Hamit HAYAL

Aştı çekip giden yıllar boyunu,
Çok zamandır ele döndü yar artık.
Anladım ki zor bozmuyor oyunu,
Gözlerimde sele döndü yar artık.

Kalbim kırık, duygularım yaralı,
Bekliyorum gönül kapım aralı.
Var mı benim gibi bahtı karalı,
Dağ başında yele döndü yar artık.

Bedenler yorulur, usanır canlar,
Gönül takviminden tez düşer anlar.
Ne sevdalar göçtü, gitti ne hanlar,
Yanıp sönen küle döndü yar artık.

Ne diyordun bana; “Gönlü çilelim,
Ömrümüzden gamı derdi silelim.”
Ayrılıklar varken nasıl gülelim,
Gönül yakan çöle döndü yar artık.

Sabrı ilmek ilmek işledim diye,
Seninle bir vuslat düşledim diye;
Masumum, günah mı işledim diye,
Kıymet bilmez kula döndü yar artık.

Acılarım büyür, derdim dağ olur,
Bu hasretlik uzar bir gün çağ olur.
Bu sevdada kim ölür kim sağ olur,
Sırtımdaki çula döndü yar artık.

Beni sana bağlayan bir meyilmiş,
Bırak böyle kalsın, başım eğilmiş.
Demek sevgin bir hakikat değilmiş,
Bir geçersiz pula döndü yar artık.

Bir tadımlık sevda bir zor oyunca,
Sanma ki terk ettim gönlüm doyunca.
Düşler kovaladım ömrüm boyunca,
Bir vefasız güle döndü yar artık.

Hamit Hayal / Gönen / 20.07.2013

Seninle baş başa geçer her anım,
Doldurur günümü hasretin güzel.
Bir yanım çiledir, hüzün bir yanım,
Öldürür günümü hasretin güzel.

Yollar uzar gider, arayı açar,
Sanki bir avcıdan bir ceylan kaçar
İçimde bir ufka gün batar, naçar,
Soldurur günümü hasretin güzel.

Aşkından oldu da bir ömür talan,
Düşündüm, geride senden ne kalan?
Hakikat bildiğim sevdan bir yalan,
Çaldırır günümü hasretin güzel.

Yılları harcadım, vazgeçtim andan,
Sultanlar içinde terkim var handan.
İçinden çıkılmaz bir kara zindan,
Oldurur günümü hasretin güzel.

Sen benim kalbime düştün de arsız,
Her gecem bir çile, her günüm kârsız.
Ben seni hep sevdim, zaten inkârsız,
Böldürür günümü hasretin güzel.

Tattığım ne varsa, karadan, aktan,
Sevenin başına her gelen Haktan.
İçime bir gece çöktü de çoktan,
Doldurur günümü hasretin güzel.

Hamit Hayal / Gönen / 20.07.2013

Sonunda kalbimi ağlattın, sevin,
Ben hakikat nerde, bulamıyorum.
Sevda adresimde yok gönül evin,
Ben seni bir yerde, bulamıyorum.

İstiyorsan yüreğimden sileyim,
Heba oldu bunca bahtsız dileğim.
Muradın ne, nedir derdin bileyim,
Çare yok bu derde, bulamıyorum.

Kendi hicranına bah ettin beni,
Nur-ı cemalinde mah ettin beni;
Bir zaman gönlünde şah ettin beni,
Düştüm bir el ver de, bulamıyorum.

Hatırım kaldıysa kulak ver imdi,
Sorarlar; “Sevdiğin şu zalim kimdi?”
Bir gün geç kalırsın, düş yola şimdi,
Gel gönlüme erde, bulamıyorum.

Anla artık seven gönül ilenmez,
Sağır vicdan, ölmüş gönül bilenmez.
Bilmiyorum ben Haktan aşk dilenmez,
İki gözüm körde, bulamıyorum.

Hamit Hayal / Gönen / 19.07.2013

Düş artık yakamdan, beni yormadan,
Kendine bir dünya ör yavaş yavaş.
Gözlerin konuşsun, diller yormadan,
Bu mecnun halimi gör yavaş yavaş.

Kavuştur dağları, ara olmasın,
İstemem, ak yüzün kara olmasın.
Gönlünde sitemim yara olmasın,
Vicdanın olmasın kör yavaş yavaş.

Ben de gönül zaten her gün hislenir,
Umut dağlarımda yollar sislenir.
Bahar geldi, gelin yüzler süslenir,
Sevda mevsimine gir yavaş yavaş.

Bir gün bakma derim ardına bile,
Bir sevda uğruna dişersin dile.
Ben seni sevmekten çekerken çile,
Sevdan beni içten yer yavaş yavaş.

Ömür geldi geçti öyle bir hızla,
Dilim sitem eyle, kalbim sen sızla.
Dedimki gönlüme sevdiğin kızla,
Varsa bir muradın er yavaş yavaş.

Unutulmaz o seni ilk gördüğüm,
Bir hasretsin düşlerimde ördüğüm.
Kim diyorsa çözülmez bu kördüğm,
Çözülecek bir gün sır yavaş yavaş.

Taşımıyor artık beni bu beden,
Her sonucu doğuruyor bir neden.
Kalmış mıdır artık seni dert eden
Varsa bir sualin, sor yavaş yavaş.

Bu aşka yazdı da kader bir hüküm,
Ne hevesim kaldı sensiz, ne ülküm.
Sırtımda günahtan ağır bir yüküm,
Boşalır alnımdan ter yavaş yavaş.

Günahın doldurdu kalın bir kitap,
Dön beni bir mecnun eden afitap.
Hislerim yoruldu, yüreğim bitap,
Düşüyor önüme ser yavaş yavaş.

Hamit Hayal / Gönen / 19.07.2019

Ne zamanki ben sevdana kuruldum,
İyileşmez yaralarım var benim.
Bir vuslata düşlerimde vuruldum,
İyileşmez yaralarım var benim.

Biliyorsun sevgim aştı boyunu,
Yeter artık, sürdürme bu oyunu.
Bana değil, ele verdin toyunu,
İyileşmez yaralarım var benim.

“Sevdim” sözü düştü diye dudaktan,
Gözümü hiç sakınmadım budaktan.
Çıkar beni yürek misli kundaktan,
İyileşmez yaralarım var benim.

Olmaz duaya mı “âmin”, demişim,
Hiç uğrunda ben ömrümü yemişim.
Bilmiyorum, neden seni sevmişim,
İyileşmez yaralarım var benim.

Acı veren bir kararla bitirmek,
Hasretine kaldı mı güç yetirmek.
Bulmak zor da, kolay imiş yitirmek,
İyileşmez yaralarım var benim.

Sevmek nazın ile kavga etmekse,
Sevmek, murat için aşka yetmekse;
Sevmek hasret olup, gözde tütmekse,
İyileşmez yaralarım var benim.

Esirim ben, ben sevdanla bir kulum,
Seni sevmek oldu benim okulum.
Koş gel artık, hiç durma gül kokulum,
İyileşmez yaralarım var benim.

Hamit Hayal / Gönen / 19.07.2013