Mutluyum kalbime baş eğince sen

Sen benim hicranım, ağrıyan başım,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.
Her mevsim sel oldu gözümde yaşım,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

İnleyen bu kalbim kederde, yasta,
Hasretten yorgunum, sevginsiz hasta.
Katlime ferman yaz, bir mühür bas ta,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Boyu sevda olsun, aşk olsun eni,
Bir dünya kurmaya var mısın yeni?
Dönülmez bir aşkla sevdim ben seni,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Ömrümde her saat ve her anda sen,
Mana, hayat, ölüm, ten de can da sen.
Anlarsın özünden bir gün yan da sen,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Zordur zirvesine aşkın çıkılmak,
Kolaymış her gönlü bir bende kılmak.
Ya senle gülmek var, ya da yıkılmak,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Hamit Hayal / Gönen / 19.03.2013

Çanakkale

Tarih denen sahnede nice mazlum adına,
Zulmün karşısında dik duruştur Çanakkale.
Yükselen bir bayrağın düşmemek inadına,
Ve son Türk devletini kuruştur Çanakkale.

Bir milletin ebedi hasretine katılan,
Ne erler gördü cihan, hep ileri atılan.
Bu vatan sevdasına sonsuzluğa yatılan,
Kalplerde en korkusuz vuruştur Çanakkale.

Bu dünya neler gördü, acılar tattı densiz,
İnsanlık denen varlık bazen ruhsuz, bedensiz;
Bazen bir hiç uğruna gönül kırdı nedensiz,
İman-küfr arasında yarıştır Çanakkale.

Görülmez bir kibirle; “ben kudretim” diyerek.
Gülmez dünyadan başka bir yer insan yiyerek;
Kahroldu bütün putlar şafakta eriyerek
Tarih, talih ve kader yoruştur Çanakkale.

Dağlar atıldı burada, savruldu nice taşlar,
Kapanırken son perde gönülden göze yaşlar;
Ölüm tattı nefisler, yere indi dik başlar,
Yüce Yaradan ile barıştır Çanakkale.

Türk aşılmaz imanla ömrü rabbine adar,
Ebedi bir sevdadan ilahi aşkı tadar.
Hakikat kapısını açıp ardına kadar,
Cennet denen diyara varıştır Çanakkale.

           Hamit Hayal / Gönen / 18.03.2013

Değmezmiş

Hak yol diye tuttuğumu elimden,
Alan dünya benim olsa değmezmiş.
Boşa gider her yalvarış dilimden,
Yalan dünya benim olsa değmezmiş.

Benim sonsuz hakikatle barışım,
Hiç sır değil mayamdaki karışım.
Bir imana varmıyorsa yarışım,
Kalan dünya benim olsa değmezmiş.

Kimi bir rüya ya daldı hoş deyip,
Kimi arkasını döndü boş deyip.
Ömrümüzü her emele koş deyip,
Çalan dünya benim olsa değmezmiş.

Sabretmeli, sıkmalıyım dişimi,
Bunca kahır dövüp dursun döşümü.
Nice derin hasret dolu düşümü,
Bölen dünya benim olsa değmezmiş.

Beni yakan her günahım özümde,
Dil arınıp kalmamalı sözümde.
Yıllar oldu ben ölmeden gözümde,
Ölen dünya benim olsa değmezmiş.

Hamit Hayal / Gönen / 19.03.2013

Ağlayıp, yandığım her şey boş imiş

Nihayet anladım, yalan bu dünya,
Hakikat sandığım her şey boş imiş.
Bir vuslat deminden kalan bir rüya,
Ağlayıp, yandığım her şey boş imiş.

Bir gönül yurduna her dem ıraktım,
Yok bir maharetim, hep bir çıraktım;
Ne kaldı arkamda, ben ne bıraktım?
Benimdir sandığım her şey boş imiş.

Esiri oldum ben sessiz bir hiçin,
Sonunda yanmak var hep için için;
Bir gölgem uzadı hep neden, niçin,
Bir ömür andığım her şey boş imiş.

Feleğe yenildim zor her vuruşma,
Kendi gerçeğimde var bu duruşma;
Duygumdan yansıyor yüzde buruşma,
Dal diye konduğum her şey boş imiş.

Nihayet anladım, yalan bu dünya,
Hakikat sandığım her şey boş imiş.
Bir vuslat deminden kalan bir rüya,
Ağlayıp, yandığım her şey boş imiş.

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2013

Açılan her gonca gülde sen varsın

Benimle beraber, benle değilsin,
Kalbimde hicranın, dilde sen varsın.
Başım senden başka kime eğilsin,
Her garip memleket, ilde sen varsın.

Bari sen yaramı olma kaşıyan,
Hasret dağlarını benim taşıyan.
Bilseydin gönlümü kıldım aşiyan
Aylarda, mevsimde, yılda sen varsın.

Bir gamın olur mu içten çürüsem,
Vursam şu dağlara, duman bürüsem.
Gece hayal etsem, gündüz yürüsem,
Gönül aşıp giden yolda sen varsın.

Gönül serabımda ararken suyu,
İçine düştüğüm hal derin kuyu;
Çekilmez derlermiş sevenin huyu,
Sazım figan eder, telde sen varsın.

Bir mektup yaz ya da bir adres ver de,
Belki ben gelemem, bir gün sen erde.
Senden bir nişane kaldı mı, nerde,
Açılan her gonca gülde sen varsın.

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2013

1 … 156 157 158 159 160 … 178