Hamit HAYAL

Sel oldun, gözümün arkında mısın,
Bu aşkın kaderi senin elinde.
Dünyamı yıksan da, farkında mısın,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Dilim çözülmezse öz senle ağlar,
Bir mecnun deminde söz senle ağlar;
Hıçkırık tuttukça göz senle ağlar,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

İsyandayım, başım göklerden inmez,
Bir zor ayrılık bu, içime sinmez.
Ölüm gelir, gönül fırtınam dinmez,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Dudaktan dökülen kelam misali,
Gökler ötesinden selam misali;
Yok benim gözleri elam misali,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Belki gözyaşından bir gülüştesin,
Hangi rüyadasın, hangi düştesin?
Düşmem mi yollara bana düş desin,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Sevda baharında aşkla çelişmen,
Akıl elden gitti, özün delişmen.
Gönlüm uzun sürer, zordur gelişmen,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Ömür gün görmeyen bir uzun gece,
Kaç cümle bıraktın, kaç yorgun hece?
Son hükmü elimden alan ey ece,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Vay benim başıma gelenlere vay,
Çok değil mi hasretinden düşen pay?
Sen benim ömrümü etsen de bir zay,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Aşkta hakikatim, meşkte ulyamı,
Ne olur elimden alma hülyamı.
Sahipsiz bir mektup say da rüyamı,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Hamit Hayal / Gönen / 24.11.2013

Sırrını çözmeye yeter bir gece,
Sevdanın düşünde yorulmadım ben.
Anılar adına, yalnız bir hece,
Nerde ne haldeyim, sorulmadım ben.

Kırık bir kalp ile ne yollar sektim,
Sen ayrılık verdin, ben hasret ektim.
Sen güldün eğlendin, ben çile çektim,
Sevdana küsmedim, darılmadım ben.

Savruldum en arsız seller içinde,
Kavruldum vicdansız yeller içinde;
Diyar-ı gurbette, eller içinde,
Bir gönülde tahta kurulmadım ben.

Şimdi neden ötelerden birisin,
Gün batarken gölgelerden irisin.
Ölüm bana, sen gönlümde dirisin,
Sevginde bir türlü karılmadım ben.

Arzumu çalmasın, git bu şehirden,
Gözlerim dalmasın, git bu şehirden;
Hayalin kalmasın, git bu şehirden,
Bir türlü gönlüne varılmadım ben.

Aşka isyanlarım bir gür çağlayan,
Bunca yıl var seni bana bağlayan.
Her hicran deminde sessiz ağlayan,
Hasret gözyaşıyım, durulmadım ben.

Hamit Hayal / Gönen / 23.11.2013

Giden gitti, gelmez geri bir daha,
Elinden aldırmak zorunda mıydın?
Kurudu gönlümde kalmadı vaha,
Rüyanı çaldırmak zorunda mıydın?

Senin bahtın benim gibi kara mı,
Melâl olsun gönlüm, sarma yaramı.
Yollar ırak etsin senle aramı,
Dağları kaldırmak zorunda mıydın?

Nerdeydin ben sensiz böyle naçarken,
Ağlattın kalbimde yara açarken.
Fırsat elde değil, artık kaçarken,
Sen beni öldürmek zorunda mıydın?

Ne el verdin bana ne bir el tuttun,
Bir gün döneceksin diye umuttun.
Adımız kalmadı, zaten unuttun,
Düşlere daldırmak zorunda mıydın?

Daldığım hayaller bilsen ne derin,
Hüznün mahkûmuyum, esir kederin.
Senin bahtın yüce, aksa kaderin,
Gül iken soldurmak zorunda mıydın?

Nasıl bulacaksın artık özümü,
Bırak söylenmedik kalsın sözümü.
Her hicran deminde bunca gözümü,
Yaşlarla doldurmak zorunda mıydın?

Hamit Hayal / Gönen / 23.11.2013

Seni sevmek günahını işledim,
Kar yağdırdın, saçlarımı ak ettin.
Gökten yasak bir elmamı dişledim,
Deme bana “Hasretimi hak ettin.”

Yüreğime aşk yasağı koyan sen,
Ben sevgine açım, aşka doyan sen;
Günahımı çırılçıplak soyan sen,
Yettin artık sen canıma tak ettin.

Davetimi reddet, alma çağrımı,
Sen çekmedin başımdaki ağrımı.
Hüzün yoklar her şafakta bağrımı,
Nice zulüm nice kahir, çok ettin.

Gözün sevda değil, günün kârında,
Gönül verdim, yaktın beni narında.
Bugün neysen, yine osun yarında,
Yıktın nice ümidimi yok ettin.

Yollar çetin emel uzak, döküldüm,
Bir gül idim, köklerimden söküldüm.
Ne gam ettim ne özümde büküldüm,
Sen bu aşkı kalbime bir yük ettin.

Hamit Hayal / Gönen / 22.11.2013

Sen benim derdime dert ekliyorsun,
Goncada bir gülsen neye yarar ki?
Bundan sonra benden ne bekliyorsun,
Yine bana gülsen, neye yarar ki?

Neyi görür, hangi çağı gözümüz,
Söylenecek kalmadı bir sözümüz.
Bırak yansın bir alevde özümüz,
Solup gitmiş gülsen, neye yarar ki?

Sana dair acılar var içimde,
Geçip gittin geri dönmez biçimde.
Analdım ki ben sensiz bir hiçimde,
Yine beni bulsan, neye yarar ki?

Ayrılık mevsimi, ölümün yurdu,
Senden sonra zaman geçmedi, durdu.
Kaderim ağlattı, hasretin vurdu,
Ahvalimi bilsen, neye yarar ki?

Aşka sitem, isyanlar var şarkımda,
Gölge miydim, olmadın hiç farkımda?
Yıllar akıp gitti gönül arkımda,
Bundan sonra silsen, neye yarar ki?

Yollarına sanma gül döşüyorum,
İçimde bir boşluk var, düşüyorum.
Kar yağdı saçıma, çok üşüyorum,
Düşlerime dolsan neye yarar ki?

İçimi sızlatan şey sen de saklı,
İnsan bu, sevince takmaz mı aklı.
Neye yarar, ne ben ne sen ol haklı,
Bir hakikat olsan, neye yarar ki?

Hamit Hayal / Gönen / 21.11.2013