Kategori: Ayrılık Şiirleri

Hani nerde dostla bağın,
Neden bunca ara gönül?
Yola düş geçmeden çağın,
Dostu dostta ara gönül.

Allah aşka etmiş ferman,
Zor olsa da bir gün varman.
Yıllar var ki bekler derman,
Sende ki bu yara gönül.

Hangi gönülde var büstün,
Kimden yüz çevirdin, küstün?
Hak katında aşk en üstün,
Yakar seni nara gönül.

Hüzün dışta değil, içte,
Özrün çare değil hiçte.
Görürüsün ne ektin, biçte.
Düşme bir gün dara gönül.

Dikerler bengi taşını,
Kaldır Allah’a başını.
Keşke bilsen gözyaşını,
Derdine bir çare gönül.

Bazen sarhoş, bazen kanık,
Senden başka var mı sanık?
Anlıyorum, gönlün yanık,
Hasretin var yara gönül.

Hamit Hayal / Gönen / 08.06.2014

Aşkın dünyasında renkli neonlar,
Loşluğun içinde bir loşluk vardır.
Ne biz anlıyoruz aşkı ne onlar,
Boşluğun içinde bir boşluk vardır.

Ne olursa olsun aşkın bedeli,
Bırakmak olmasın tuttuğum eli.
Desinler gam yemem ömrümde deli.
Sarhoşluk içinde sarhoşluk vardır.

Sahte âlemleri at gönlünden at,
Düşünmek gökleri hep böyle kat kat.
Alanlar bilir ki bu dünyadan tat,
Hoşluğun içinde bir hoşluk vardır.

Her insan mı susar, çıkmaz gıkları,
Bu yaşanan belki düş kırıkları.
Mazlumun ölmüştür hıçkırıkları,
Gördüm ki nefiste hep puştluk vardır.

Hamit Hayal / Gönen / 07.06.2014

Bu aşk parelendi, tutmuyor yama,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.
Ben seni bir aşkla sevmiştim ama
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Şahidim var gösteririm âlemi,
Gül mü yoksa boynu bükük lale mi?
Bu son mahkeme de kırdın kalemi,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Bulamadım ben sağımı solumu,
Düşlerimde düze çıkmaz yolumu.
Aşk diyorsun, içi boş mu, dolu mu,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Demek ki bu imiş derdin hassası,
Hiç bilme, kalbimin derin tasası.
Diyorlar ki “ Bu hâl aşkın yasası.”,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Şayet bu değilse söyle talan ne,
Ne bıraktın geri, bana kalan ne?
Bilmiyorum hakikat ne, yalan ne,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Bu aşkı bitirdim, anla yaşımdan,
Kestin beni ümidimden, aşımdan.
Yalnızlık isterim, gidin başımdan,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Sonsuzluk demine koş gönül atı,
Bu temelde artık kurmak zor çatı,
Sevmiştim ben hayal olan sen zatı.
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Ayrılık hükmüne bir mühür basta,
Bayramım kahırda, sevincim yasta.
Üzülmem, sen beni hep derin sarsta,
Öldürdün, içimde heves kalmadı.

Hamit Hayal / Gönen / 05.06.2014

Artık hasretine ekleme beni,
Sen beni rüyanda görürsün artık.
Sevda çağım geçti, bekleme beni,
Sen beni rüyanda görürsün artık.

Manası başkadır kavli kararsan,
Gitmesini bil aşk için zararsan.
Bilmiyorum neredeyim ararsan,
Sen beni rüyanda görürsün artık.

Aklına düşersem kalbini yokla,
Her bahar gülünü hasretle kokla.
Bir sevda deminde vurmuştun okla,
Sen beni rüyanda görürsün artık.

Dolu duygularla sen hâlâ naz geç,
İstersen adıma bir destan yaz geç;
İçimde ki sevda kül oldu, vazgeç,
Sen beni rüyanda görürsün artık.

Senin meçhul idi sevdanın tonu,
Ne yazayım artık, kalmadı konu.
Hep böyle mi olur aşkların sonu,
Sen beni rüyanda görürsün artık.

Hamit Hayal / Gönen / 04.06.2014

Yıllar geçer, hatıralar silinmez,
Biraz solan her resimde sen varsın.
Sevda bir yol nere gider, bilinmez,
Bir düş olan her resimde sen varsın.

Bu hasretin her alevi yaktıkça,
Olmalıydın rüyamda göz aktıkça.
Yüreğime, melül mahzun baktıkça,
Hüzün dolan her resimde sen varsın.

Diyorlar ki; ” Çekilecek var çilen”,
Hakikati var mı başka bir bilen?
Gönül defterinden beni ey silen,
Öksüz kalan her resimde sen varsın.

İsterdim ki hep benimle gülesin,
Ne sen varsın ne oluyor gül esin.
Hakikat mi, bilmiyorum sen nesin,
Gözüm dalan her resim de sen varsın.

Hasretim var gözlerinde engine,
Yazılır ya bir gün kabrim sengine.
İlk baharda gülün kızıl rengine,
Aşka çalan her resimde sen varsın.

Hamit Hayal / Gönen / 02.06.2014