Tarih ve Şiir Sitesi
Akınlarda coşacağız
Irak eller beri gelsin.
Bir gün yine koşacağız
Zamanı ve yeri gelsin.
Amelimiz Hakka göre
Hasretimiz kadim töre
Bir el uzat mazlum köre
Gözlerinin feri gelsin.
İman idrak, hak ve emek
Allah’a kul olmak demek.
Zulümdür kul hakkı yemek
Damla damla teri gelsin.
Ehl-i iman, nice pirmiş
Davamla beraber, birmiş.
Gaza meydanına girmiş
O son yeniçeri gelsin.
İman yoksunu illette
Küfre meyleden zillette.
Umut yine bu millette
Bu davanın eri gelsin.
Hamit Hayal 16.04.2026
Dağlar bitsin, yollarımı düz eyle
Duam henüz sözümdeyken kabul yaz.
Kulluğumu kaderimden cüz eyle
Duam henüz özümdeyken kabul yaz
Hâl bilmeyen zanneder bir alimiz
Çok başkadır sevdakârdan halimiz.
Neden böyle gaddar, neden zalimiz
Duam henüz özümdeyken kabul yaz.
Nasipsizllik sevabımdan kat kat yer
Bir vesvese daha çok var vaktin der.
Gönle düşen niyazımdan müjde ver
Duam henüz özümdeyken kabul yaz.
Ben dilerim, sense murad edersin
Hakim sensin, hüküm sensin, kadersin
Anla nefsim, hak bilmezsen hedersin
Duam henüz özümdeyken kabul yaz.
Bir nişandır her nurani yüzde ak
İşte gönül, Hak yoldur bu durma ak.
Ey Rahman ve Rahim olan yüce Hak
Duam henüz özümdeyken kabul yaz.
Hamit Hayal / 25.07.2026
Aşkın kaderine mühür vurdun da
Derin hülyalara dalmadan gitme.
Sevdanın yaşanan asli yurdunda
Dilerim, gönlümü almadan gitme
Kerem’de Aslı’yı böyle anardı
Gönlü hasret duyar, kalbi yanardı.
Ferhat Şirin için dağlar yarardı
Aşkın kapısını çalmadan gitme
El ve avucumda bir hiçte kalan
Ne zaman uyanır rüyaya dalan?
Anladım ki gerçek denen şey yalan.
Gülün vedasına kalmadan gitme.
Ak günlerim kara, yıllarım yasta
Hüzünle yükledim manayı kasta.
İşte bu haldeyim, yorgun ve hasta
Ağla, gözyaşını salmadan gitm
Hamit Hayal / 04.12.2016
Bir başkadır artık mevhum bu anda
Yasanmış ömürden bir hoşluk kalır.
Gelenler göcüyor, kalmaz bu handa
Dolmaz ki, yerinde bir boşluk kalır.
Hani nerde yüzler, nerde niceler,
Artık bir mananız var mı heceler?
Zamandan bunalmış yorgun geceler,
Bilmem kime küsmüş bir loşluk kalır.
Var mıydı âlemde bir sözden anlar,
Kim çözer bu hâli, kim özden anlar?
Kimi kalpten bakar, bir gözden anlar,
Yorulmuş yıllardan sarhoşluk kalır.
Bilmezsin boşlukta kaldı her sorum,
Bir kader bahsi var, benim en zorum.
Gerçek bambaşka şey, gerisi yorum,
Silinmiş hayattan bir başlık kalır.
Şimdi bir ihtiyar bu handa çağlar,
Sevgiler candaştı, kopmazdı bağlar,
Resimler küskündür, mevsimler ağlar,
Ağlayan gözlerde bir yaşlık kalır.
Bbbbb. Hamit Hayal / 22.07.2026
Osmanlı Yenilmiş, düşmüş son akın,
Cihanı kuşatmış kir padişahım.
Belki emel uzak, ümit var yakın,
Yeniden Budin’e gir padişahım.
Arabistan çökmüş, Kafkaslar hasta,
Rumeli perişan, Balkanlar yasta.
Yeni bir ferman yaz, bir mühür basta,
Emrine amade mir padişahım.
Arşidükte gurur, kibirlenmiş çar,
Cihanda şah idik, şimdi bir naçar.
Şüphesiz yaradan bir kapı açar,
Bu millet, bu ümmet bir padişahım.
Ocaklı, tımarlı, zülüf ehliler,
Akıncı şahlanmış, coşmuş deliller.
Ak sakallı pir-i fani veliler,
Hakikat ehlinden şir padişahım.
Tuna boylarında gül deste, deste,
Bülbülün çilesi hicrandan beste.
Şafakta sefer var, kulağım seste,
Bir daha şaşmasın tir padişahım.
Düşüşe nihayet, kalkmak ahtımız,
İnsanı taç etsek, iman tahtımız.
İstersek yeniden güler bahtımız,
Çözülsün artık bu sır padişahım.
Bu ıztırab yoktur gürz yarasında,
Bunaldık geceyle gün arasında.
Osmanlı var dünün hatırasında,
Şu makus talihi kır padişahım.
Bir zaman kuvette, kudrette izam,
İman mı eksilmiş, eğrilmiş hizam.
Senden başka yoktur verecek nizam,
Çevremde günahtan sur padişahım.
Ehl-i iman millet, secde de bir han,
Nur ile kurulsun yeni bir cihan.
Hakikat şah olsun, çözülsün nihan,
Resul-i Zişan’dır pir padişahım.
Hamit Hayal / 03.09.2011