Yüreğimde ne hasretler eskittim

Sözün yetim kaldığı bir kelamsın,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.
Bir sıladan yorgun düşmüş selamsın,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Zannettim ki gökte aymış benimki,
Bahtımdan bir yıldız kaymış benimki;
Sonu gelmez bir sevdaymış benimki,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Neden böyle bir hiçlikle yarıştın,
Zihnimde bir gölgeyle mi barıştın?
Gözyaşımdan yağmurlara karıştın,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Her biri bir sultan isimle varken,
Kimisi doyumsuz resimle varken;
Bakmadım çoğu bir mevsimle varken,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Sanma ki yerini biri alacak,
Belki sessiz hatıralar kalacak.
Her gün gönlüm bir hayale dalacak,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Aşkın gecesinde kandilleri yak,
Gönlüme kar yağdı, saçlarıma ak.
Gözlerini dikte gözlerime bak,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Derin izler kaldı gittiğin yerde,
Dirildin gözümde bittiğin yerde;
Yeniden doğdum ben ittiğin yerde,
Yüreğimde ne hasretler eskittim.

Hamit Hayal / Gönen / 20.05.2013

Manası yok Yaradansız bir aşkın

Alır gider ecel bizi, sorulmaz,
Bilmem ki hâl nasıl olur ey nefsim?
Bir çözülmez sırdır, ölüm yorulmaz,
Her ölümden bir ibret al ey nefsim.

Anlamadım, ömür geçti bir anda,
Ne aradım, bulamadım bu handa.
Ölüm, hayat, madde, mana bir yanda,
Yaşadığın, yaptığın rol ey nefsim.

Keşke yetse insan fani demekle,
Dünya muradına erer yemekle.
Düş, kalk, yürü, yücel, sürün, emekle,
Hakikat Allah’a bir yol ey nefsim.

Emelimiz bitmez, ümitler çokta,
Varlığımız şu âlemde bir nokta.
Bu dünyadan gidip gelen hiç yokta,
Ağla içten, dert ile dol ey nefsim.

Bir gafletten başka nedir hülyamız,
Yarı ölüm gördüğümüz rüyamız.
Viran olur bir gün fani dünyamız,
Hakikate bir meftun ol, ey nefsim.

Bir vuslata uzar gider, yol aşkın,
Özünden sev, kederiyle dol aşkın.
Manası yok Yaradansız bir aşkın,
Bu âlemde ölmeden öl, ey nefsim.

Hamit Hayal / Gönen / 01.08.2013

Yaram içte, gönül denen bir yerde

Daha asırlar mı sürsün bu sürgün,
Aç bana gönlünden yer, geleceğim.
Sevdiğim kalbimde dinsin bu ağrı,
Sen yeter ki bir el ver, geleceğim.

Bu âlemde bir sır olup, yitmeden,
Bir gün üstümüzde otlar bitmeden;
Gönlümüzde bir heves var, gitmeden,
Gönül köprüleri kur, geleceğim.

Hasretim var vatanıma, elime,
Vazgeçemem, güneşi ve elime.
Susmam artık, ismin düştü dilime,
İstersen bir kilit vur, geleceğim.

Elâ gözler uykulara dalmadan,
Yola düştüm gecelere kalmadan.
Sitemim yok, günahını almadan,
Bir yolun başında dur, geleceğim.

Yılları zayeder, ömrümü yer de,
Çare bulamadım ben bu zor derde
Yaram içte, gönül denen bir yerde;
Çözülsün bir gün bu sır, geleceğim.

Hamit Hayal / Gönen / 03.08.2013

Tükenmiş bu aşka benimle ağla

Haram bana başka tene dokunuş,
Sana hasret benim derdim aslında.
Bu son mektup, gözyaşı her okunuş,
Ayrılık var sevdamın son faslında.

Şimdi bana doğru koşar ırmaklar,
Seninle büyüdüm bir deniz oldum.
Gözlerimde coşar her gün ırmaklar,
Yeter artık, yüreğimce dert doldum.

Elâ gözlü bir güzelin nazı mı,
Ben de aşkın senden kalan nesi var?
Nasıl desem, ömrümün son yazı mı,
Uzak mevsimlerin ayak sesi var.

Peri kızı, biter bir gün bu gece,
Gözlerinden dolar şafağıma nur.
Aşk dediğin çözülmez bir bilmece,
Sevdan benim için tadımsız onur.

Karanlık yüzler mi desem, simasız,
Keşke bir bilseydim hasretin kimdi?
Gökten yere inmiş aysın, imasız,
Bildiğimden daha güzelsin şimdi.

Götürdün, kalbimin yarısı sende,
Yarısı bir vuslat düşünde talan.
Aşina olduğun sevgi var ben de,
Kim ki, “Seni sevdim”; Diyorsa yalan.

Acıları sevdim, belki hüzünü,
Verilmiş bir sözüm vardı ve andım.
Göster artık cemalinde yüzünü,
Ben senin gözünde yalandım, zandım.

Bir isim kalacak senden çağlara,
Zaman ki asrına doğru yürüyor.
Bahar geldi, bülbül döndü bağlara,
Benim ömrüm sana hasret çürüyor.

İzin ver, yeniden yazılsın ahtım,
Muhakkak sen günahından aklanmış;
Kırık aynalarda hep kara bahtım,
Hayalin var, perdelere saklanmış.

Hamit Hayal / Gönen / 20.05.2013

Beni gönlünde hünkâr et

Gönlüm yara, kalbim kırık,
Sende ki bu huy sevdiğim;
Sormuştun; “Ne bu hıçkırık?”,
Sitemim var, duy sevdiğim.

Kalbim inler, dudak kurur,
Hasret biter, zaman durur.
Düşlerime şavkı vurur,
Cemalinden ay sevdiğim.

Sen de şöhret, sen de bu şan,
Ben seni sevdikçe zişan;
Önce söz ver, sonra nişan,
Düğün, dernek, toy sevdiğim.

Vurgunum hilâl kaşına,
Talihin konmuş başına.
Yazılsın bengi taşına,
Bu asalet, soy sevdiğim.

Aşkım, tutunduğum dalım,
Yakışıyor sana çalım.
Sende varken bunca alım,
Selvilerden boy sevdiğim.

Haber gelmez diyarından,
Kuşkum, korkum var yarından.
Ben bu sevdanın narından,
Yandım yandım, oy sevdiğim.

Zarardayım, hep sen kâr et,
Ne ağlat ne de inkâr et;
Beni gönlünde hünkâr et,
Başıma taç koy sevdiğim.

Hamit Hayal / Gönen / 01.08.2013

1 130 131 132 133 134 178