Hamit HAYAL

Ayrılık dediğin bir ömür sürmez,
Gönlüme oldun da el artık bir gün;
Sevdiğim yüzüne düşsün de bahar,
Coşar gözlerimden sel artık bir gün.

Bana ettiklerin belki çok az da,
Gönlümü avuttum şarkıda, sazda.
Bu yazda olmazsa, gelecek yazda,
Nasıl geleceksen, gel artık bir gün.

Son bir resmin kaldı, elde bakmaya,
Kıyamadım ateşlerde yakmaya.
Çaresiz gözlerim başlar akmaya,
Kırdığın gönlümü al artık bir gün.

Felek artık izin versin gülmeye,
Uğraş benim düşlerimi bölmeye.
Şunun şurasında ne var ölmeye,
Ne olur kapımı çal artık bir gün.

Çaresiz, onmuyor yediğim vurgun,
İçimde coşmuyor, nehirler durgun.
Olmanı isterdim bu aşka kurgun,
Belki isyan eder kul artık bir gün.

Diriydin hasreti tattığım yerde,
Herhangi biriydin battığım yerde,
Ben seni dünyama kattığım yerde,
Bu ateş olacak kül artık bir gün.

Ne aylak, avare, ne boşum diye,
Ben bu ayrılıktan bir hoşum diye;
Sormadın halimi, sarhoşum diye,
Ne olur ne olmaz, hal artık bir gün.

Düzenler çözüldü, bozuldu akit?
Varlığım tükendi, kalmadı, nakit,
Zaman evrilmede, geçmede vakit,
Muhakkak bitmeli yol artık bir gün.

Yakın eyle gönlünde ki ırağı,
Bu aşkın demine düştü kırağı.
Usta kılmak varken garip çırağı,
Sende benim Leyla’m ol artık bir gün.

Hamit Hayal / Gönen / 21.07.2013

Bir Eski hayale bağlattın beni,
İçten yakıp giden yıllar boyunca.
Yaş oldun özümde, ağlattın beni,
Gözden akıp giden yıllar boyunca.

Diyar diyar gezdim, iller perişan,
Kurumuş ağızda diller perişan.
Lale, sümbül hasta, güller perişan,
Dertten yıkıp giden yıllar boyunca.

Huzur-u mahşerde görülür haklı,
Gizlenen günahlar kalır mı saklı?
Artık bir mecnunum, yitirdim aklı,
Hüzün ekip giden yıllar boyunca.

Kalbin rahat, bir köşeye yayılmış,
Keşke bilsem gafil gönlün ayılmış.
Divaneler bir mecnun mu sayılmış?
Her gün çekip giden yıllar boyunca.

Sayfa sayfa okuduğum kitap boş,
Her sözün bir yalan, aşka hitap boş.
Nihayet düştü de ruhun bitap, boş,
Başa kakıp giden yıllar boyunca.

Bir öksüzlük demi, sızlar genizler,
Soldurdu da aşkın nice benizler.
Hasretinle doldu, dolmaz denizler,
Yaşlar döküp giden yıllar boyunca.

Soyundaki paşa yalan, mir yalan,
Sevenin gönlünde olmaz kir, yalan.
Karşımda hep gerçek diye bir yalan,
Kırıp döküp giden yıllar boyunca.

Ben senden deliyim, sen benden deli,
Hâlâ bir fırtına gönlümün yeli.
Bekledim uzansın sevdamın eli,
Hasret çöküp giden yıllar boyunca.

Hamit Hayal / Gönen / 20.07.2013

Bir türlü hakikat olmuyor düşüm,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.
Uzak bir gönülde kaldı gülüşüm,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Yüreğimi hasret hasret zehirler,
Gözlerimde doldu, taştı nehirler.
Zindan artık çöl olası şehirler,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Bir ümidim kaldı, bahar gelince,
Gönlünü sun artık bana elince.
Bende Ferhat gibi dağlar delince,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Kara saçım, karlar yağdı aklaştı,
Görüyorum, yolun sonu yaklaştı.
Kaç yıl oldu iki gönül koklaştı,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Sevdiğim, kalmışım bir kara kışta,
Yorgunluk var yüreğimden bakışta.
Çilem başlar sen beni her yakışta,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Çözülsün sevdana dair ne gizler,
Hayat seni benden sevdikçe gizler.
Kar yağdı yollara, kayboldu izler,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Yenilmişim, kötü bitti yarışmam,
Belki senle bir daha hiç barışmam.
Uzun sürmez şu toprağa karışmam,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Sen beni âlem de eller içinde,
Çırpınırken görme seller içinde.
Sevdiğim ben seni güller içinde,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Hamit Hayal / Gönen / 22.07.2013

Nasıl yazdın kaderime elemi,
Anların içinde bir an kaybettim.
Bir hükümle kırdın yorgun kalemi,
Canların içinde bir can kaybettim.

Çekilmez bir bela geldi de başa.
Geç artık, başımı vursam bir taşa.
Sevdiğim, gönlünce gül, eğlen, yaşa,
Hanların içinde bir han kaybettim.

Nasıl aşılacak bunca yokuşlar,
Bekledim, bir türlü geçmedi kışlar.
Artık dönmeyecek gurbetten kuşlar,
Kanadı kırıldı, şahan kaybettim.

Dayanılmaz her güzelin nazına,
Âşık idim bu sevdanın yazına.
Gönül telim inle, vur da sazına,
Ta içimde ben bir nihan kaybettim.

Her gün benim gözlerimde coşar sel,
Düş artık bir yola, gel sevdiğim gel.
Yaşım nice vardı, büküldü de bel,
Âlemler içinde cihan kaybettim.

Sen beni bir imtihanla sınarken,
Üzülürüm el halini kınarken.
Hasretinden gözlerim bir pınarken,
Güllerin içinde Gülhan kaybettim.

Hamit Hayal / Gönen /21.07.2013