Kategori: Şiirler

Muhakkak eğecek kader başını,
Çileye mührünü bastığında gör.
Kalbindeki aşkın sen gözyaşını,
Bir gün ıslanınca yastığında gör.

Zararı bana ver, senin olsun kâr,
Ben seni sevmiştim, edemem inkâr.
Ey gönül tahtıma kurulan hünkâr,
Dost senden selamı kestiğinde gör.

Dokunma gönlümde titreyen tele,
Gözünden düşünce dönmüşüm ele.
Ne mana verirsen ver hırçın yele,
Bir boran savurup, estiğinde gör.

Bir yara kanayıp durur içinde,
Kalmıyor bir sebep, belki niçin de.
Eskirmiş diyorsan yıllar içinde,
Yaşanmış anılar sustuğunda gör.

Bir gölge misali zihninde duran,
Kim kaldı ardında hayaller kuran?
Yıllarca inleyip, ümitle vuran,
Sen benim kalbimi küstüğünde gör.

Hamit Hayal / Gönen / 16.12.2014

Üstüme gelir bu dünya eğilsem,
Çaresizlik neden bende hep isyan?
Kırık aynada ki kim ben değilsem,
Düşlere yağan kar gibi mi nisyan?

Zordur hazanlarda gülün soluşu,
En bilindik simalardan bak bana.
Ayrılık demektir ömrün doluşu,
Bir yücelmez bahtı yazdı Hak bana.

Yoksa bir gönülden aşkı çalmak mı,
Ölüm mü vuslata kalkmayan kollar?
Sen gittikten sonra yalnız kalmak mı,
Git işte geçmeden gönlümden yollar.

İstersen elveda de artık aşka,
Kaldı mı aşkta bir efsane, söyle.
Gurbete giden bir yol var mı başka,
Git engin gözlerin yakmadan böyle.

Al artık kalmasın kalbimde ahın,
Mesutsun kızıl gül kanarken çünkü
Yüzüne bakmak var her gece mahın,
Eskidi ayrılık, son gölgem dünkü.

Bir sürgün gibiyim, hasrete sanık,
Düşündüm dik iken düşen başları.
Muhakkak kaderin hükmüne tanık,
Neden hep yalnızdır mezar taşları?

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.2014

Gülüşünden bir an hatıra bırak,
Kader seni bana yazdı, benimsin.
Gönül yakın olsun, varsın yol ırak,
Kader seni bana yazdı, benimsin.

Bu dünyada sana değer verdimse,
Senin çoğul yalnızlığın derdimse;
Yüzün gülsün, ben sırrına erdimse,
Kader seni bana yazdı, benimsin.

Ayrılık sun bana, hicran dayat ta,
Arayıp durdum ben aşkı hayatta.
Sen benim kalbimde sonsuza yatta,
Kader seni bana yazdı, benimsin.

Kaderden güzellik, bahtınca kutlu,
Seni hep görmeyi isterdim mutlu.
Hayaller mi yakın, düş mü umutlu,
Kader seni bana yazdı, benimsin.

Geçen ömre baktım, kalan anada,
Muhakkak bu dünya kalmaz bana da;
Aradım ben seni, buldum manada,
Kader seni bana yazdı, benimsin.

Hamit Hayal / Gönen / 13.12.2014

Ne söylesin kalbim, ne desin dilim
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?
Ömürlük sevdamın yurdu sevgilim
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Hakikatten ara, kaderden umda
Saadet hasreti tüter burnumda.
Taşlar parçalanır, toz olur kumda
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Ne bir ömre sığdı aşk ne bir ana
Bilsen pişmanlığım ne diyor bana.
Rüzgârlar esmedi hiç benden yana
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Bir aksi zamana meyletmek suçtu
Yüreğin bir demir, vicdanın tunçtu.
Gecemde ay battı, gün elden uçtu.
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?

Kalpler pişman olur, hisler uyurda
Kaderin geçtiği son demde dur da.
Mevsimler göç etti, güz kaldı burda.
Sen beni neden hiç anlamıyorsun?
                   Hamit Hayal / 12.12.2014

Kaderden bir hüküm düşünce adın,
Verilmiş bir sözde dile yazıldın.
Ben seni hep sevdim vefasız kadın,
Sen benim alnımda çile yazıldın.

Aklıma düştükçe sen ara ara,
Kalbimde açıldı hep eski yara.
Anladım özümü çekince dara,
Sen kadrini bilmez ele yazıldın.

Ben seni ararken bin bir sevinçte,
Sönmüyor bir yangın, yakıyor içte.
Hüküm dediğin ne, gözümde hiçte,
Ak düşmüş saçımda tele yazıldın.

Nice sevdalardan bu sevda engin,
Ayrılık kahrındır, hasretin rengin.
Yine dönüp bakmam, olsaydı dengin,
Gözlerimden akan sele yazıldın.

Ezelden beridir bir eski töre,
Yalandır bu dünya kimine göre.
Belki bir hayaldir, değmez bu köre,
Hasret duygusundan yele yazıldın.

Bir adı hicrandır gözümde nemin,
Sevdanla mağrurum, aşkından emin.
Mukaddes üstüne ederim yemin,
Aşkından yandığım güle yazıldın.

Hamit Hayal / Gönen / 10.12.2014