Kor alevde bir gül mü var yanınca

Bir adı sonsuzluk olan göklerde,
Şu gülen yıldızlar, güneş, ay bizim.
Aslımız var bizim derin köklerde,
Kalplerin fethinde yüce pay bizim.

Yaşandı en güzel delişmen çağlar,
Asırlar fethettik, baş eğdi dağlar.
Ey bizi bugünden maziye bağlar,
Hak katında en şerefli soy bizim.

Bir aşka adanmak gitmez mi hoşa,
Boşuna kalkmadık, düşmedik boşa.
Emir Haktan gelir, biz koşa koşa,
Merve bizim Safa bizim say bizim.

Gök ekinler başlanınca hasada,
Gam bitiyor, kalmıyor bir tasada.
Yüce Allah hüküm kılmış yasada,
Gözyaşından ırmak bizim, çay bizim.

Gözlerimiz dolar dünü anınca,
Allah’a bir bende olmak şanınca.
Kor alevde bir gül mü var yanınca,
Şaha kalkmışa kızıl atlar, tay bizim.

Ölüm beri, ötesinde yaşayan,
Gönlümüzü dosta kıldık aşiyan.
Yüreğinde ölmez cevher taşıyan,
Ağa bizim, paşa bizim, bey bizim.

Biliyorum, cevap gelir çağrıma,
Yardan ayrı kalmak gider ağrıma.
Bir sitem mi var saplanmış bağrıma,
Hasletimce düğün bizim, toy bizim.

Benliğimce yücel her çağı aşta.
İsmim var okunur, bir bengi taşta.
Gel gör beni Hak yolunda savaşta,
Soyu Oğuz olan yüce boy bizim.

Hamit Hayal / Gönen / 14.06.2014

Öksüz kalan her kelimen yalan mı?

Hani ben de seni sevdim demiştin,
Gönül alan her kelimen yalan mı?
Ömrüm gitti, her günümü yemiştin,
Öksüz kalan her kelimen yalan mı?

İfşa et kalmasın dilinde saklım,
Karıştı, bir sırrı çözmüyor aklım.
Ey benim kendince daima haklım,
Aşkı çalan her kelimen yalan mı?

Uğruna armağan ettim can bile,
Sonu nolur, düşünmedim an bile.
Ne sultanlar, gözümde yok han bile,
Sevda falan her kelimen yalan mı?

Ekilen günahı bari siz biçin,
Sorsam neye yarar binlerce niçin?
Yüreğin Sahtekâr, fesatmış için,
Aziz olan her kelimen yalan mı?

Gurbetin ucuna gurbetler ekle,
Ne hasret çek gönlüm ne artık bekle.
Varsın bürünmesin bu aşk bir şekle,
Gönle dolan her kelimen yalan mı?

Hamit Hayal / Gönen / 14.06.2014

Artık sana varmayacak yollarım

Seni sevdim, ne geçti ki elime,
Ömrümdeki yıllar, aylar, gün hüzün.
Sustun, söylemedin bir tek kelime,
Bir çıkmazda yaşadığım dün hüzün.

Hiç cevabı olmayan bir nasılı,
Aşkın yok mu güldüren bir fasılı?
Bir resmin var, aynı yerde asılı,
Neyleyim ki şöhret hüzün, ün hüzün.

Değişmezsin, geçirsen de bin evrim,
Var mı benim bunca yıldır bir cevrim?
Yaldızlar dökülüp, sönerken nevrim,
Bir pervane misali dön, hep hüzün.

Biliyorum, sen değilsin dert eden,
Ruhum tükenmede, yanma da beden.
Göster bana bilmediğim bir neden,
Benim sağım, solum, arkam, ön hüzün.

Döneceksin diye bir gün kollarım,
Çaresizim, yana düşer kollarım.
Artık sana varmayacak yollarım,
Bir hayal mi, bir gerçek mi, yön hüzün.

Hamit Hayal / Gönen / 11.06.2014

Kim muhtaç değildir bir tutam aşka

Gönül nezaketim, süssün de bana,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.
Bırak kelimeler küssün de bana,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Bir gün figan düşer, zor bir yel eser,
Varlığın yerinde kalmaz bir eser.
Duygular hıçkırır, kalp ümit keser,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Hakikat sun bana, bir murat alan,
Kimler geldi geçti, var mı bir kalan?
Gönlünde el olsam, gözünde yalan,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Hayalim başkaydı, varlığım ise,
Karıştı çözülmez bir yoğun sise.
Bırak gözlerimde kalsın bir çise,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Neden bizdik bir biriyle yoluşan,
Hangi duygular var gönle doluşan?
Aşk bu gülüm bir sevdayla oluşan,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Diyeceğin var mı, kaldı mı başka,
Benim içimde ki yangın bambaşka.
Kim muhtaç değildir bir tutam aşka,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Kiminin içinde var bir kara taş,
Kiminin özünde öne düşer baş.
Hasret demindeyim, gözlerimde yaş,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Bir ömür dalarım, olmam da bıkan,
Gözlerin değil mi gönlümü yıkan?
Arın bu günahtan, sevgimde yıkan,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Ak arasam bulunur mu karada,
Kalmışım ben bir arafta, arada.
Gözlerin var içimde ki yarada,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Gönlümde hüzünün adı içli ney,
Aklımı başımdan alır katre mey.
Tarifsiz emelim talihsiz bir şey,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Ne Keremle başlar ne Aslı ile,
Bizim hikâyemiz bir eski çile.
Sevdamı destan et, düşür de dile,
Gülüşün elimi bırakmasın gül.

Hamit Hayal / Gönen / 09.06.2014

Gül deminde bir Leyla’yı görmüşüm

Bağlandım ben saçının her teline,
Bir çıkmazda koydun beni, dardayım.
Bilmiyorsun, gönlüm düştü eline,
Bir sevdaya döndün bende, nardayım.

Boşlukları tutuşturdun elime,
Ak ak düştün saçımda her telime
Ne söz kaldı artık ne bir kelime,
Her hayalim her düşümde, yardayım

Dert görünür hasretimi deşince,
Aşk yıldırım, şu gönlüme düşünce;
Fikrim bitti, kalmadı bir düşünce,
Şimdi bir yoklukta ya da vardayım

Kader ile ağlarımı örmüşüm,
Aşkı bilmeyecek kadar körmüşüm.
Gül deminde bir Leyla’yı görmüşüm,
Hem ateşte hem dağlarda kardayım.

Ömrüm sende, getir geri ver beni,
İçimde bir ince dert var, yer beni;
Bundan sonra sazlar sözler der beni.
Ne gün kaldı ne gecem var, zordayım.

Şu aşk nedir, bir diyarda saklı mı,
Mecnun bir gün çöle düştü, haklı mı?
Bir gül için yitirdim ben aklımı,
Zaman zemin bilmiyorum, nerdeyim?

Hamit Hayal / Gönen / 08.06.2014

1 89 90 91 92 93 172