Hamit HAYAL

Çıkmazdayım artık, tıkandım kaldım,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.
Ben hayattan artık dersimi aldım,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Yol nereye varır, bilmem ahirde,
Sen beni mutlu mu gördün zahirde?
Gölgen var çektiğim bunca kahirde,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Bir gençlik hevesi, renkli hülyanın,
Sensiz bir tadı yok hiç bir rüyanın.
Kölesi oldum ben bu boş dünyanın,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Gönül galerimde hep yalnız büstün,
İçten mi kırıldın, kalpten mi küstün?
Sende her meziyet var, benden üstün,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Boşa gitti bunca hayal kurduğum,
Yalan imiş boş kalbinde durduğum.
Özüne sevdamla mühür vurduğum,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Seni sensiz yaşadığım bu şehir,
Hasret bir başka dert, ayrılık zehir.
Şimdi gözlerimde bir sonsuz nehir,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Ruhum öldü, boş bedenim sağ imiş,
Ne fark eder uzun yollar, dağ imiş;
Gurbet yüreğimde bir kör çağ imiş,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Ya bir gün gel ya çektiğim dert yeter,
Dünyada düştüğüm bu hâl ne beter.
Bir eski hükümdür, aşkta yol biter,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Kudretim kalmadı, bağlandı sözüm,
Bir hayalden başka görmüyor gözüm.
Ateşin düştüğü yer benim özüm,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Hamit Hayal / Gönen / 14.12.2013

Şunun şurasında var birkaç adım,
Bir dal ol, uzat bir el benim için.
Bir gün yazılmadan bir taşa adım,
Yollara düş artık, gel benim için.

Gün akıp gitmede, bükülmede bel,
Savruldum her demde, bırakmadı yel.
Bir arsız alev bu, söndürmeye gel,
Gözlerinden aksın sel benim için.

Gönül kapımızda bekler bir firak,
Ben senden uzağım, sen benden ırak.
Sevgini al benden, bir nişan bırak,
Saçından bir tutam tel benim için.

Anlarsın hasret ne, bitince düzün,
Her aşkta muhakkak vardır bir hüzün.
Bir ay gecesinde cemalden yüzün,
Artık tebessüm et, gül benim için.

Bir lahza hayal et, bir murat iste,
Yıllar geldi geçti, mazimiz siste.
Yar dediğim nedir idrak ve histe,
Gözümde bir avuç kül benim için.

Dünyada aşk var mı ve çare nerde,
Razıyım sitemsiz, gamsız her derde.
Sevda bu bir oyun, insin son perde,
Çek artık yüzüne tül benim için.

Kalbimde tutkum var, dilimde niyaz,
Susma bir kelâm et, birkaç satır yaz.
Bekledim gelmedi sevginle bir yaz.
Kalmadı, soldu her gül benim için.

Hamit Hayal / Gönen /11.12.2013

Gülen bir muamma, ağlayan bir sır,
Hâl içinde bir hâl vardır, dediler.
Onulmaz her yara geçse kaç asır,
Her gönlü yakan bir yardır dediler.

Beni unut gitsin, aşkımı sakla,
Hüzün bir kadermiş, gelmiyor akla.
Kim kimi ağlatır, bilmem ne hakla,
Sevdinse gönlün bir nardır dediler.

Yar her ayrılığa ettikçe meyil,
İçimde isyan var, elimde değil.
Kalbimde bir yara, başım sen eğil,
Aşılmaz zor dağlar kardır, dediler.

Nice efsaneler hep duya duya,
Vuslatı tatmadan biter her rüya.
Kim var bir serapta kavuşmuş suya,
Bir hayalden öte zordur, dediler.

Yel aldı, boranlar bıraktı köksüz,
Kanadım kırıldı, kaldım ben göksüz.
Dünyam bir virane, her rüyam öksüz,
Bakıp ta görmeyen kördür dediler.

Hamit Hayal / Gönen / 10.12.2013

Adı sevda işte, derdimin, adı,
Ben de yüreğimce sevdim bir kızı.
Bozuldu düzenim, kalmadı tadı,
Başımda ağrım var, kalbimde sızı.

Adı sevda işte ve iki hece,
Birinde hasret var, birinde hüzün.
Bir yanı gündüzdür, bir yanı gece,
Birinde ayrılık birinde yüzün.

Adı sevda işte, ezelden tutkum,
İçimde fırtına, kalbimde boran.
Derdimi dökmeye yetmiyor nutkum,
Meçhulüm, kalmadı arayıp soran.

Adı sevda işte, bir eski sancı,
Tutuşan yürekten geri kalan kül.
Menzilde tükendim, nerdesin hancı,
Hasretim ebedi vurgun yemiş gül.

Adı sevda işte, gönlümce rengin,
Tarifsiz tek derdim, her dertten başka.
Gözlerin sonsuzluk, özünde engin,
Çözülmez kördüğüm, bağlandım aşka.

Adı sevda işte, bir hüzzam şarkı,
Dikenler içinde gülden yanmış iç.
Değirmen çevirir gözümün arkı,
Ne ben varım sen de ve sen ben de hiç.

Adı sevda işte, varlıkta yokluk,
Bir gülden geriye kalan yalnızlık.
Elemde, kederde, hüzünde çokluk,
Aslında sen varsın, yalan yalnızlık.

Adı sevda işte, eğdiğim dik baş,
Sığındığım dünya, kurduğum yapı.
Ne zaman insafa gelir kara taş,
Yüzüme kapanan çaldığım kapı.

Adı sevda işte, düşte bir nihan,
Kalbi yaralı bir güle dokunuş.
Adı sevda işte, aşka imtihan,
Bir kitaptan sayfa sayfa okunuş.

Hamit Hayal / Gönen / 09.12.2013

Bir derdim kalmadı, bir sevdam başka,
Artık deme “Yüreğini aç bana.”
Kapattım gönlümü ben çoktan aşka,
Artık demem al bohçanı kaç bana.

Yıllar sonra bile sensiz olmuyor,
Ceza mı bu, yerin hâlâ dolmuyor.
Bir hayalin var zihnimde, solmuyor,
Ne taht gerek ne dünyada taç bana.

Elime kudretten ver de bir asa,
Bin yıl geçse yine bitmez bu tasa.
Nihanda yazılmış belki bir yasa,
Kanadı kırık bir kuş ol, uç bana.

Bir boran ol bir fırtına, yut beni
Bir dört duvar arasında tut beni;
Gel aziz kıl sevdan ile, kut beni,
Bu sevdada günah bana, suç bana.

Almaz mıyım ellerini al dersen;
Düşmekteyim, tutunmaya dal dersen,
“Artık gitme, yüreğimde kal”; Dersen
Bir katresi yeter, sevgin güç bana.

Yıllar öncesinden kaldın bir siste,
Sevmekten tükendim, yoruldum histe.
Bir ömrüm olsaydı verirdim, iste,
Yalandır, yabandır, bilmem öç bana.

Yılları sırtıma vurdular sanki,
Tarifsiz bir zaman, öyle bir anki.
Gözlerim ağlayın, kalbim sen yan ki,
Kaderden yazılmış gurbet, göç bana.

Hamit Hayal / Gönen / 08.12.2013