Kategori: Ayrılık Şiirleri

Hayalime ortak etsem ne yazar

Ne kaldı elimde, hüzün ve hiçte.

Güz düşer dilime, hicranım azar

Kanayan tek yaram sen varken içte.

Sen benim acımdan aldın hazını

Bunca çektim kader miydi nazını?

Bir bahar görmedim, bilmem yazını

Sanmam ki bir daha kanarken içte.

Sana verilemez bir ömür sundum

Benimle ağlarsın, gülersin umdum.

Hâlâ bilmiyorum sende ne buldum

Hasret alev olmuş, yanarken içte.

Sonra ilk adıma karar verdim ben

Ne mutluluk ne sadede erdim ben.

Sevmeli dünyada aşkla derdim ben.

Hayal kırıklığım sanarken içte.

Ne dağlar aşılır, ne yollar düzdür

Kiminle paylaşsam öykün bir cüzdür.

Sen hâla o sensin, yüzün o yüzdür

Bir kader düşüsün, anarken içte.

                   Hamit Hayal / 07.01.2023

Sözlerin ince bir hançer misali

Her an böyle sitem eder gibisin.

Tarif etmek zor sendeki bu hali

Sordum sualime “Ne?” der gibisin.

Neyin hikâyesi, nesince ruhta

Ne izler bıraktın, esince ruhta.

Yalnızlık türküsü sesince ruhta

Bazen neden böyle keder gibisin?

Gülden cekmiş yüreğini allarda

Mevsim geçti, güz izleri dallarda.

Neyi sordun, ne aradın fallarda

Bir başka dünyada heder gibisin.

Kara gecelerden kalan her hiçin

Verdiği ağrıyla yanmaz mı için?

Hâlâ çözemedim, neden ve niçin

Sen benim alnımda kader gibisin

            Hamit Hayal  / 23.12.2022

Vefasızdan başka nesin sevgilim,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Ne söylesin kalbim, ne desin dilim,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Hakikatten ara, kaderden umda,

Saadete hasret tüter burnumda.

Taşlar parçalandı, toz oldu kumda,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Ne bir ömre sığdı aşk ne bir ana,

Bilsen pişmanlığım ne diyor bana.

Rüzgârlar esmedi hiç benden yana

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Bir aksi zamana meyletmek suçtu,

Yüreğin bir demir, vicdanın tunçtu.

Gecemde ay battı, gün elden uçtu,       

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Kalpler pişman olur, hisler uyurda,

Kaderin geçtiği son demde dur da.

Mevsimler göç etti, güz kaldı burda,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

                 Hamit Hayal  / 12.12.2014

Ne idrak bıraktın bende ne izan

Bir defter kalmadı, dürmüş gibisin.

Gidipte dönülmez gurbettir Fizan

Sen beni gönlünden sürmüş gibisin.

Şüphesiz el degil bahtımla yakan

Bazen diyorum ki gerçek mi şakan.

Esaretin bedelinde var bu kan

Oynanan bu rolde hürmüş gibisin

Bugün yaldızların parlak, cilanda

Âleme destan et, ver bir ilanda.

Her sahnen bir başka arka planda

Çok uzun bir oyun örmüş gibisin.

Ağır bir günah bu, taşı boynunda

Şuh kahkahalar at, sakla koynunda.

Kim kaybetti bilmem aşkın oynunda

Hakikat mı, çoktan görmüş gibisin.

Çekilir bir perde, kapanır devrin,

Yine dönmüş gibi, körkütük nevrin.

Ömrümüzü alıp gitse ne cevrin

Belki zalim ya da körmüş gibisin.

                Hamit Hayal / 11.01.2023

Ekşi romanlardan eski bir bölüm

Aklımda yenilmiş masumun aşkı.

Gözümün önünde canlanır ölüm

Kadere kurbandır Asu’mun aşkı.

Her öykü yaralı bir kuştan eser

Çıplak acılardan bin yara içte.

Yolları hak bilmez zalimler keser

Gaddarlık bunların yanında hiçte.

Sabaha uyanmak için bir yatta

Sığınmak mı gerek 1bir kör talihe.

Kalmanın kuralı yok bu hayatta

Kırık bir aynadan bakmak tarihe.

Sanmayın acılar kalmıştır dünde

Eski sayfalarda ucu var okun.

Belki ifşa olur gün öldüğünde

Bin bir öyküsüyle varlık ve yokun.

Ekşi romanlardan taşan kederin

Canları yaktığı alev mi masum?

Mazisi bir destan, öyküsü derin

Sessizlik yurdunda gariptir Asum.

                 Hamit Hayal / 17.12.2022