret alevinde yanarken özüm,
Çaresiz düşlerde ağlardı gözüm
Aşkın hicranına var mı bir çözüm,
Sevdakâr kalbimi taş edemezsin.

Şunun şurasında kader bir elek,
Bıraksın yakamı, değmesin felek.
Ben seni bilirim masum bir melek,
Sevdam bir hakikat, düş edemezsin.

İster ben olayım ister sen haklı,
Şimdi bir divane gönlümün aklı.
Yaşamım sensizlik deminde saklı,
Kanadı kırık bir kuş edemezsin.

Sen beni yakarken ateşten narda,
Ben gönül bıraktım vefasız yarda.
Bir silik gölgeyim, farkıma var da,
Gönül sayfasını boş edemezsin.

İsterdim uzakta kalma ol yakın,
Vuslat muradıma yok deme sakın.
Gönlümde duygular ettikçe akın,
Benden başkasını hoş edemezsin.

Ben sana al diye gönlümü verdim,
Sevgini tadınca yaşamak derdim.
Elbet bir gün bahar gelecek derdim,
Ömrümü dört mevsim kış edemezsin.

Hamit Hayal / Gönen / 08.03.2013

Bana mutluluklar dilediğin an,
Yaşanmış bir aşkın dününe daldım.
Gökler yere indi, yıkıldı bir han,
Ömrümün en bahtsız gününe daldım.

Belki yüreğimde bir yer çökecek,
Ne hakkım var, nasıl derim unuttun.
İnanmıştım, bir gün şafak sökecek,
Sen benim içimde hep bir umuttun.

Kapımı çalacak seni alan güz,
Bu aşktan geriye kalan bir resim;
Boş bir çerçevede solarken bir yüz,
Nihayet bitecek aşkta son mevsim.

Hayal perdesinde bunca yalnızlar,
Aşklar var bilirim, sığmaz rüyaya.
Neden erilemez, uzak yıldızlar,
İnsan niçin gelir bu boş dünyaya?

Sevene bir sebep sorulmaz derdin,
Açıkla, nerdeydin güller solarken?
Gönül bu düştedir, yorulmaz derdin,
Nerdeydin ömrüme hüzün dolarken?

Şu anda zamanın adıdır susmak,
Çok uzun yollara düşte gör derim;
Murat dilemenin adı kan kusmak,
Aşkı bilmeyene zaten kör derim.

Ayrılık her aşkın özünde saklı,
Ölmüştüm bir ümit verdiğin anda.
Serseri gönlümün hep sende aklı,
Bir sessiz varlığa ağla rüyanda.

Bir perde ardında saklı geceler,
Sende rüyalarda kördüğümü çöz.
Anladım, anlamsız artık heceler,
Engin mısralarda şimdi eksik söz.

Hamit Hayal / Gönen / 12.04.2014

Onulmaz derdime bir çare söyle,
Beni ateşlerde yakmak mı derdin?
Bilmem ki kaderin hükmü mü böyle,
Gözümden yaş olup akmak mı derdin?

Sebeb-i isyanım geçiyor zaman,
Ayrılık bir ateş, hasretin yaman.
Ben himmet diledim, vermedin aman,
Geriye dönüp de bakma mı derdin?

Bizim hikâyemiz bir dertli nesir,
Kalbimde bıraktı aşk bunca tesir;
Çözülmez bağım var, say beni esir,
Özümde kıvılcım çakmak mı derdin?.

Hangi şarkılarda, hangi sazda sen,
Bir kısa baharda, gelmez yazda sen;
Sevinçte, kederde, dertte, hazda sen,
Her yerde önüme çıkmak mı derdin?

İnsan neden değil bir yalın cisim,
Ne hatıran kalır senden ne isim;
Hâlâ bir hakikat yanılmaz hissim,
Nice ümidimi yıkmak mı derdin?

Terkimi ver bana, bir yerde bırak,
Gözünden ırağım, gönlünden ırak.
İçimde hicran var, her dem bir firak,
Hep böyle boynumu bükmek mi derdin?

Hamit Hayal / Gönen / 10.04.2014

Sevgilim bu aşka adanan ömür,
Seninle başladı, seninle bitsin.
İstemem sürmeye başka bir ömür,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Hasret alevinde yanarken özüm,
Sabrettim, derdime olmadı çözüm.
Ne olur hükümsüz kılma da sözüm,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Üzülmem, dağları önüme koyun,
İçim hüzün dolsun, bükülsün boyun.
Hayat sahnesinde aşk denen oyun,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Aşkın çözülmez bir dili var, nece,
Kaderde yazılan yalnız bir hece.
Şafağı sökmeyen en uzun gece,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Beni ateşlerde yak, hasretim ol,
Bir ilham misali doğ, kalbime dol.
Beni meçhullere götüren bu yol,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Ayrılık kapımda, son demi güzün,
Hayal perdesine düştükçe yüzün;
Kalbimde yer eden bu dertli hüzün,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Gerçeğe erilmez ey gamsız ulya,
Sadet getirseydi keşke her hülya.
Bu aşk baştan sona zaten bir rüya,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Âlemler biliyor, şahit cihanda,
Çık artık ortaya, kalma nihanda;
Sevdamız şu iki kapılı handa,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Hamit Hayal / Gönen / 02.04.2014